Προγράμματα

Είναι η περίοδος κατά την οποία οι μεγάλες πίστες και τα κόμματα ασχολούνται με το πρόγραμμά τους. Και πράγματι, είναι μία διαδικασία που οδηγεί τα μαγαζιά, πίστες και κόμματα, σε οξύ ανταγωνισμό. Μόνο που υπάρχει μία πλάνη. Για τα προγράμματα των νυχτερινών κέντρων ενδιαφέρονται, στ’ αλήθεια, πολλοί άνθρωποι.

Αλλωστε θα βάλουν το χέρι στην τσέπη για να τα απολαύσουν. Για τα προγράμματα των κομμάτων δεν μπορώ να πάρω και όρκο. Αμφιβάλλω αν υπάρχει άνθρωπος που θα κάτσει μπροστά στην οθόνη, θα διαβάσει εξαντλητικά και θα διαβουλευτεί με την πολιτική του

συνείδηση. Να, βλέπετε τι ανταπόκριση έχει το ΠΑΣΟΚ που δούλεψε ψιλοβελονιά. Και η εποχή που οι ψηφοφόροι έπαιρναν στα σοβαρά τις εξαγγελίες, παρήλθε όταν κάποιος υποσχέθηκε να σκίσει το μνημόνιο και να καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ.

Το πρόγραμμα είναι ένα πρόσχημα. Δεν μπορείς να κατέβεις στις εκλογές χωρίς πρόγραμμα όπως δεν μπορείς να παίξεις ξερή χωρίς τράπουλα. Και εδώ που τα λέμε, πάει καιρός από τότε που τέλειωσαν οι πρωτότυπες ιδέες. Για αυτό ετοιμαστείτε να ακούσετε για φθηνό ρεύμα, αποκλιμάκωση των τιμών στο ράφι, κατάργηση των Πανελλαδικών, αυξήσεις στους υγειονομικούς, συν ένας μισθός για δημοσίους υπαλλήλους. Θα χρησιμοποιηθούν λέξεις-κλειδιά όπως «ολιστική», «σφαιρική», «αναδιάταξη». Και όλα αυτά είναι πάντα κοστολογημένα και προσαρμοσμένα στις ανάγκες της κοινωνίας.

Η Νέα Δημοκρατία, ως κυβέρνηση, θα διαφοροποιηθεί. Θα προβάλει το έργο της διαχείρισης της και θα κινηθεί σε πιο οραματικό πλαίσιο. Αλλωστε θα έχει μοιράσει και χρήμα μέσω των παροχών της ΔΕΘ. Είναι, λοιπόν, κάπως υποκριτική η συζήτηση για τα προγράμματα. Να, η Μαρία Καρυστιανού, που κρύβει τις προγραμματικές προτάσεις, όπως ο παίκτης τα χαρτιά του, απευθύνεται σε ένα κοινό που ουδόλως ενδιαφέρεται για τις λεπτομέρειες που συγκροτούν την πραγματικότητα.

Λίγο ως πολύ το ίδιο ισχύει και στους άλλους πολιτικούς χώρους. Οταν η αντιπολίτευση θέτει ως διακύβευμα το «να φύγει ο Μητσοτάκης», δεν υπάρχει σοβαρός χώρος για προγραμματικά. Για αυτό και τα κόμματα είναι σε καλύτερη θέση από τα μαγαζιά της νύχτας. Μπορούν να φτιάξουν υπέροχα προγράμματα, αλλά κανένας δεν θα χρειαστεί να ανέβει στην πίστα και να τα τραγουδήσει.

Και εμείς τι κάνουμε;

Μια και συζητάμε για τα social media και τους εφήβους, σημειώστε και αυτό. Εγραφα προχθές για την υστέρηση στις δομές ψυχικής υποστήριξης των εφήβων. Και σημείωνα ότι οι συνέπειες αυτής της καχεξίας αποτυπώνονται στο μέλλον των κοινωνιών, συχνά δε στο αστυνομικό δελτίο. Ελαβα ένα μήνυμα από τον ομότιμο καθηγητή Παιδοψυχιατρικής Γεράσιμο Κολαΐτη.

Ο καθηγητής μού γράφει για την ανάγκη υλοποίησης προγραμμάτων ψυχικής υγείας από την προσχολική ηλικία. Κάτι τέτοιο θα συνέβαλλε και στη δημιουργία μιας πιο υγειούς σχέσης των παιδιών με τα social media. Τεχνογνωσία υπάρχει. Το κάνουν εδώ και χρόνια οι Φινλανδοί. «Μακάρι να μας είχαν τιμήσει τα αρμόδια υπουργεία μας για να εφαρμόσουμε τέτοιου είδους παρεμβάσεις με την τεχνογνωσία και το δυναμικό που διαθέτουμε και στη χώρα μας. Δυστυχώς οι ανεπάρκειες δεν αφορούν μόνο αριθμούς…».

Μία ψηφιακή τρύπα στο νερό

Οταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε τα μέτρα περιορισμού πρόσβασης των ανηλίκων στα social media, είχα γράψει εδώ ότι η ιδέα θα αποτύχει για τρεις λόγους: ο περιορισμός παρακάμπτεται εύκολα, η έννοια της απαγόρευσης καθιστά το αντικείμενο πιο ελκυστικό, ενώ τα παιδιά θα βλέπουν τους γονείς τους να κινούνται στον ψηφιακό χώρο που τα ίδια δεν επιτρέπεται να μπουν. Και να τα αποτελέσματα από την Αυστραλία, την πρώτη χώρα που εφήρμοσε την απαγόρευση. Αυξήθηκε η χρήση των social media από εφήβους.

Τα παιδιά εγκατέστησαν ένα απλό VPN, το πρόγραμμα που «κρύβει» τη χώρα προέλευσης. Το ίδιο θα γίνει και εδώ. Το μέτρο δεν έχει καμία αξία πέρα από μία κούφια απάντηση στις ανησυχίες των γονέων. Τι θα είχε πραγματική αξία; Αυτό που προέκυψε στις ΗΠΑ από τον εξωδικαστικό συμβιβασμό της Meta (Facebook, Instagram) με τις πολιτείες. Ελεγχος στον αλγόριθμο και περιορισμός στις ώρες που είναι εφικτή η πρόσβαση. Ολα τα άλλα είναι μικρής ισχύος ή εντελώς άσκοπα.

Ο star της ημέρας

Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ. Θα πληρώσει 16 δισ. δολάρια σε 29 πολιτείες των ΗΠΑ για τον εθισμό που προκαλούν οι πλατφόρμες του στα παιδιά. Ομως, η πολιτισμική επίδραση του Ζάκερμπεργκ στην ανθρωπότητα είναι αντίστοιχη ή και μεγαλύτερη του Γουτεμβέργιου. Αλλαξε την ανθρώπινη φύση. Δεν μπορώ να βρω πολλούς που πέτυχαν το ίδιο.