Οι άσωτοι του ΠΑΣΟΚ

Προχθές την Κυριακή (8/2) ήταν του Ασώτου. Στον λαϊκό ναό του Αγίου Μελετίου στα Σεπόλια ο φωτισμένος πρωτοπρεσβύτερος π. Ευάγγελος Γκανάς τόνισε πως ο άσωτος δεν είναι ένας ηττημένος που επιστρέφει στην πατρογονική εστία αλλά ένας ευτυχισμένος άνθρωπος που αντιλαμβάνεται την αξία της πατρικής στοργής. Μία μέρα μόνον χρειάστηκε από το κήρυγμα αυτό για να επανέλθουν στο ΠΑΣΟΚ ορισμένοι που κατά την ταραγμένη περίοδο του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου

Κάποιοι εξ αυτών δε που ανακοινώθηκαν από την επιτροπή διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ, είχαν πάει και λίγο αργότερα από τα μνημόνια με αφορμή το κάλεσμα για μια μεγάλη προοδευτική συμμαχία που είχε κάνει ο Αλέξης Τσίπρας. Μεγάλο μέρος των δημοσιολόγων εστιάζει στο εύκολο των μετακινήσεων. Η στήλη πάει διαφορετικά αφού πολλοί εκ των ανακοινωμένων ούτε γραφικοί είναι, ούτε με απομειωμένο επαγγελματικό και προσωπικό κύρος.

Η στήλη περισσότερο θέλει να εστιάσει στο γεγονός πως αν η προηγούμενη δεκαπενταετία είχε την τομή του μνημονίου – αντιμνημονίου, φαίνεται πως οριστικός καταλύτης για την υπέρβαση αυτής ήταν η συριζαϊκή διακυβέρνηση. Προφανώς και σήμερα υπάρχουν πολλές πρωτογενείς και δευτερογενείς αντιθέσεις στην ελληνική κοινωνία. Και οι βαθιές διαιρετικές τομές είναι εκείνες που πολύ πιο απότομα δημιουργούν και διαμορφώνουν έστω και επικαιρικά ρεύματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε έναν πάροχο δημοκρατικής διοχέτευσης του θυμού και του ριζοσπαστισμού ενός κόσμου που είδε τα κεκτημένα του να διαλύονται και να γκρεμίζονται εν μιά νυκτί. Καθόλου τυχαία το κόμμα της μεταπολίτευσης είναι αυτό που πλήρωσε ακριβώς αυτή την απομείωση. Το ΠΑΣΟΚ δηλαδή. Κλείνει η παρένθεση. Και σήμερα λοιπόν προφανώς διαφορές υπάρχουν.

Οχι όμως ακριβώς εκείνο το σημείο που μπορεί να κάνει την υπέρβαση και να διαμορφώνει όρους οριζόντιας μετακίνησης ακροατηρίων. Για παράδειγμα, το αίτημα για δικαιοσύνη δεν μπορεί να αποτελέσει ένα τέτοιον όρο αφού και διάρκεια έχει και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει μονοπώλιο μιας πολιτικής δύναμης η αποκατάσταση και ενίσχυσή του. Ασωτοι και μη επιστρέφουν στο ΠΑΣΟΚ ακριβώς επειδή έχουν αμβλυνθεί οι διαφορές μέσα στην ευρύτερη γεωγραφία της Κεντροαριστεράς.

Βέβαια σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να σημαίνει ότι έχουν αμβλυνθεί οι διαφορές της Κεντροαριστεράς με τη σημερινή κυβέρνηση. Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει, τότε όντως αποδεσμεύεται εκ νέου χώρος στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ. Το μεγάλο στοίχημα σήμερα δεν τίθεται και προς τη μεριά των επαναπατρισμένων. Τίθεται προς τη μεριά του γονέα που περίμενε υπομονετικά για να τους επαναπροσεταιριστεί ή τέλος πάντων για να τους αγκαλιάσει ξανά.

Η παραβολή βέβαια του ασώτου έχει πάντα και εκείνο τον άλλο γιο που δεν φλέρταρε ποτέ με την ασωτία και που παρέμεινε σταθερός στην αγκαλιά του πατέρα. Ε, εκείνος νιώθει ολίγον τι θιγμένος σήμερα.

Τα στοιχεία είναι από το ΓΕΕΘΑ: Κατά το περασμένο έτος σημειώθηκαν συνολικά 2.988 παραβιάσεις από το Πολεμικό Ναυτικό και από την Πολεμική Αεροπορία της γείτονος χώρας. Δεν τα λες ακριβώς ήρεμα τα νερά, ούτε κατακτημένο το πεδίο ησυχίας που ακούγαμε. Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι παραπάνω από σαφές και διακριτό πως διατηρεί μια στρατηγική έντασης με την Ελλάδα αν και ταυτόχρονα διά μέσω του Φιντάν κρατά και τους διαύλους ανοιχτούς. Στόχευση να φτιάξει μια εικόνα περιφερειακής δύναμης που επικαιροποιεί σε κάθε ευκαιρία τις διεκδικήσεις της και χωρίς να χρεώνεται πως τις δυναμιτίζει ανοιχτά.

Είναι πραγματικότητα άγρια. Η οπαδική βία έχει βγει απ’ τα γήπεδα. Η βία διευρύνεται στις αστικές γειτονιές όπως τώρα στο Γαλάτσι. Αν μέχρι και τις αρχές του 2000, τέτοια περιστατικά ήταν σπάνια, σήμερα ένας συγχρωτισμός μητροπολιτικών νεανικών ομαδοποιήσεων και εξέδρας φτιάχνει ένα μείγμα που μπορεί να έχει ανυπολόγιστες συνέπειες και βέβαια ακόμη και δολοφονίες. Τα παλιά ερμηνευτικά σχήματα μάλλον είναι αμήχανα να φωτίσουν το τι συμβαίνει και δεν είναι εύκολο ή απλό κάποιος να αποδώσει το νέο μίσος σε ταξικά ή πολιτισμικά ελατήρια. Πιο βαθύ είναι. Ο καθρεφτισμός ενός νέου καταναλωτισμού ως τρόπαιο στα κοινωνικά δίκτυα θα μπορούσε να είναι μια ερμηνεία.