Πίτουρα

Αντιγράφω από την ειδησεογραφία: «Ενας Γερμανός συνελήφθη το Σάββατο (06/06) στα Χανιά, κατηγορούμενος για κατασκοπεία. Ο 56χρονος φέρεται να φωτογράφιζε στρατιωτικά αεροσκάφη, ενώ στην επαγγελματική φωτογραφική του μηχανή βρέθηκε υλικό και από τις εγκαταστάσεις του στρατιωτικού αεροδρομίου στο Ακρωτήρι Χανίων».

Εάν, βέβαια, υπέκλεπτε με παράνομο λογισμικό τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ,

τον διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών των Ενόπλων Δυνάμεων, τον επικεφαλής της Οικονομικής Εισαγγελίας και τον υπουργό Εξωτερικών της χώρας, θα παρενέβαινε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, για να αποφανθεί ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις πως πρέπει να ελεγχθεί καν για κατασκοπεία.

Δεν συγκινήθηκε, άλλωστε, κανείς τους ούτε από τις δημόσιες διαρροές του ιδιοκτήτη της Intellexa ότι διαθέτει έγγραφα, προσύμφωνα και αλληλογραφία με την ΕΥΠ, για να τον φωνάξει ένας εισαγγελέας να εξηγηθεί. Οι τουρίστες που φωτογραφίζουν και οι δημόσιες δηλώσεις για το ecstasy που πήρε πριν από 40 χρόνια ο Βαρουφάκης ή τις απόψεις του Γονίδη για τον κορωνοϊό είναι ασφαλώς πολύ σοβαρότερα ζητήματα· εξού και είχαν προκαλέσει άμεσες εισαγγελικές αντιδράσεις.

Αυτή είναι η εθνική ασφάλεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ακριβή στα πίτουρα και φτηνή στ’ αλεύρι. Πίσω από το επικοινωνιακό τσίρκο των αντιφατικών συμπεριφορών και δικαιολογιών της υπάρχει μια συγκεκριμένη και δοκιμασμένη στρατηγική. Οι νεφελώδεις αναγωγές σε «διαχρονικότητες», «παθογένειες», συστημικά φάουλ, «σκοτεινά κέντρα» και «αστοχίες» δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο τρόπος της να μετατοπίζει τη συζήτηση στο πεδίο της γενικής πολιτικής αφαίρεσης. Είναι αυτό που περιέγραφε η Αρεντ, όταν έγραφε για την έννοια της «συλλογικής ευθύνης» κι όλες τις συγκλίσεις κι αντιθέσεις γύρω από τις έννοιες της προσωπικής ενοχής, της πολιτικής ευθύνης και των μηχανισμών συγκάλυψης. Το Μαξίμου επιχειρεί να παρουσιάσει ό,τι του χαλάει το λούστρο, ως μια κατάσταση όπου όλοι έχουν μάλλον κάτι να κρύψουν κι όλοι μοιράζονται κάποιο μερίδιο ευθύνης, διαχέει την ενοχή σε τέτοιο βαθμό, ώστε τελικά να μην μπορεί να προσωποποιηθεί ποτέ. Και δυστυχώς ένα μέρος της κοινωνίας έχει πειστεί.

Είναι λογικό. Οταν τα σκάνδαλα αντιμετωπίζονται ως ένα συστημικό σφάλμα, τότε παύεις να αναζητάς την προσωπική, νομική και ηθική ενοχή στους αυτουργούς· οπότε το κράτος μας μπορεί ανενόχλητο να καμαρώνει ότι εξαντλεί την αυστηρότητά του στον γερμανό τουρίστα που τη βρίσκει με τα αεροπλάνα. Ευγνώμονες.

Keywords
Τυχαία Θέματα