Με δύναμη από την Ακρόπολη

Οχι άλλο Ρούμπιο, σας παρακαλώ, όχι άλλο Ρούμπιο. «Γκώσαμε»! Ρούμπιο από ‘δώ, Ρούμπιο από ‘κεί, Ρούμπιο πάνω – κάτω τη Βασιλίσσης Σοφίας ως το Σύνταγμα, και πάλι πίσω στο «Χίλτον», για ξεκούραση και συζητήσεις με αξιωματούχους. Κι εσύ στον δρόμο να βλαστημάς την ώρα και τη στιγμή που εγκλωβίστηκες στη Σταδίου και σου ‘ρχεται να το παρατήσεις το ρημάδι επί τόπου και να σηκωθείς να φύγεις.

Η ομιλία του Ρούμπιο στην Πνύκα ήταν, όπως γράφαμε και χθες, για τη φωτογραφία και μόνο – και το βίντεο, που θα τον παρουσιάσει στους Ρεπουμπλικανούς ψηφοφόρους ως τον υποψήφιο που αγωνίζεται για την επικράτηση και τη διατήρηση του δυτικού πολιτισμού. Το ότι αυτός ο αγώνας (του) ξεκίνησε από τις παρυφές της Ακρόπολης όπου γεννήθηκε η δημοκρατία, ούτε τυχαίο είναι, ούτε άκυρο. Ο Ρούμπιο θέλησε με τον τρόπο αυτό να ψαρέψει και στη (διπλανή) δεξαμενή των Δημοκρατικών, που κάτι τέτοια τα έχουν περί πολλού – να μιλάει για δημοκρατία και θεσμούς υποψήφιος κάτω από την Ακρόπολη, στο ίδιο βήμα απ΄ όπου μίλησε ο Περικλής.

(Μην κοιτάς εμείς, που το πέρασμά μας από τον χώρο τον σηματοδοτούν τόνοι κάθε λογής σκουπιδιών – από κουτάκια μπίρας μέχρι σακουλάκια πατατάκια, χαρτομάντιλα, πλαστικά ποτηράκια του καφέ και τσίχλες. Πονεμένη ιστορία)

Το ουσιαστικό είναι ότι ο φίλος Μάρκο, μετά την Πνύκα, πέρασε και από Μέγαρο Μαξίμου, κάθισε με Μητσοτάκη και τα είπαν σαν δυο καλοί φίλοι. Αν συζήτησαν και τα ελληνοτουρκικά δεν έγινε γνωστό, γνωστό είναι ότι ο Ρούμπιο δεν τους έχει και σε μεγάλη υπόληψη τους «απέναντι». Οχι τώρα, από χρόνια. Και δεν είναι τυχαίο – καθόλου μάλιστα – ότι αυτός, ένας Ρεπουμπλικανός, είχε εργαστεί με εκείνον τον Μενέντεζ, αν θυμάστε, που τώρα «φιλοξενείται» στις φυλακές, για να περάσει η διάταξη με την οποία «τιμωρείται» η Τουρκία για τη σχέση της με τη Ρωσία, αποκορύφωμα της οποίας ήταν η αγορά των αντιπυραυλικών συστημάτων S-400.

Δεν τους συμπαθεί τους Τούρκους, έχει εδραία άποψη για το τι κάνει η Τουρκία στην ευρύτερη περιοχή, κι όχι μόνο στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά μην παίρνουν τα μυαλά μας αέρα. Είναι μεν υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, αλλά τα κουμάντα στην εξωτερική πολιτική της χώρας τα κάνει το βαθύ «κράτος» του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Αυτό που σχεδιάζει την εξωτερική πολιτική σε βάθος δεκαετιών. Οχι πρόσκαιρα και με βάση τη συγκυρία…

Αυτός που έδειχνε (και ήταν!) πανευτυχής από την επίσκεψη Μάρκο Ρούμπιο ήταν ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’. Και πώς να μην είναι, δηλαδή; Ηρθε ο άνθρωπος εδώ κι αντί να ακολουθήσει το συνηθισμένο δρομολόγιο, να πετάξει μετά την Αθήνα Αγκυρα, αυτός φεύγει για Λισαβόνα. Φαντάζομαι ότι με κάποια άλλη ευκαιρία θα το πραγματοποιήσει το ταξίδι, αλλά επί του παρόντος δεν το έκανε. Η ευτυχία στο πρόσωπο του Κυριάκου του Α’ δεν κρυβόταν. Είχε και έναν επιπλέον λόγο: μπορεί να μην ήρθε στα μέρη μας ο πρόεδρος Τραμπ, ούτε να έχει κληθεί ο ίδιος να επισκεφθεί τον Λευκό Οίκο (μαράζι στην καρδιά είναι αυτό…), αλλά τουλάχιστον ήρθε ένας στενός συνεργάτης του Τραμπ και συνομίλησε μαζί του για όλα τα θέματα.

Είναι αυτό που λένε στα χωριά μας «απ’ το ολότελα, καλή κι η Παναγιώταινα» (που σημαίνει ότι το έστω και λίγο ή μέτριο είναι προτιμότερο από το απόλυτο τίποτα…).

Αλλά ο Μάρκο, ο φίλος μας, στάθηκε πολύ άτυχος από επικοινωνιακή άποψη. Δεν ξέρω τι έγινε στην Αμερική με την επίσκεψή του στην Αθήνα, και ειδικότερα πόσο και αν παίχτηκε στα μέσα ενημέρωσης της χώρας ως γεγονός, αλλά εδώ σ’ εμάς επισκιάστηκε εντελώς από την άγρια κόντρα… Βίσση – Καρβέλα!

Τέτοιο ξεκατίνιασμα δεν έχει ξαναγίνει, για δύο ανθρώπους που μέχρι πρότινος εμφανίζονταν ως η απόλυτη… Σουηδία: κολλητά φιλαράκια, παρότι πρώην σύζυγοι, να κάνουν παρέα με τους νυν συντρόφους, αγκαλιές, φιλιά και τα ρέστα.

Τώρα τα έσπασαν, βγάζουν πύρινες ανακοινώσεις ο ένας για τον άλλο, και από αυτή την ανταλλαγή τι προκύπτει; Οτι τα φιλαράκια δεν ήταν και τόσο κολλητά. Οτι πίσω από την εικόνα παίζονταν εκβιασμοί, απειλές, μηνύσεις, αγωγές, τραμπουκισμοί και λεφτά, πολλά λεφτά – εκατομμύρια.

Οπότε ποιος να ασχοληθεί με την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα όταν υπάρχει το «καυτό» παρασκήνιο με το ξεκατίνιασμα αυτών των δύο; Είχαμε έναν μήνα τώρα μια «μαζωνακιάδα» διαρκείας, τώρα ξεκίνησε το δεύτερο σίριαλ Βίσση κατά Καρβέλα και αντιστρόφως. Δεν θα πλήξουμε ποτέ, το μόνο σίγουρο…

(Ευκαιρίας δοθείσης, επειδή διάβασα στις ανακοινώσεις των δύο εχθρών πλέον, πλην των άλλων, και για μισό εκατομμύριο ζεστό χρήμα που άλλαξε χέρια, φαντάζομαι ότι αυτά τα χρήματα δόθηκαν μέσω τραπεζικής συναλλαγής. Αν όχι, τον λόγο, φαντάζομαι, τον έχει ο κύριος Πιτσιλής, ίσως και ο κύριος Βουρλιώτης…)

Στο μεταξύ, ο πρόεδρος «ή εμείς ή κανείς» Τσίπρας, μαθαίνοντας ότι ακόμη και ο Δρυμιώτης προβλέπει ότι ο Ανδρουλάκης θα τον περάσει και θα είναι δεύτερος στις εκλογές, σήμανε, σου λέει, συναγερμό. Εδωσε σάλπισμα αγώνα και μάχης μέχρις εσχάτων. Αποφάσισε – κάνοντας μία ακόμη, μικρής διάρκειας βέβαια, κωλοτούμπα – να εγκαταλείψει τις ανοησίες του rebranding που έκαναν λόγο για ένα «άυλο» κόμμα το οποίο δεν θα έχει οργανώσεις, άρα θα είναι και απαλλαγμένο των εξόδων να τις συντηρεί, και να επιστρέψει σε αυτά που γνωρίζει. Στις παλιές, παραδοσιακές μεθόδους οργάνωσης των κομμάτων, ήτοι της δημιουργίας τοπικών και περιφερειακών οργανώσεων (νομαρχιακές κ.λπ.). Προκειμένου δε να σηματοδοτήσει την οργανωτική ανασυγκρότηση του κόμματος, συγκάλεσε σύσκεψη, στην οποία, αφού έβαλε εκείνη τη Ρόζα Βρεττού μπροστά μπροστά για να δείξει ότι το κόμμα… διευρύνεται (τρομάρα του) προς το ΠΑΣΟΚ, το ‘ριξε πάλι στον… μεσσιανισμό!

«Αν δεν υπήρχε η ΕΛΑΣ», τους είπε, «ο Μητσοτάκης θα είχε έναν εύκολο περίπατο»! Και πρόσθεσε στο ίδιο ύφος «ξεβολέψαμε και την αντιπολίτευση, την όποια αντιπολίτευση (βρε τον φουκαρά τι έχει πάθει, και επειδή είναι και μεγάλο δεν μπορεί να το κρύψει και κάτω από το χαλί…) έδειχνε να μην ιδρώνει από τα προφανή ελλείμματά της όλο το προηγούμενο διάστημα. Αποτέλεσμα, με δυο λόγια, είναι σήμερα όλοι σχεδόν να έχουν έναν στόχο, να μας νικήσουν, έστω και με μία ψήφο. Αυτός είναι ο στόχος όλων»!

Ο «Ή εμείς  Ή κανείς» πρόεδρος είναι φανερό ότι βρίσκεται σε προφανή εκνευρισμό άμα λέει κάτι τέτοια. Γνωρίζει ότι τα… bonus από τις δημοσκοπικές εταιρείες τελείωσαν, και τώρα, που διαπιστωμένα πλέον το ΠΑΣΟΚ το έχει γυρίσει το παιχνίδι, δικός του στόχος είναι να κερδίσει έστω και με μία ψήφο το ΠΑΣΟΚ!

Γιατί αυτός είναι και ο μόνος τρόπος να επιβιώσει πολιτικά. Αν για τον Ανδρουλάκη η 3η θέση μπορεί και να μη σημαίνει τίποτε, για τον πρόεδρο της καρδιάς μας η 3η θέση είναι… περνάω από τον ΟΑΕΔ, εκεί στον Αλιμο, όπου πήγε και πρόσφατα, και κανονίζω τη συνταξιοδότησή μου. Τα υπόλοιπα από όσα δηλώνει είναι προφάσεις για να καλύψει τον φόβο που διογκώνεται διαρκώς.

Για τον Τσίπρα, αναγνώστη μου, το δίλημμα δεν είναι «ή εμείς ή κανείς». Το δίλημμα είναι «ή δεύτερος και μένω ή τρίτος και φεύγω». Αυτό!