Μυθολογία

Αν μπείτε στην ιστοσελίδα του Forbes θα δείτε ότι κάτω από τη φωτογραφία του Ιλον Μασκ υπάρχει ειδική σήμανση: «Ο πρώτος τρισεκατομμυριούχος στον κόσμο». Εντάξει, αν αύριο ο Τραμπ δώσει μια κλωτσιά στις αγορές θα ξαναγίνει δισεκατομμυριούχος. Ομως μετά την εισαγωγή της SpaceX στο χρηματιστήριο, η συνολική αξία των μετοχών του υπερβαίνει το μαγικό ποσό.

Το Σαββατοκύριακο ο Μασκ είχε αποτίμηση 1.001 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ενα δισεκατομμύριο για κάθε νύχτα της Χαλιμάς. Αν αποφασίσει να ξοδεύει ένα εκατομμύριο τη μέρα, θέλει χιλιάδες χρόνια για να μείνει ταπί. Εχει πιο πολλά χρήματα από

το άθροισμα του ΑΕΠ Ελλάδας, Πορτογαλίας και Φινλανδίας. Αν τρελαθεί αγοράζει 8.800 ολοκαίνουργια Airbus. Τι κάνεις με αυτά τα λεφτά; Από ένα ποσό και μετά η ερώτηση δεν έχει νόημα. Ούτως ή άλλως δεν ξοδεύονται. Και στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. Ανατινάζεται αύριο ένας πύραυλος και ο Μασκ χάνει δέκα δισεκατομμύρια δολάρια σε δέκα λεπτά.

Δεν θα χάσει όμως και τον ύπνο του. Ενα τρισεκατομμύριο δεν είναι ακριβώς χρήματα με τη συμβατική έννοια. Είναι προσδοκίες εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που πιστεύουν ότι μοιράζονται με τον Μασκ όνειρα και κέρδη από την κατάκτηση του Διαστήματος.

Ο Μασκ κολλάει μηδενικά στους λογαριασμούς του για να χρηματοδοτήσει μια προσωπική εμμονή: να γίνει ο αρχιτέκτονας του μέλλοντος. Και αν είναι δυνατό και ο ιδιοκτήτης του. Κάποιοι αναλυτές έγραψαν ότι η είσοδος της SpaceX στο χρηματιστήριο είναι η μεγαλύτερη αρπαχτή της Ιστορίας. Ο Μασκ σίγουρα δεν το βλέπει έτσι.

Γιατί πιστεύει ότι δεν γράφει Ιστορία, αλλά μυθολογία. Οταν είσαι ο πιο πλούσιος άνθρωπος που περπάτησε ποτέ στον κόσμο, δεν μετράς τα πάντα ως επιχειρηματίας. Από ένα σημείο και μετά χάνεσαι μέσα σε ένα παραλήρημα μεγαλείου, ενώ βλέπεις τον κόσμο να φυσάει μέσα στη φούσκα σου.

Εχει πει ότι θα πάει στον Αρη ως το 2030. Λίγοι τον πιστεύουν. Ομως επενδύουν επάνω του επειδή βλέπουν το hype, την τρέλα. Και πώς να αισθάνεται ο ίδιος; Τι συμβαίνει μέσα σε αυτό το μυαλό; Θα του έδινα χίλια δολάρια για να το μάθω. Και πιστεύω ότι θα τα έπαιρνε.

Ηλίθιοι ή αλαζόνες;

«Το Βήμα» αποκάλυψε χθες, διά του Βασίλη Λαμπρόπουλου, ότι ο Ντίλιαν του Predator έχει στα χέρια του και συστατικές επιστολές παραγόντων της ΕΥΠ που βεβαιώνουν την καλή λειτουργία του παράνομου λογισμικού υποκλοπών. Επίσης διαθέτει αρχειοθετημένα και email με πράκτορες της ΕΥΠ που χειρίστηκαν το λογισμικό.

Μέχρι στιγμής η υπηρεσία δεν έχει προβεί σε διάψευση. Και ούτε πρόκειται. Και είναι να απορείς αν οι άνθρωποι που εμπλέκονται στην υπόθεση είναι ηλίθιοι ή υπερφίαλοι αλαζόνες. Νομίζω ότι είναι πρωτίστως το δεύτερο. Υπερφίαλοι αλαζόνες.

Και αυτό τους καθιστά αυτομάτως και ηλίθιους. Αισθάνονταν τόσο σίγουροι, τόσο ασφαλείς και προστατευμένοι που συνδύαζαν το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Διότι όταν χορηγείς και συστατική επιστολή, δεν το κάνεις μόνο επειδή είσαι ευχαριστημένος πελάτης. Είναι σαν να συμμετέχεις στην πώληση.

Ιστορικός ετεροπροσδιορισμός

Το θέμα με τον Αντώνη Σαμαρά έχει την πλάκα του, όσον αφορά τις αντιδράσεις που προκαλεί. Μια κουβέντα του, ένα νεύμα ή κλείσιμο του ματιού ενεργοποιεί ολόκληρο μηχανισμό στη ΝΔ. Υποθέτω ότι και ο ίδιος το διασκεδάζει. Κάνει μία αμφίσημη δήλωση και μετά αράζει στον καναπέ και απολαμβάνει το ζάπινγκ. Ομως από την άλλη, η στάση του σε κάνει να απορείς. Ο Σαμαράς είναι ένας άνθρωπος που προέρχεται από την αφρόκρεμα της εγχώριας αστικής τάξης.

Γνώρισε την πολιτική μέσα από τη φόδρα της. Επέστρεψε θριαμβευτικά στην παράταξή του, κατέκτησε την προεδρία της, έγινε πρωθυπουργός. Ομως η εμμονή του με τους Μητσοτάκηδες τείνει να τον οδηγήσει σε έναν ιστορικό ετεροπροσδιορισμό. Πώς θα θυμούνται, αλήθεια, οι επόμενες γενιές τον Σαμαρά;

Πρωτίστως ως τον μεγάλο εχθρό της οικογένειας Μητσοτάκη. Ολα τα υπόλοιπα θα είναι σε δεύτερη μοίρα. Και όσο και αν τους απεχθάνεται, θα τους έχει παρέα στην ιστορική μνήμη. Το διάλεξε.

Δωρεάν μετακινήσεις, φθηνό ρεύμα και κατάργηση πανελλαδικών. Δώσε και μένα, Αλέξη…