Λόρδοι

18:45 15/9/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Ξαναήρθε στη μόδα αυτές τις μέρες η δυσφορία για το «κράτος νταντά». Είναι και λίγο λόρδοι οι νεοδημοκράτες πολιτικοί, τους ταιριάζει η βρετανική παράδοση. Η φράση ξεκίνησε ως διαμαρτυρία στη θεσμοθέτηση ορίων ταχύτητας που είχε θεωρηθεί απαράδεκτη κρατική κηδεμονία, όπως και η υποχρεωτική χρήση ζώνης ασφαλείας κι η απαγόρευση του καπνίσματος στους κλειστούς χώρους. Χαριτωμένα όταν τα βλέπεις με την απόσταση του χρόνου.

Το πιο πρόσφατο επεισόδιο ήρθε με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη. Ο υπουργός Υγείας, μετά τις αποκαλύψεις για το «ιατρείο» όπου έχασε τη ζωή

του ο τραγουδιστής, έσπευσε να θυμίσει πως χρειάζεται και προσωπική ευθύνη από τους πολίτες, καθώς «το κράτος δεν μπορεί να είναι παντού». Η μετάθεση της ευθύνης σε ό,τι θα έπρεπε να προσέξει καλύτερα το θύμα ενός εγκλήματος ή μιας απάτης, έρχεται σε κάποια αντίθεση με την τεκμηριωμένη άποψη ότι η υγειονομική πολιτική πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν τους κοινωνικούς καθοριστές (μορφωτικό επίπεδο, εισόδημα, αξιόπιστη πληροφόρηση κ.λπ.).

Και λειτουργεί ως μηχανισμός αποποίησης ευθύνης, γιατί στη χώρα αυτή δεν θέλουμε να σπάσουμε αβγουλάκια με όλους τους γιατρούς που κάνουν μπίζνες με «εναλλακτικά». Το ίδιο μοτίβο ακολουθεί η «προσωπική άποψη» του κυβερνητικού εκπροσώπου να περιοριστεί η διάρκεια καταβολής του επιδόματος ανεργίας στους δύο μήνες, με το σκεπτικό πως όποιος δεν βρίσκει δουλειά στη σημερινή Ελλάδα, μάλλον δεν θέλει. Το βασικό επίδομα ανεργίας διαμορφώνεται σήμερα στα 564,98 ευρώ τον μήνα, ποσό που ούτως ή άλλως μειώνεται σταδιακά ανά τρίμηνο ως ενσωματωμένο κίνητρο επανένταξης.

Η αφήγηση περί «βολεμένου» ανέργου χάσκει. Η μακροχρόνια ανεργία αγγίζει σχεδόν το μισό του συνόλου των ανέργων, η ανεργία στις ηλικίες 15-19 ετών φτάνει το 35%, οι γυναίκες βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση από τους άνδρες κι οι περιφερειακές αποκλίσεις είναι τεράστιες. Πρέπει να βλέπει κανείς και τα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά μιας αγοράς εργασίας. «Η κυβέρνηση δεν υποστηρίζει την επιδοματική πολιτική» έλεγαν στελέχη της χθες.

Πράγματι, από το Fuel Pass και το Power Pass μέχρι το Market Pass, το Freedom Pass και το Dentist Pass, η κυβέρνηση Μητσοτάκη μας έχει χαρίσει μια ολόκληρη λεξιλογική κατηγορία, που συνδυάζεται με κρατικά επιδοτούμενα συνέδρια ανάπτυξης μέσω υπηρεσιών «wellness» και πασπαλίσματα θατσερισμού από τα πανέρια. Συνοχή δεν υπάρχει, αλλά, τουλάχιστον, δεν βαριόμαστε ποτέ.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords