Πήχης

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε για πρώτη φορά τον εκλογικό πήχη και για τον εαυτό του και για τη Νέα Δημοκρατία στο 25%. Αυτό σηματοδοτεί αλλιώς πια τα πράγματα και για εκείνον και τους αντιπάλους του. Καταρχάς, ο πήχης είναι μικρότερος από το τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα, που είναι αυτό των ευρωεκλογών – επίσης, με μία εκλογική επίδοση

του 25% είναι προφανές πως, ακόμη κι αν είναι πρώτο κόμμα η Νέα Δημοκρατία, θα κινδυνεύει να έχει το όριο του bonus των βουλευτών. Και δεύτερον, θα οδηγηθούμε σίγουρα σε δεύτερη κάλπη.

Σε αυτή την περίπτωση θα χρειαστεί πολύ πειστικό δίλημμα ώστε οι πολίτες να συσπειρωθούν και να δώσουν την αυτοδύναμη πλειοψηφία στη γαλάζια παράταξη. Θα απαιτηθεί μία στρατηγική από την πρώτη στη δεύτερη όπου επιτυχώς ο Μητσοτάκης θα πρέπει να επανασυσπειρώσει τη βάση του, αλλά και να ανακόψει κάθε διαρροή. Το δε 25% αποτελεί πια σημείο εκκίνησης για αμφισβήτηση του σημερινού Πρωθυπουργού και προέδρου της ΝΔ και νομιμοποιεί κάθε πολιτική ενδοκομματική κίνηση αν δεν ξεπεραστεί.

Προφανώς ο Μητσοτάκης ποντάρει σε εκείνο το 30% της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο τα περνάει σχετικά καλά και που προφανώς βλέπει ελκυστικά ένα πολιτικό σχέδιο που το περιλαμβάνει ως δυναμική. Ποντάρει πολύ περισσότερο σε ένα ακόμα πιο ενδιάμεσο πολιτικό και εκλογικό σώμα, το οποίο έχει αμφιβολίες, αμφισημίες και επισφάλειες για την κοινωνική του θέση, αλλά που την ίδια στιγμή στο μυαλό του μια οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική σε αυτή τη φάση θα ταυτίζεται με περιπέτεια.

Η δυσκολία του Πρωθυπουργού είναι να συγκεράσει με επιτυχία ξανά, όπως το έκανε σε άλλες φάσεις. Μια στρατηγική που θα μπετονάρει τη γαλάζια παράταξη, θα επουλώνει οποιοδήποτε ρήγμα και την ίδια στιγμή θα εισέρχεται στο Κέντρο. Για το πρώτο, έχει αντίπαλο τους δυσαρεστημένους γαλάζιους που δεν θέλουν να ξαναπάνε να ψηφίσουν. Και βέβαια την πιθανότητα ενός κόμματος του Αντώνη Σαμαρά, που θα γίνει ένας άνετος υποδοχέας δυσαρέσκειας, με πεδίο κυρίως τα εθνικά.

Στο δεύτερο, η δυσκολία είναι πως οι σοβαροί και πραγματικοί κεντρώοι βλέπουν με μεγάλη καχυποψία, αμφισβήτηση και άρνηση τα θέματα κοινωνικής και πολιτικής διαφθοράς, το μείζον σκάνδαλο των υποκλοπών και το γεγονός πως σε αυτή τη δεύτερη τετραετία ο Μητσοτάκης φαίνεται πως δεν επικαιροποίησε πολιτικές όντως πειστικές για την εν λόγω εκλογική και πολιτισμική γεωγραφία.

Το 25%, λοιπόν, αποτελεί ένα λεκτικό ρίσκο από τη μεριά του Πρωθυπουργού, αλλά την ίδια ώρα αποτελεί και μία πρώτη κίνηση για τα οριστικά διλήμματα που θα δούμε να κορυφώνονται στην εθνική κάλπη. Για να είμαστε όμως σοβαροί, αποτελεί και μια πρώτη εμπράγματη πίεση προς τους πολιτικούς αντιπάλους του, αφού τους θέτει προ των ευθυνών τους. Είτε θα τους καθιστά συμπληρωματική δύναμη, είτε φωνή άκακης διαμαρτυρίας.

Keywords
Τυχαία Θέματα