Μητσοτάκης: «Στρίβειν δεξιά» για το Μαξίμου

Οσο κι αν η επίσημη φωνή της κυβέρνησης απορρίπτει τα περί επιχείρησης ενίσχυσης του «δεξιού» προφίλ της – «δεν ξέρω αν λέγεται “δεξιά ατζέντα”, ξέρω πως λέγεται μια “συνεπής ατζέντα”» -, οι εξελίξεις στο γαλάζιο στρατόπεδο αποκαλύπτουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ψάχνει συνεχώς αναχώματα στις πιέσεις. Με δεδομένο ότι αυτές θα ενταθούν με το κυοφορούμενο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, η ΝΔ παλεύει να «ζωηρέψει»

εγκαίρως την κομματική βάση και να επανενεργοποιήσει, σύμφωνα με την παραδοχή πρωθυπουργικών συνεργατών, τους αποστασιοποιημένους πρώην ψηφοφόρους που είναι πια μόνο συναισθηματικά κοντά στη ΝΔ. Εκεί θα κατευθυνθούν τα σινιάλα για τον «πατριωτικό» χαρακτήρα του κόμματος που αναμένονται σήμερα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στα γαλάζια γραφεία της Πειραιώς, κατά την εκλογή του Κωνσταντίνου Κυρανάκη στη θέση του γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ.

Στόχος τα παραδοσιακά ακροατήρια

Δεν είναι όμως μόνο η επιλογή του Κυρανάκη για το υψηλότερο κομματικό πόστο – ενός στελέχους της νεότερης γενιάς της παράταξης, με ξεκάθαρο όμως πολιτικό και ιδεολογικό αποτύπωμα και διαύλους με όλες τις γαλάζιες «φυλές» – αυτή που δείχνει ότι το κυβερνών κόμμα έχει ανάγκη από μέγιστη συσπείρωση της συντηρητικής βάσης. Ακόμα και ο «χάρτης» πίσω από τις τελευταίες λιγοστές και συμπληρωματικές παρεμβάσεις στο κυβερνητικό σχήμα λέει πολλά για την προσπάθεια του κυβερνώντος κόμματος να ακουστεί ξανά σε παραδοσιακά ακροατήριά του, αντιμετωπίζοντας ό,τι απειλεί να εμποδίσει αυτόν τον επαναπατρισμό δυσαρεστημένων.

Ενδεικτικά, και οι πέντε νομοί της Περιφέρειας Πελοποννήσου «εκπροσωπούνται» στο κυβερνητικό σχήμα, με επιπλέον ενίσχυση της Κορίνθου κατά τον προχθεσινό «ανασχηματισμό». Σύμφωνα με κυλιόμενες μετρήσεις, εκεί εντοπίζουν ήδη ισχυρές δεξαμενές τόσο η Μαρία Καρυστιανού (ιδίως σε Κορινθία και Λακωνία) όσο και ο Κυριάκος Βελόπουλος. Εκτός από τον υπουργό Χρίστο Δήμα, στην Κόρινθο εκλέγεται από το 2019 και η νέα υφυπουργός Περιβάλλοντος Μαριλένα Σούκουλη, ενώ υφυπουργικές θέσεις κατέχουν οι Γιάννης Λαμπρόπουλος (Μεσσηνία), Θανάσης Δαβάκης (Λακωνία), Κώστας Βλάσσης (Αρκαδία), Γιάννης Ανδριανός (Αργολίδα). Οι τελευταίες πρωθυπουργικές επιλογές ενισχύουν επίσης το πρόσημο Θεσσαλονίκης με ανάληψη καθηκόντων κοινοβουλευτικού εκπροσώπου από τον Στράτο Σιμόπουλο, ενώ μεταξύ άλλων στροφή στις «λαϊκές» περιοχές δείχνουν οι αναβαθμίσεις του νέου αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών Γιώργου Κώτσηρα (Δυτική Αττική) και του νέου υφυπουργού Οικονομικών Δημήτρη Μαρκόπουλου (Β’ Πειραιώς).

Ανοιχτή σύγκρουση με τον Σαμαρά

Προεξοφλείται ότι από την κομματική έδρα ο Μητσοτάκης θα παρουσιάσει προτεραιότητες που θα χτίσουν τις νέες προεκλογικές δεσμεύσεις της ΝΔ: οικονομία – εισοδήματα, θεσμοί – κράτος και «ισχυρή Ελλάδα», δηλαδή εσωτερική ασφάλεια, αποτρεπτική δύναμη, γεωπολιτικός ρόλος. Ενώ τα εθνικά θέματα πυροδοτούν εκ δεξιών πιέσεις, ο Παύλος Μαρινάκης, υπεραμυνόμενος της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης, άφησε αιχμές και για την πρόσφατη τοποθέτηση του Σαμαρά σχετικά με το τουρκικό νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», λέγοντας (Ertnews) ότι «το να βιάζεται κάποιος μόνο και μόνο για να χαϊδέψει κάποια συγκεκριμένα ακροατήρια μπορεί να το κάνει αν είναι εκτός πολιτικής, αν ετοιμάζεται να επιστρέψει στην πολιτική, αν έχει ένα μικρό κόμμα διαμαρτυρίας».

Εν αναμονή επίσημων κινήσεων του Σαμαρά από το φθινόπωρο, όπως εκτιμάται, αλλά και με φόντο την αναδιάταξη σκηνικού από τα κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, η κυβέρνηση επιμένει να μιλάει για «προσωπικές ατζέντες» και «ισοπεδωτική» κριτική. Ωστόσο η σαμαρική αντεπίθεση ήρθε από τον στενό συνεργάτη του πρώην πρωθυπουργού Νίκο Τσιούτσια, ο οποίος απέκρουσε την κατηγορία ότι ο Σαμαράς κινείται με προσωπικά κίνητρα και κατήγγειλε σχέδιο αποδόμησής του. «Ο Σαμαράς μιλάει πολιτικά και του απαντούν με ύβρεις», είπε (Open) και υποστήριξε ότι οι «χυδαίες» επιθέσεις («μέχρι και το “προδότη Σαμαρά” έχουν επαναφέρει κάποιοι») αποτελούν «ασέβεια στους 800.000 νεοδημοκράτες» που τον εξέλεξαν πρόεδρο το 2009. Ο ίδιος παρότρυνε την κυβέρνηση «να κοιτάξει στον καθρέφτη» και να αναρωτηθεί «πού πήγε το 20%» από την «παράταξη του 40%-50%».