Πληγές

Πιο γλαφυρά, και πιο λιτά, απ’ όλους το είχε πει, όπως πάντα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, τον περασμένο Φεβρουάριο: «Οι υποθέσεις που αφορούν ανοικτές πληγές στο σώμα του κράτους δικαίου, όπως οι υποκλοπές, δεν κλείνουν επειδή το θέλει η εκάστοτε κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική της πλειοψηφία».

Ο πρώην υπουργός και πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφερόταν στην απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου να καταδικαστούν σε ποινή 126 ετών

και 8 μηνών τέσσερις κατηγορούμενοι για την υπόθεση των παράνομων παρακολουθήσεων. Και δεν ήξερε τότε ότι θα ακολουθούσαν η δίκη των τεσσάρων σε δεύτερο βαθμό και η εκδίκαση της αγωγής οκτώ προσώπων που παρακολουθήθηκαν μέσω Predator. Ο,τι και να λένε οι δημοσκοπήσεις, όσο απαξιωτικά και να μιλάει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, η Δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της.

Η τοποθέτηση του Βενιζέλου δεν εξαντλείται στις υποκλοπές. Η παραπομπή σε ειδικό δικαστήριο του Χρήστου Τριαντόπουλου και άλλων τεσσάρων προσώπων για αλλοίωση του χώρου όπου σημειώθηκε η τραγωδία των Τεμπών δείχνει ότι, παρά την πάροδο τριάμισι ετών από το γεγονός, παρά την κατάρρευση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, παρά τη λυσσαλέα προσπάθεια κυβερνητικών στελεχών και φιλοκυβερνητικών αρθρογράφων να απαξιώσουν οποιονδήποτε διαφωνεί με τη «γραμμή», παρά τις δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης ότι «όσοι κάνουν σπέκουλα για μπαζώματα είναι για τα μπάζα», η πληγή αυτή παραμένει ανοιχτή.

Ο πρώην υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, με ένα κείμενό του 661 λέξεων όπου αναμειγνύει τον αξιακό του κώδικα, τις θεωρίες συνωμοσίας, τους σταυρούς που πήρε στη Μαγνησία και την πίστη του στη νέα εκλογική νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη, διακηρύσσει, όπως έχει δικαίωμα, ότι είναι αθώος. H αθωότητα, βέβαια, είναι μια σχετική λέξη.

Ο Τριαντόπουλος έχει κατηγορηθεί ότι «μπάζωσε» τον χώρο για να κρύψει στοιχεία, κάτι που με βάση την κοινή λογική είναι πράγματι εξωφρενικό. Λιγότερο εξωφρενικό είναι το σενάριο να δόθηκε πρόωρα εντολή να «διαμορφωθεί» το έδαφος από ανικανότητα, από επιπολαιότητα ή – το χειρότερο – από διάθεση να κλείσει το θέμα καθώς πλησίαζαν εκλογές. Σε μια τέτοια περίπτωση, υπάρχουν ευθύνες και πρέπει να αποδοθούν. Διότι είτε η λέξη «μπάζωμα» είναι σωστή είτε όχι, κανείς δεν αμφισβητεί ότι με τις ενέργειες αυτές χάθηκαν πράγματι κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία.

Οπως είχε πει και ο πρόεδρος του σιδηροδρομικού τομέα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, «η μη ιεροποίηση του χώρου οδήγησε σε απώλεια σοβαρών στοιχείων», κάτι για το οποίο «πρέπει να ζητηθεί από όλους μας μια μεγάλη συγγνώμη από τους συγγενείς των θυμάτων». Αυτή η λέξη, η συγγνώμη, δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείται συχνότερα από τον Τριαντόπουλο, τον Κώστα Αχ. Καραμανλή και τους άλλους εμπλεκόμενους;

Να τη θυμούνται τη φράση του Βενιζέλου στο Μαξίμου, έχει ευρεία εφαρμογή, ακόμη και διαψεύσεις για φερόμενες πρεσβευτικές δηλώσεις σχετικά με ανεβοκατέβασμα κυβερνήσεων αφορούν, κι αυτές στις ανοιχτές πληγές εντάσσονται.

Keywords
Τυχαία Θέματα