Ντελίβερι

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΔΕΕ) εξέδωσε μια απόφαση-ορόσημο για την οποία η Λάουρα Κοβέσι δήλωσε «οι συνέπειές της, ελπίζω, θα γίνουν πλήρως κατανοητές από όλα τα θεσμικά όργανα, τους φορείς, τις υπηρεσίες και τους οργανισμούς της ΕΕ. Το ΔΕΕ το κατέστησε απολύτως σαφές: οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είναι προς το συμφέρον της ΕΕ και τα θεσμικά όργανα που λαμβάνουν αιτήματα για άρση ασυλιών δεν μπορούν να καθορίσουν τους όρους υπό τους οποίους η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εξουσιοδοτείται να διεξάγει αυτές τις έρευνες».

Τι συνέβη, με απλά λόγια: Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο αρνιόταν επί δύο χρόνια να επιτρέψει στην EPPO, να καλέσει υπαλλήλους του ως μάρτυρες σε ποινική έρευνα, με το επιχείρημα ότι μεσολαβούν «συμφέροντα της Ενωσης». Ομως το ΔΕΕ έκρινε ότι αυτά τα συμφέροντα, για να δικαιολογήσουν τέτοια άρνηση, πρέπει να είναι ζωτικής σπουδαιότητας κι ότι ο αυτοπροστατευτικός μηχανισμός ενός θεσμού δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως εμπόδιο στην απονομή δικαιοσύνης. Κανείς δεν εκπλήσσεται.

Πώς μεταφράζεται, λοιπόν, η απόφαση του ΔΕΕ στα ελληνικά δεδομένα; Η Κοβέσι ζήτησε για τη σύμβαση 717 και τον ΟΠΕΚΕΠΕ να ερευνηθούν υπουργοί, έχει καταγγείλει ότι η τροπολογία Φλωρίδη για την «επίσπευση των υποθέσεων πολιτικών» αποκλείει τους ευρωπαίους εισαγγελείς από έρευνες και έχει στείλει επιστολή-καταγγελία στην Κομισιόν για «σοβαρές αμφιβολίες» ως προς τη συνεργασία των ελληνικών Αρχών. Ολα αυτά τα πέρασε η Βουλή, με τις ψήφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Κι έρχεται τώρα η νομολογία του ΔΕΕ να μας πει ότι θεσμοί όπως η ασυλία και το απόρρητο δεν είναι πλυντήρια· ακούγεται αυτονόητο. Στην Ελλάδα του 2026, ακούγεται επαναστατικό.

Γιατί εδώ έχουμε τελειοποιήσει μια τέχνη. Να χτίζουμε τείχη, νομιμοφανή, μεθοδικά, με βραδινές τροπολογίες, με συνταγματικά άρθρα που ερμηνεύονται κατά βούληση, με επικλήσεις απορρήτου και διατάξεις που έρχονται έτοιμα, ζεστά και για όλα τα γούστα, σαν πίτσα με ντελίβερι. Και ύστερα απορούμε μεταξύ μας γιατί έχουμε καταλήξει να μιλάμε για τη Δικαιοσύνη στη χώρα μας με τα λόγια που μεταχειρίζεται κανείς για κάτι που δεν ξέρει πώς ακριβώς να το ονομάσει.

Η Κοβέσι είπε πρόσφατα ότι «κουράστηκε να ακούει ότι έτσι γίνονται τα πράγματα στην Ελλάδα». Λογικό. Κι εμείς έχουμε κουραστεί να εξηγούμε ότι έτσι δεν πρέπει να γίνονται.

Keywords
Τυχαία Θέματα