Κράτησε αποστάσεις από την Γκίλφοϊλ

Πες ό,τι θες για τον Ανδρουλάκη. Δεν μπορεί, δεν κάνει, δεν ετούτο, δεν εκείνο, ό,τι θες πες. Ενα δεν μπορείς να του προσάψεις: προνομιακές σχέσεις με την ολιγαρχία και τη διαπλοκή. Στο πλαίσιο αυτό, να του πούμε κι έναν καλό λόγο, γιατί ήταν ο ΜΟΝΟΣ από τους πολιτικούς αρχηγούς που δεν ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση της Γκίλφοϊλ να συναντηθούν. Και πιο συγκεκριμένα να την επισκεφθεί στην πρεσβεία ή στην πρεσβευτική κατοικία. Του απηύθυνε πρόσκληση και την «έκαψε».

Δεν είπε ποτέ το «ναι» – την ώρα που άλλοι έτρεχαν, πατείς με, πατώ σε, να ανταποκριθούν στις προσκλήσεις της πρεσβείας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Του γνωστού και μη εξαιρετέου Τσίπρα συμπεριλαμβανομένου. Γιατί ο Ανδρουλάκης δεν ανταποκρίθηκε ποτέ στην πρόσκλησή της για συνάντηση; Το είπε ο ίδιος χθες (στον Σκάι). Είχε επιλέξει να κρατήσει αποστάσεις, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι παρατηρούσε από την πλευρά της «μια συμπεριφορά πέρα από τους συνηθισμένους διπλωματικούς κανόνες».

Και έριξε μερικές «γρήγορες» στην κυβέρνηση, λέγοντας ότι «υπάρχει πολιτικό ζήτημα από την αντιμετώπιση της κυβέρνησης όλους τους προηγούμενους μήνες. Υπήρχε μια κινητικότητα πέρα από τους συνηθισμένους διπλωματικούς κανόνες. Και αυτό το υιοθέτησε η κυβέρνηση, το επέτρεψε η κυβέρνηση, το ενθάρρυνε η κυβέρνηση. Αρα, έχει εκτεθεί πολιτικά».

Βρείτε τις διαφορές

Γιατί έτρεχαν άλλοι να τη συναντήσουν; Διότι αυτό της σύστησε το κομμάτι εκείνο της ολιγαρχίας το οποίο είχε αναπτύξει προνομιακές σχέσεις μαζί της και έκανε «δουλίτσες» στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Κι επειδή είχε πια γίνει βούκινο στην Αθήνα και την Ουάσιγκτον ότι μόνο τα καθήκοντα της πρεσβευτού των ΗΠΑ δεν υπηρετούσε (για παράδειγμα, talk of the town, όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Hπειρο, είναι εδώ και μήνες τα «περίεργα», θα τα χαρακτηρίσω, σούρτα – φέρτα με τον πολύφερνο εφοπλιστή Νίκο Τσάκο, για τα οποία σύντομα θα έχουμε «ωραία» νέα), το σύστημα που την περιέβαλλε, της σύστησε να δει και κανέναν πολιτικό αρχηγό για να δικαιολογήσει τη θέση της. Και τι να κάνει κι αυτή, άρχισε να καλεί πολιτικούς αρχηγούς.

Πέρασαν διάφοροι από το σπίτι της, αρχηγοί και αρκετοί υπουργοί, προκειμένου μετά να συντάξει αναφορά για το τι της είπε ο καθένας τους για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Ο Ανδρουλάκης, λοιπόν, δεν πήγε! Και επικρίθηκε γι’ αυτό. Ο Τσίπρας, πάλι, την αξιοποίησε την πρόσκληση (αλίμονο…). Συναντήθηκε μαζί της και έβγαλε χαρούμενος και φωτογραφίες μαζί της, να έχει να τις δείχνει, για του λόγου το αληθές. Τον αποθέωσαν τα μέσα της διαπλοκής για τη σοβαρότητα που επέδειξε.

Κάνε τη σύγκριση!

Κυβερνητική ολιγωρία

Πάμε όμως στα της κυβέρνησης. Εγραφα χθες, επιμένω και σήμερα. Από τη στιγμή που ο Στ. Παπασταύρου ενημέρωσε «αρμοδίως» για όσες ανοησίες έλεγε για την Ελλάδα η Γκίλφοϊλ, γιατί η κυβέρνηση ολιγώρησε, στην καλύτερη των περιπτώσεων, για να μην πω ότι σκόπιμα έκανε τα στραβά μάτια; Κανονικά, θα έπρεπε να την καλέσουν την κυρία στο υπουργείο Εξωτερικών και να της επιδώσουν διαμαρτυρία για τις πρωτοφανείς απόψεις της ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στην Ελλάδα. Ή, αν δεν ήθελαν να το κάνουν εδώ, θα μπορούσε να κάνει κάτι αντίστοιχο στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ο πρεσβευτής μας στην Ουάσιγκτον κ. Αλεξανδρίδης. Ομως δεν έγινε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Και η ευθύνη γι’ αυτό πρέπει να αποδοθεί αποκλειστικά στις σχέσεις του Μεγάρου Μαξίμου με το κομμάτι του συστήματος της ολιγαρχίας που τη στήριζε. Δεν ήθελαν να σπάσουν αβγά, αυτό είναι όλο. Πέρα από το γενικότερο, ότι πίστευαν τα κορόιδα ότι αυτό το ντουέτο των μεγάλων επιτυχιών, Γκίλφοϊλ – Μαραφάτσος, θα άνοιγε τις πόρτες του Λευκού Οίκου για τον πρόεδρο Κυριάκο τον Α’. Αμ δε…

Η «τιμωρία» έληξε νωρίς

Οταν με ενημέρωσαν και εμένα ότι το κόμμα ΕΛΑΣ αποφάσισε να αφαιρέσει από την Πολιτική του Γραμματεία τον μπαρμπα-Καρτερό εξαιτίας της αποφασιστικής κίνησής του να βουτήξει στη λάσπη και να αρχίσει να την πετάει με το φτυάρι στον Ανδρουλάκη, μου ήρθε αμέσως στο μυαλό η ιστορία με το ασανσέρ του Στάλιν. Δεν την έχετε ακουστά; Θα σας την πω εν τάχει. Ο Στάλιν, λέει, όποιον ήθελε να εξαφανίσει από προσώπου γης τον καλούσε στο γραφείο του. Επιανε κουβέντα μαζί του και στη συνέχεια τον οδηγούσε στο ασανσέρ. Οχι αυτό με το οποίο είχε φτάσει στο γραφείο του ο επισκέπτης, αλλά ένα δεύτερο. Τον έβαζε μέσα, πατούσε το κουμπί κι ο επισκέπτης έπεφτε σε ένα τούνελ που οδηγούσε κατευθείαν στα παγωμένα νερά του Μόσχοβα.

Εδώ δεν είχαμε κάτι τέτοιο. Ο… θαυμαστής του Στάλιν τον εξαφάνισε μεν τον Καρτερό από τον κατάλογο των μελών της Πολιτικής Γραμματείας, αλλά για μόλις 48 ώρες, μέχρι να κατακαθίσει ο κουρνιαχτός. Και χθες τον επανέφερε, δόξη και τιμή, στη θέση του.

(Για να αποδείξει προφανώς σε όλους ότι δεν υπάρχει κανένας Καρτερός πίσω από τη βρώμικη επίθεση κατά του Ανδρουλάκη. Ο ίδιος ο Τσίπρας είναι…)

Πες τα, χρυσόστομη!

Ευκαιρίας δοθείσης, δήλωση ωραία, της Λίτσας Λιακούλη, τομεάρχου Δικαιοσύνης του ΠΑΣΟΚ, εντόπισα και επιθυμώ να την αναδείξω, διότι είναι εξαιρετικός ο τρόπος με τον οποίο σχολιάζει τις λασποαναφορές του μπαρμπα-Καρτερού για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Η Λιακούλη σχολιάζει ειδικά την απουσία πραγματικής και ξεκάθαρης καταδίκης από τον «ή εμείς ή κανείς» πρόεδρο Τσίπρα και αναφέρει: «Η εξοικείωση με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς και η υποβάθμιση της πολιτικής επιχειρηματολογίας συνιστούν εκδηλώσεις ενός ευρύτερου προβλήματος στον δημόσιο διάλογο που εμφανίζει συστηματικά το κόμμα του κ. Τσίπρα, θέτοντας πλέον σοβαρά ζητήματα για την ηθική του ίδιου και των συνεργατών του».

Χρυσόστομη!

Τους έβγαλε στη σέντρα

Ρόμπα, και δη ξεκούμπωτη, έκανε χθες ο ΣΥΡΙΖΑ 14 πρώην βουλευτές του. Τους είχε δώσει διορία ως χθες το μεσημέρι να παραδώσουν τις έδρες τους στο κόμμα με το οποίο εκλέχτηκαν, και όχι μόνο δεν το έκαναν, αλλά και σφυρίζουν αδιάφορα. Θα μείνουν ανεξάρτητοι, θα τρώνε τη βουλευτική αποζημίωση, μέχρι να τους καλέσει ο «ή εμείς ή κανείς» αρχηγός για να ενταχθούν στο κόμμα ΕΛΑΣ. Υστερα από αυτό, ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε στη δημοσιότητα ένα βίντεο 5 λεπτών, στο οποίο απεικονίζονται αυτοί οι 14 να… βρίζουν όσους έφευγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ στις κρίσεις του 2023 και του 2024, και δεν παρέδιδαν τις βουλευτικές έδρες. Τα πρόσωπα τα οποία ξεφτίλισε ο ΣΥΡΙΖΑ με το βίντεο είναι τα ακόλουθα:

Σωκράτης Φάμελλος (αυτόν, επειδή είχε διατελέσει για περισσότερο από δύο χρόνια και πρόεδρος, τον ξεφτίλισαν τρεις φορές!), Γιάννης Σαρακιώτης, Διονύσης Καλαματιανός, Κώστας Μπάρκας, Ολγα Γεροβασίλη, Χάρης Μαμουλάκης, Μίλτος Ζαμπάρας, Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, Καλλιόπη Βέττα, Γιώργος Γαβρήλος, Μαρίνα Κοντοτόλη, Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, Πόπη Τσαπανίδου και Γιώργος Ψυχογιός.

Το βίντεο έκλεινε δείχνοντας τις υπεύθυνες δηλώσεις 14 βουλευτών του κόμματος με τις οποίες δεσμεύονται ότι η έδρα ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ.

Χάθηκε κι η ντροπή, μεταξύ μας τώρα.

(Εγώ περιμένω να δω πόσους από αυτούς τους 14 θα πάρει στο κόμμα ο Τσίπρας, αλήθεια. Γιατί, απ’ ό,τι ακούγεται, οι μισοί θα μείνουν στην απέξω…)

Ο πήχης της ΕΛΑΣ

Και μέσα σε όλα αυτά είναι και οι δημοσκοπήσεις που επιμένουν ότι το κόμμα ΕΛΑΣ – Τσίπρα κόλλησε στον ανήφορο και τώρα το μόνο που απομένει είναι ο… κατήφορος. Τον οποίο ήδη έχει πάρει, και ας λένε ό,τι θέλουν. Οχι όλοι. Μερικοί που έχουν το «γνώθι σαυτόν» αναγνωρίζουν το πρόβλημα.

Ο κύριος Σιακαντάρης, εν προκειμένω. Ο επικεφαλής της επιστημονικής επιτροπής του κόμματος ΕΛΑΣ, που συνέταξε εκείνο το αλήστου μνήμης μανιφέστο. Που είπε ξεκάθαρα: «Δεν είμαι ικανοποιημένος με το 15%. Είχα πει σε ανύποπτο χρόνο ότι πριν από τον Νοέμβριο η ΕΛΑΣ πρέπει να είναι γύρω στο 20% αν διεκδικεί στις επόμενες εκλογές να αποτελέσει σοβαρή εναλλακτική κυβερνητική λύση». Δεν διεκδικεί, κύριε Σιακαντάρη μου. Να σωθεί από την τρίτη θέση προσπαθεί ο αρχηγός, για να σώσει και τον εαυτό του. Αφήστε τα, δράμα…