Προδιανομή

Το έχει γράψει ο επιφανής αμερικανός φιλόσοφος Μάικλ Σαντέλ στην «Τυραννία της αξίας», το είπε και στη διάλεξη που έδωσε τον περασμένο Νοέμβριο στο ΕΚΠΑ: «Το πραγματικό μέτρο της αξίας δεν θα έπρεπε να είναι ο ατομικός μας πλούτος ή η κοινωνική μας θέση, αλλά το τι συνεισφέρουμε στην κοινότητά μας και το κοινό καλό».

Αυτό αφορά προφανώς τους πολίτες, και την ατομική τους ευθύνη, αφορά όμως πρωτίστως τους πολιτικούς, και κυρίως την Αριστερά, που παρακολουθεί έκπληκτη την οργή των κοινωνιών απέναντι στις ελίτ χωρίς να μπορεί

να προτείνει ουσιαστικές λύσεις.

Το γράφει η γνωστή ιταλοαμερικανίδα οικονομολόγος Μαριάνα Ματσουκάτο στο βιβλίο της «Η Οικονομία του Κοινού Καλού: μια νέα πυξίδα», που κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες: «Το ζητούμενο δεν είναι το κράτος να είναι μεγάλο ή μικρό. Αλλά να παίζει έναν πιο ευφυή και πιο στρατηγικό ρόλο στην κοινωνία – να λειτουργεί προληπτικά, όχι απλώς να αντιδρά στα προβλήματα και να διορθώνει τις αποτυχίες της αγοράς». Το κοινό καλό, και ο ρόλος του κράτους στην εξασφάλισή του, είναι το κλειδί για την επίλυση των προβλημάτων που έχουν βγάλει τις τελευταίες ημέρες στους δρόμους τους νέους στη Γαλλία και την Ισπανία.

Στη Γαλλία, οι νέοι διαμαρτύρονται για την υποχρηματοδότηση της παιδείας, για τα κενά στα σχολεία, αλλά και για την απουσία προοπτικών. Στην Ισπανία, διαδηλώνουν για την παράδοση των σπιτιών στα funds και την τεράστια αύξηση των ενοικίων. Οι κυβερνήσεις των δύο χωρών υπόσχονται ότι θα λάβουν μέτρα για να καταστήσουν την παιδεία και τη στέγη «προσβάσιμες».

Όμως αυτές είναι βραχυπρόθεσμες λύσεις, και έρχονται κατόπιν εορτής, λέει η Ματσουκάτο σε συνέντευξή της στη Repubblica. «Πρέπει επιτέλους να περάσουμε από την έννοια των δημοσίων αγαθών, που προσπαθούμε να διασώσουμε, στην έννοια του κοινού καλού, έναν στόχο που πρέπει να επιδιώκουν από κοινού το κράτος και οι πολίτες.  Πρέπει να μιλάμε περισσότερο για προδιανομή απ’ό,τι για αναδιανομή».

Η Ματσουκάτο, όπως άλλωστε κι ο Σαντέλ, δεν υποστηρίζει ότι η διαδικασία των αποφάσεων πρέπει να ξεκινά από τη βάση. Αυτό που προτείνει δεν είναι η διεξαγωγή δημοψηφισμάτων. «Οι πολίτες όμως πρέπει να συμμετέχουν στον σχεδιασμό. Πολλοί από αυτούς έχουν εγκαταλειφθεί, είναι οργισμένοι και αυτό δίνει ώθηση στους λαϊκιστές. Υπάρχει εκτεταμένη δυσπιστία απέναντι στις κυβερνήσεις και ο τρόπος καταπολέμησής της είναι η εργασία με την κοινότητα».

Οδηγούμαστε προς μια εποχή χωρίς κανόνες; «Πρέπει να δημιουργηθούν συμμαχίες ανάμεσα σε χώρες με κοινές αξίες. Η Ισπανία, η Βραζιλία, το Μεξικό και η Νότια Αφρική είναι προοδευτικές χώρες. Τι σημαίνει να είσαι προοδευτικός; Σημαίνει να πιστεύεις στο να πηγαίνεις μπροστά, όχι πίσω, όπως κάνουν αυτοί που θέλουν να κλείσουν τα σύνορα. Σημαίνει ακόμη να αντιτίθεσαι σε ένα φορολογικό σύστημα που μεταφέρει τα χρήματα από τους φτωχούς προς τους πλούσιους».

Keywords
Τυχαία Θέματα