Τα παράδοξα του ΣΥΡΙΖΑ

14:49 12/6/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Να ξεκινήσουμε από το στοιχειώδες. Δεν είναι παράλογο ένα πολιτικό κόμμα να στηρίζει ένα άλλο εκλογικά. Το παράδοξο όμως είναι ένα πολιτικό κόμμα να λαμβάνει απόφαση τόσο αμφίσημη που να φαίνεται ότι και στηρίζει ένα άλλο κόμμα ρευστοποιούμενο και την ίδια ώρα κρατάει τη δική του αυτοτέλεια. Αυτό συνέβη με την πρόσφατη απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία δικαιολογημένα οδήγησε περαιτέρω σε εσωτερικές περιδινήσεις.

Με τον ΣΥΡΙΖΑ

εισήχθησαν πολλά πρωτότυπα στην πολιτική σκηνή. Το εύρος των τάσεων και των αντιλήψεων ενοποιήθηκε υπό το πρόγραμμα του αντιμνημονίου. Οι αποχρώσεις της διαχείρισης ενώθηκαν υπό την κυβερνητική εξουσία. Η εφαρμογή του τρίτου προγράμματος έσπρωξε κάτω από το χαλί τις πολλαπλές προσλήψεις. Από την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από την αρχηγία το 2023 το πλήρωμα δεν βρήκε τον βηματισμό του. Και σήμερα μιλάμε για ένα κόμμα που είναι σε αναμονή μιας συμμαχίας με ένα νέο κόμμα που την ξορκίζει.

Να συνεχίσουμε με ένα ακόμα στοιχειώδες που δεν είναι πρωτότυπο ή παράδοξο. Ενα κόμμα να τερματίζει τον βίο του. Και τα όρια των κοινωνιών αλλάζουν και οι κοινωνικές αγωνίες έχουν άλλες αντιστοιχίσεις. Πολλά κόμματα πια δεν συγχρονίζονται με το παρόν και τα επίδικα των ημερών. Με τον ΣΥΡΙΖΑ θα προσθέταμε πως έχουμε ένα ακόμα παράδοξο. Ούτε καν το ίδιο ως κόμμα έχει κάτσει να αναστοχαστεί έστω σε μικρό χρόνο αν σήμερα αντιστοιχίζεται στις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες. Αν δηλαδή αποτελεί ανάγκη και αίτημά του να υπάρχει και να είναι δυνατό ως κόμμα μέσα από την ίδια την κοινωνία. Η όλη κουβέντα αντίθετα μοιάζει να αφορά τα στελέχη του, τις εσωτερικές τους διευθετήσεις, τον τρόπο που προσπαθούν να προκρίνουν τη δική τους επόμενη ημέρα. Πράγμα απολύτως απωθητικό για το ευρύ σύνολο της κοινωνίας των πολιτών. Πολλοί εκ των οποίων τους είχαν ψηφίσει την προηγούμενη 15ετία.

Το επιπρόσθετο παράδοξο του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι πως δεν δείχνει διάθεση ούτε καν να προασπιστεί μαχητικά και στο σύνολό της την κυβερνητική του πολιτική. Και όταν οι ημέρες της σημερινής κυβέρνησης δεν αποτελούν και την καλύτερη εποχή για τους πολίτες. Λες και το διάστημα από το 2015 έως και το 2019 αποτέλεσε μία τυφλή εποχή όπου κάποια αόρατη επιτροπή εφάρμοσε ή υπηρέτησε πολιτικές που στη συνέχεια δεν είχαν καμία εξήγηση ή και υπεράσπιση.

Με όλα αυτά τα παράδοξα μαζί θα μπορούσε κανείς να πει ότι επιβεβαιώνεται μία παλαιότερη θεωρία, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε τον χώρο μιας επείγουσας κοινωνικής συνθήκης. Τέκνο αναγκαστικό απλώς και μόνο μιας ειδικής εποχής που είχε ανάγκη και ένα είδος ριζοσπαστισμού να παροχετευτεί δημοκρατικά και μια σειρά δημοσιονομικών μέτρων να περάσουν πιο ήπια από ό,τι θα πέρναγαν από μια δεξιά ή κεντρώα κυβέρνηση.

Φτάνουμε στο απόλυτα παράδοξο, ενώ για τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν χυθεί τόνοι μελανιού – ψηφιακού και μη, όλα τα προηγούμενα χρόνια –, το τελικό του ταμείο να μην μπορούν να το κάνουν ούτε οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές του. Παρά τη φιλόδοξη προσπάθεια του Τσίπρα με την «Ιθάκη» ή άλλα εγχειρήματα που σποραδικά έχουμε δει. Απέναντι στην Ιστορία και κυρίως απέναντι στο σύνολο του ελληνικού λαού ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει, έστω και αν έχει αποφασίσει να ολοκληρώσει τον πολιτικό του κύκλο, να καταδείξει ένα πιο σοβαρό πρόσωπο ως ένα κόμμα που και κυβέρνησε και κατάφερε για ένα μεγάλο διάστημα να εκπροσωπήσει κοινωνικές αγωνίες και ριζοσπαστισμούς.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords