«Αδειανό πουκάμισο» ο ΣΥΡΙΖΑ

Ετσι όπως το βλέπω εγώ, αυτά που συμβαίνουν με τον ΣΥΡΙΖΑ και το κόμμα ΕΛΑΣ-Τσίπρα, αντικειμενικά ξεφτιλίζουν ανελέητα (όσο και απερίσκεπτα) την πολιτική ως έννοια και τους πολιτικούς ως προσωπικότητες που την υπηρετούν. Το κάνουν όλο να φαίνεται ως ένα ατέλειωτο παζάρι. Τι μου δίνεις, να σου δώσω.

Η γελοιότητα αυτή συνεχίστηκε και χθες, με τους συριζαίους, του Φάμελλου συμπεριλαμβανομένου ως επικεφαλής, να παρακαλάνε να τους

πάρει ο άλλος στο καινούργιο κόμμα, κι εκείνος να βάζει κάτι… «κύκλους» («κύκλους»! ούτε καν κάποιον εκπρόσωπο, από τους πέντε-έξι που διαθέτει), να ρίχνουν «πόρτα» στους ανθρώπους. Που κάποτε ήταν σύντροφοι και συναγωνιστές!

Δεν συνεργαζόμαστε με κόμματα, δεν διαθέτουν «προκρατημένες» θέσεις (ρεζερβέ δηλαδή που λένε και στα εστιατόρια), δεν δεχόμαστε βουλευτές εν ενεργεία, δεν… δεν…

Οποιος θέλει μπορεί να έρθει σε εμάς, χωρίς αξιώματα, ως απλός πολίτης. Ούτε καν σαν τη «Θεοπούλα» που της έκανε την τιμή να τη γράψει στο κόμμα, ο ίδιος ο Τσίπρας. Και οι άλλοι επιμένουν – παρά τον εξευτελισμό.

Εδώ θα μου πεις, στο βιβλίο τον Δεκέμβριο στο Παλλάς, δέχτηκαν να τους οδηγήσουν στον εξώστη του κινηματοθέατρου, αντί να σηκωθούν να φύγουν. Ούτε αξιοπρέπεια έχουν πια, ούτε τσίπα ντροπής διαθέτουν. Αν διέθεταν κάτι από τα δύο, θα είχαν κλείσει οριστικά το κεφάλαιο. Θα είχαν αποφασίσει το Σάββατο, αυτόνομη πορεία, και όπου βγει. Ακόμη και αν αποδεικνυόταν ότι τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ πια δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα «αδειανό πουκάμισο».

Υπόγεια συμφωνία

Εμένα πάντως δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ότι όλο αυτό έχει προφανώς να κάνει με κάποια υπόγεια συμφωνία που έχει καταλήξει ο Φάμελλος με την αρχηγάρα Τσίπρα. Μπορεί δημοσίως να διαρρέει από την πλευρά του κόμματος ΕΛΑΣ-Τσίπρα ότι δεν υπάρχει επικοινωνία μεταξύ των δύο, ούτε καν τηλεφωνική, αλλά η πραγματικότητα δείχνει διαφορετικά πράγματα. Αλλη εξήγηση δεν έχω. Συμφωνία για τη δική του τύχη, και για μερικούς από τους δικούς του, γύρω-γύρω. Για κομματικές θέσεις, υποψηφιότητες και τα ρέστα. Διότι δεν γίνεται να παίρνουν μια τέτοια απόφαση το Σάββατο στην Κεντρική Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ, όταν έχει προηγηθεί η περίπτωση της Αχτσιόγλου, η οποία έσπευσε να ανακοινώσει, αποχωρώντας από τη Νέα Αριστερά, ότι παραιτείται από βουλευτής, προκειμένου να ενταχθεί στο κόμμα Τσίπρα, και ύστερα από λίγο να επικαλείται… τεχνικά θέματα, για να μην την υλοποιήσει. Προφανώς ο άλλος την ειδοποίησε ότι δεν τη θέλει τώρα στο κόμμα – τη θέλει κοντά στις εκλογές. Τώρα τι να την κάνει; Τώρα, οι δημοσκοπήσεις τού δίνουν το απαραίτητο προβάδισμα. Για να δείξει συσπείρωση τότε, θέλει κόσμο. Νομίζω επίσης, ότι αυτός είναι και ο λόγος που ο Φάμελλος δεν κήρυξε από τώρα τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Στο πλαίσιο της συμφωνίας ασφαλώς, του συστήθηκε, να περιμένει μέχρι τον Σεπτέμβριο. Ολα καθαρά είναι.

Το (αν)ηθικό πλεονέκτημα

Φώναζε χθες, ο φουκαράς ο Νίκος ο Παππάς, που θα μείνει σαν την καλαμιά στον κάμπο, μαζί με τον Πολάκη και τη Δούρου, ότι η περίεργη απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του Σαββάτου δεν είναι ξεκάθαρη. «Να την κάνει ταληράκια» ο Φάμελλος, ζήτησε χθες απογοητευμένος από τις εξελίξεις, αλλά μάλλον θα περιμένει, μάταια. Ο,τι κατάλαβε, κατάλαβε. Δηλαδή το κατάλαβε, αλλά θέλει να στριμώξει τον πρόεδρο Σωκράτη, λίγο περισσότερο, πλην όμως, νομίζω επί ματαίω. Οι αποφάσεις έχουν ληφθεί, και τώρα όλο το παιχνίδι είναι αν αυτοί που θα μείνουν πίσω, θα κρατήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ ή ο Φάμελλος, «αδεία προέδρου Πρωτοδικών», θα το διαλύσει το μαγαζί και θα παραδώσει τα ασημικά στον Τσίπρα.

Κι ο άλλος όμως, ε; Γράφαμε εμείς, και ξαναγράφαμε, έγραψε οργισμένος και ο Νίκος Κοτζιάς για την ανήθικη συναλλαγή, που περιλαμβάνει και τα «ασημικά» που λέγαμε (κτίριο της Κουμουνδούρου, κρατική επιχορήγηση, ΜΜΕ κ.λπ.), τίποτε, σιωπή. Καμία αντίδραση. Σαν να μην τρέχει τίποτε.

Είναι μωρέ, αυτό το (αν)ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, το θυμάστε, δεν μπορεί…

(Ενημερώνω σχετικά, έπειτα από μια σύντομη συζήτηση που είχα με έναν φίλο νομικό, ότι το «περιουσιακό» στη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Αντιθέτως, έχει πολλές παραμέτρους, τις οποίες ενδεχομένως θα τις βρει μπροστά του ο Φάμελλος, εάν κάποιος από αυτούς που διαφωνούν αποφασίσει να προσφύγει στη Δικαιοσύνη…)

Κυβερνητικό «τσιγάρισμα»

Μ’ αυτά και με εκείνα, η πονηρή κυβέρνηση, κατάφερε – νομίζει! – να ξεφύγει από τη μέγγενη των απαντήσεων, σχετικά με τη νέα αποκάλυψη για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Η αποκάλυψη (από τον Βασ. Λαμπρόπουλο) στο «ΒΗΜΑ» δεν είναι κάτι που δεν υποθέταμε, όχι. Οταν όμως ο δημοσιογράφος βεβαιώνει με το κύρος της υπογραφής του, ότι η ΕΥΠ είναι αυτή που προμηθεύτηκε από την Intellexa, την εταιρεία του Ταλ Ντίλιαν, το Predator, το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό, και η κυβέρνηση κάνει την… πάπια Πεκίνου, τι καταλαβαίνουμε; Οτι είναι πέρα για πέρα αληθινή η αποκάλυψη. Τη σύμβαση, προφανώς την έχει στα χέρια του ο Ντίλιαν και τη χρησιμοποιεί ως μέσο πίεσης προς την κυβέρνηση, για να επιτύχει την απαλλαγή του στο Εφετείο, τον Δεκέμβριο. Δεν είναι κακό, άμα έχεις φάει 126 χρόνια φυλακή, να χρησιμοποιείς ό,τι μέσο διαθέτεις για να πετύχεις τον στόχο σου. Το «κακό» είναι να την «τσιγαρίζεις» με τέτοιο άκομψο τρόπο την κυβερνησάρα μας…

Κρίμα είναι.

Ανοικτή πληγή οι υποκλοπές

Το άλλο μεγάλο κρίμα είναι ότι αυτά όλα δεν έχουν παραγραφή – η προειδοποίηση αφορά την πολιτική πλευρά της ιστορίας «υποκλοπές». Οσοι πιστεύουν ότι θα τα καταφέρουν με τη βοήθεια της Δικαιοσύνης να διαφεύγουν εσαεί, είναι από γελασμένοι έως μακριά νυχτωμένοι. Αρκεί ένα καινούργιο στοιχείο, μια άλλη μήνυση, μια απόφαση Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, και φυσικά μια άλλη κυβέρνηση, να ανοίξει διάπλατα το θέμα.

Παρεμπιπτόντως, επέρχεται η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου η οποία δικαιώνει τον Νίκο Ανδρουλάκη για την παρακολούθησή του από την ΕΥΠ, καταδικάζοντας την ελληνική κυβέρνηση για την άρνησή της να τον ενημερώσει για τους λόγους, για τους οποίους προχώρησε η ΕΥΠ στην παρακολούθησή του…

Δεν κλείνει με τίποτε αυτή η πληγή…

Οι δικές τους παρακολουθήσεις

Για την υπόθεση των αποκαλύψεων στο «ΒΗΜΑ», εξέδωσαν πύρηνες ανακοινώσεις το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΕΑΡ. Ποιο κόμμα δεν εξέδωσε καμία ανακοίνωση; Το κόμμα ΕΛΑΣ-Τσίπρα! Γιατί δεν εξέδωσε; Διότι θα κινητοποιούσε τη συλλογική μνήμη, και θα θυμόμασταν όλοι το πάρτι που γινόταν επί των ημερών των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Από την παρακολούθηση του τηλεφώνου του Βαρουφάκη, μέχρι την καταγγελία της προέδρου Ζωής, ότι βρήκε μια μέρα τον Τσίπρα στο γραφείο του να διαβάζει τα πληροφοριακά δελτία της ΕΥΠ, όλα βεβαιώνουν ότι ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ το γνωρίζουν το έργο, σε όλες του τις διαστάσεις. Και μην ξεχνάμε τον σάλο που είχε προκληθεί το 2016, όταν το Wikileaks διέρρευσε τις συνομιλίες που είχε ο επικεφαλής της τρόικας Πολ Τόμσεν με την επικεφαλής του κλιμακίου του ΔΝΤ Ντέλια Βελκουλέσκου. Συνομιλίες που είχαν στα δωμάτιά τους στο Χίλτον, σχετικά με τους χειρισμούς στην υπόθεση της ελληνικής κρίσης.

Δέκα χρόνια πριν είναι αυτά, δεν είναι πολύ παλιά να μην τα θυμόμαστε. Οπότε, σου λέει και το κόμμα ΕΛΑΣ-Τσίπρα, τι να τα σκαλίζουμε τώρα; Ασ’ το καλύτερα.