Μετρό στη μισή πόλη

Αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, η πολυσυζητημένη φετινή ΔΕΘ – 90ή στη σειρά, να τα εκατοστίσει εύχομαι από καρδιάς – ξεκινάει σήμερα, που ο μήνας έχει 27, και είναι Αύγουστος ακόμη. Με εγκαίνια φυσικά. Οχι της Εκθεσης αλλά της επέκτασης προς Καλαμαριά του πολύπαθου «μετρό» Θεσσαλονίκης – σχεδόν 40 χρόνια από τότε που ο Σωτήρης Κούβελας, φίλος μου, δήμαρχος της πόλης, άνοιξε μια τρύπα νααααα με το συμπάθιο στην Εγνατία, το ονόμασε «έργα μετρό»,

και εν συνεχεία έμεινε για δεκαετίες έτσι ως μνημείο εθνικής υποσχεσιολογίας, και τοπικός υποδοχέας σκουπιδιών κάθε είδους.

Τέλος πάντων, έδωσε ο Θεός, και το μετρό, ως μετρό «ολοκληρώθηκε», έστω και με αυτή την υποτυπώδη μορφή των σταθμών στη μισή πόλη – κυλάνε συρμοί σε ράγες, κόσμος μπαίνει, κόσμος βγαίνει, κόβει εισιτήρια, όλα καλά.

Θα υπερηφανευτεί κι ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’, για το μεγάλο επίτευγμα (μπορεί να ρίξει και καμιά σπόντα στον Τσίπρα που είχε εγκαινιάσει κι αυτός μετρό, αλλά σε μορφή… μουσαμά), και θα χαρεί κι η πόλη, που θα μπαίνει στο τρένο στον σταθμό Βενιζέλου και θα αποβιβάζεται Καλαμαριά και Νέα Κρήνη για καφέ στο Shark ή ψαράκια και θαλασσινά στη «Μαύρη Θάλασσα».

Ωραία είναι αυτά, αλλά η πόλη δεν έχει μόνο Νότο, έχει και… Βορρά («Απ’ το Βορρά μέχρι το Νότο, να μ’ αγαπάς δεν βρήκα τρόπο», που τραγουδούσε κάποτε κι ο Βασίλης Καρράς), έχει και… Δύση. Οπότε θα μας πει κανείς γιατί ο σχεδιασμός του μετρό άφησε έξω μεγάλες περιοχές, όπως Νεάπολη, Σταυρούπολη, Τερψιθέα, Πολίχνη, Νέα Ευκαρπία, Αμπελοκήπους και τα ρέστα; Αυτοί πότε θα δουν μετρό, κάτω από τα πόδια τους, παλικάρια μου;

Τον περιμένουν πώς και πώς

Τα σημερινά εγκαίνια της επέκτασης του μετρό (μη φανταστείς τώρα, για τέσσερις-πέντε σταθμούς μιλάμε), όπως προαναφέρω θα ανεβάσουν στη Θεσσαλονίκη όχι μόνο τον πρόεδρο Κυριάκο τον Α’, αλλά και ένα μεγάλο αριθμό μελών του Υπουργικού Συμβουλίου, ώστε να δείξει ο αρχηγός πόσο δυνατός είναι, και η κυβέρνησή του επίσης. Κι αυτή η «ανάβασις», ΔΕΘ θα θυμίζει. Μια πρόβα των εγκαινίων της άλλης Παρασκευής.

Μετά αυτοί θα επιστρέψουν Αθήνα, ο πρόεδρος Κυριάκος θα παραμείνει στην πόλη για να «ακούσει» (και να τ’ ακούσει από) τους παραγωγικούς φορείς της Βορείου Ελλάδος. Κι αύριο, πρώτα ο Θεός, έτσι… ενημερωμένος που θα είναι, θα τραβήξει για… άγριες χώρες, τύπου Δυτική Μακεδονία, όπου τον περιμένουν πώς και πώς. Απολιγνιτοποίηση γαρ, και φτώχεια καταραμένη. Και υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν ποτέ, και κατά τα φαινόμενα, δεν πρόκειται να τηρηθούν ούτε στο μέλλον. Μη μου κάνετε τους έκπληκτους. Γνωστά είναι αυτά από την εποχή του Κωνσταντάρα όταν υποδυόταν τον υπουργό Μαυρογιαλούρο και είχε κομματάρχη και διευθυντή γραφείου τον Γκρούεζα…

Μπλόκο για την αντιπροεδρία

Ελα ρε κρίμα, τι είναι αυτό τώρα; Αναφέρομαι στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ να προτείνει για θέση 5ου αντιπροέδρου της Βουλής, μια… βουλεύτρια (οι άνθρωποι έχουν καταστρέψει πλην των άλλων και την ελληνική γλώσσα), στη θέση της Ολγας Γεροβασίλη που παραιτήθηκε από το κόμμα, και ως εκ τούτου έχασε και τη θέση αντιπροέδρου που κατείχε. Αλλά η ΝουΔου δεν τη θέλει τη… βουλεύτρια για θέση αντιπροέδρου της Βουλής, διότι υπάρχει ένα παρελθόν μαζί της, που βαραίνει αποφασιστικά. Και ως εκ τούτου δεν θα υπερψηφίσουν τη… βουλεύτρια, επειδή εκτίμησαν ότι η Βουλή, μπορεί μια χαρά να λειτουργήσει και με 4 αντιπροέδρους – περιττή η 5η. Προσωπικά δεν διαφωνώ, έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα. Η Βουλή κάποτε λειτουργούσε με δύο αντιπροέδρους, και αργότερα έγιναν τρεις. Οι πέντε, τι χρειάζονται αλήθεια; Επίσης όσον αφορά τη συγκεκριμένη, της οποίας το όνομα δεν έχει και καμιά σημασία, αν γινόταν αντιπρόεδρος, ο κίνδυνος για το απόλυτο μπάχαλο θα ήταν κάτι περισσότερο από ορατός. Σιγά να μην μπορούσε να διευθύνει συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής. Ελα τώρα, που τα ισοπεδώσαμε όλα πια…

Κούνησε το μαντίλι

Στα «ψιλά» πέρασε η παραίτηση του καθηγητή Σωτήρη Σέρμπου, από το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου  – κατείχε μια θέση μετακλητού υπαλλήλου-συμβούλου για θέματα εξωτερικής πολιτικής. Ποιον συμβούλευε ο Σέρμπος δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω, αλλά δεν νομίζω ότι έκλαψε και κανείς στο Μέγαρο Μαξίμου όταν δημοσιοποιήθηκε το γεγονός – ορισμένοι δεν τον γνώριζαν ούτε κατ’ όψιν. Ποιος τον γνώριζε; Μα ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’, ποιος άλλος; Αυτός που του άνοιξε τις αγκάλες και τον πήρε κοντά του, όταν ο περί ου ο λόγος καθηγητής, που κατείχε θέση διπλωματικού συμβούλου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη, αποχώρησε… καταγγέλλοντας τον άνθρωπο που τον έβγαλε από την αφάνεια για τις θέσεις που εξέφραζε για τα ελληνοτουρκικά, και προφανώς έφερνε σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση…

Είχα ρωτήσει κάποια στιγμή τον Ανδρουλάκη «πού το ψώνισε αυτό το φρούτο», και μου είχε απαντήσει ότι τον γνώριζε από την εποχή που ήταν φοιτητής στην Κομοτηνή. Τόσο καλά. Για την αποχώρηση μετά καταγγελίας από το ΠΑΣΟΚ πάντως, ο γαλαντόμος πρόεδρος Κυριάκος τον «φιλοδώρησε» με μια θέση υποψηφίου στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας στις εκλογές του 2024. Αλλά χωρίς κομματική «γραμμή» και τα συναφή, πάτωσε ο χριστιανός. Τώρα, μετά διετία, ήρθε και το κούνημα του μαντιλιού. Στεναχωριέμαι…

Φωτοβολταϊκά στα μπαλκόνια!

Δεν της φτάνει της Αθήνας η διάχυτη ασχήμια που τη διατρέχει οριζοντίως και καθέτως, κάποιοι στην κυβέρνηση επεξεργάζονται αποφάσεις για να την κάνουν ακόμη πιο άσχημη. Ακόμη πιο απαράδεκτη, και ακόμη πιο απωθητική. Η καινούργια ιδέα είναι λέει να μας επιτραπεί να εγκαταστήσουμε στα μπαλκόνια μας φωτοβολταϊκά!!!

Να διαθέτει δηλαδή ο άλλος ένα μπαλκονάκι τρία επί δύο, και αντί να έχει δυο καρέκλες και ένα τραπεζάκι να πίνει τον καφέ του και να μετράει τους καημούς με τους αναστεναγμούς, να του λέει η κυβέρνηση βάλε φωτοβολταϊκά, θα μειωθεί το κόστος του ρεύματος που πληρώνεις. Του δίνουν και ποσοστά, δε, για να κάνουν πιο δελεαστική την παγίδα. 30% μείωση!!!

Εχω ακούσει κι άλλα μεγάλα παραμύθια, αλλά αυτό μου φαντάζει από τα μεγαλύτερα. Επειδή έχω μια εικόνα επί του θέματος…

Το τυράκι στη φάκα

Εξού και διατυπώνω με ηρεμία, μερικά ερωτήματα: ας πούμε πόσα φωτοβολταϊκά πρέπει να εγκαταστήσει κάποιος στη βεράντα του για να μειωθεί το κόστος του ρεύματος που πληρώνει κατά 30%; Και έπειτα, με βάση τη σημερινή υπερπροσφορά ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές, πότε θα αποσβεστεί το κόστος της αγοράς των πάνελ των φωτοβολταϊκών, της ειδικής εγκατάστασης που απαιτείται και της μετατροπής της ηλεκτρικής εγκατάστασης του σπιτιού, κάποιου ο οποίος θα αποφασίσει να θυσιάσει το μπαλκονάκι του;

Γι’ αυτά όλα δεν υπάρχει ενημέρωση, φυσικά. Γιατί αν υπήρχε, δύσκολα να βρισκόταν κάποιος να «τσιμπήσει» – θα το έβλεπε με τη μια το τυράκι στη φάκα. Και κάπως έτσι το δικό μου το μυαλό που παίρνει ανάποδες στροφές, επιμένει να μου λέει από χθες που διάβασα τη σχετική είδηση, ότι δεν μπορεί, κάποιος θα κονομήσει από αυτή την άθλια ιδέα. Και θα κονομήσει γερά…