Μοναξιά

Πριν από πέντε ακριβώς χρόνια, τον Αύγουστο του 2021, η κυβέρνηση της Λευκορωσίας «διευκόλυνε» την είσοδο στο πολωνικό έδαφος εκατοντάδων προσφύγων και μεταναστών από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Η αντίδραση της ΕΕ υπήρξε άμεση: συνειδητοποιώντας ότι ένας αυταρχικός ηγέτης και σύμμαχος του Πούτιν, ο Αλεξάντρ Λουκασένκο, χρησιμοποιούσε το Μεταναστευτικό για να αποσταθεροποιήσει μια ευρωπαϊκή χώρα και να διχάσει την ήπειρο, η Ευρώπη εξέφρασε την αμέριστη αλληλεγγύη της στη Βαρσοβία και την κατηγορηματική της βούληση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με μια ενιαία γραμμή.

Στην περίπτωση

της προσφυγικής κρίσης που ξέσπασε την περασμένη εβδομάδα στη Θέουτα, η εργαλειοποίηση ήταν και πάλι εμφανής: αντιδρώντας στην επίσκεψη του Πέδρο Σάντσεθ στην Αλγερία, και πιθανόν με ενθάρρυνση χωρών που έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς με τον ισπανό πρωθυπουργό όπως οι ΗΠΑ ή το Ισραήλ, το Μαρόκο «διευκόλυνε» την είσοδο σε ευρωπαϊκό έδαφος δεκάδων χιλιάδων υπηκόων του.

Αυτή τη φορά, όμως, η αντίδραση της ΕΕ ήταν πολύ διαφορετική. Δύο κυβερνήσεις (της Ιταλίας και της Δανίας) ζήτησαν αναστολή της συνθήκης Σένγκεν και μαζί με άλλες 20 (περιλαμβανομένης της Ελλάδας, αλλά όχι της Γαλλίας και της Πορτογαλίας που μοιράζονται σύνορα με την Ισπανία) έστειλαν επιστολή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς με την οποία ζητούν σιδηρά πυγμή κατά των προσφύγων, ισχυριζόμενες ότι η πρόσφατη κρίση ενδέχεται να προκλήθηκε από τη νομιμοποίηση ενός εκατομμυρίου μεταναστών από τη Μαδρίτη.

Δεν υπάρχει φυσικά καμιά απόδειξη για κάτι τέτοιο. Οι περισσότεροι από τους μετανάστες, που έτσι κι αλλιώς δεν θα μπορούσαν να ταξιδέψουν στην Ευρώπη, έχουν επιπλέον επιστρέψει στο Μαρόκο. Οι λόγοι που εξηγούν τη διαφορά των ευρωπαϊκών αντιδράσεων το 2021 και το 2026 είναι τρεις.

Πρώτον, η γενικότερη στροφή της Ευρώπης προς τα δεξιά: ο Σάντσεθ είναι ο μοναδικός εναπομείνας σοσιαλδημοκράτης που κυβερνά μια μεγάλη χώρα. Δεύτερον, το επίτευγμα αυτής της Δεξιάς να αναγορεύσει τη μετανάστευση σε μείζον πρόβλημα: αν, όταν ανέλαβε ο Σάντσεθ, το πρόβλημα αυτό δεν περιλαμβανόταν στις δέκα μεγαλύτερες ανησυχίες των Ισπανών, σήμερα βρίσκεται στη δεύτερη θέση. Τρίτον, το ότι πολλοί ηγέτες (μεταξύ των οποίων η Τζόρτζια Μελόνι και ο Κυριάκος Μητσοτάκης) έχουν να αντιμετωπίσουν εκλογές και θέλουν να δείξουν πόσο σκληροί είναι.

Η μοναξιά του Πέδρο Σάντσεθ αποτυπώνεται στις λέξεις που χρησιμοποίησε στη δική του επιστολή προς την ηγεσία της ΕΕ για να χαρακτηρίσει τη στάση πολλών μελών της: προκαταλήψεις, fake news, άγνοια, πολιτικά συμφέροντα. Εχει δίκιο, έστω κι αν με την επιθετικότητα αυτή επισημοποιεί τον διχασμό της Ενωσης και δικαιώνει όσους αποφάσισαν να τον θέσουν στο στόχαστρο ενός νέου υβριδικού πολέμου. Ο πρόεδρος Τραμπ και ο αντιπρόεδρος Βανς, για παράδειγμα, μίλησαν για εισβολή εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών σε μια χώρα, ενώ ανάλογη φρασεολογία χρησιμοποίησαν διάφοροι ευρωπαίοι ακροδεξιοί.

Η Ευρώπη έκανε μια παύση, τους άκουσε και πυροβόλησε τα πόδια της.

Keywords
Τυχαία Θέματα