Κωδικός «επίθεση στον Σαμαρά»

Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο, αν και στην πολιτική τίποτε δεν γίνεται τυχαία, ούτε καν τα… σαρδάμ, αλλά με τη χθεσινή… «είσοδο» και του Μάκη Βορίδη στο ρινγκ για να επιτεθεί στον πρόεδρο Αντώνη (Σαμαρά), η εικόνα είναι η εξής: από την περασμένη Κυριακή, τον βαράνε ανελέητα ο Αδωνις, ο Βορίδης, και (λιγότερο) ο Πλεύρης. Ποια είναι η στόχευση αυτών των επιθέσεων; Να τον εκθέσουν στον κόσμο της παράταξης, της γαλάζιας εννοείται.

Ποιοι έχουν αναλάβει να φέρουν εις πέρας αυτό το έργο; Αυτοί που ο πρόεδρος Σαμαράς

τους μετέγραψε στη ΝουΔου, την εποχή που ήταν αρχηγός, από τον ΛΑΟΣ. Επιστρατεύθηκε μέχρι και ο ίδιος ο ιστορικός αρχηγός του ΛΑΟΣ, ο πρόεδρος Γιώργος (Καρατζαφέρης). Ετσι ώστε ο άλλος, ο πολύ δεξιός που είχε παππού και προπάππο χωροφύλακα, κι ο πατέρας του είχε κάτι θερμές αγκαλιές με τους χουνταίους, και τώρα ψηφίζει ΝουΔου, να πει μέσα του, άσε, δεν τον ψηφίζω τελικά τον Σαμαρά γιατί είναι προδότης και εξωμότης της παράταξης. Δεν ξέρω τι αποτέλεσμα έχει αυτή η μαζική επίθεση κατά του προέδρου Αντώνη (αν και νομίζω ότι μάλλον αντίθετα αποτελέσματα θα φέρει), όμως είναι μια ακόμη απόδειξη ότι το θέμα «κόμμα Σαμαρά» είναι σήμερα ο νούμερο 1 πονοκέφαλος του Κυριάκου του Α’. Αλλιώς θα είχε σημάνει σιωπητήριο, με την ένδειξη «μην ασχολείστε». Ασχολούνται, γιατί (τον) φοβούνται. Απλό.

Αυθεντικό, λαϊκό, Κίνημα Αλλαγής

52 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από εκείνη την ιστορική 3η Σεπτέμβρη του 1974 (τη δεύτερη ιστορικότερη μετά την Επανάσταση στις 3 Σεπτεμβρίου του 1843), όταν στον ημιώροφο του ξενοδοχείου King’s Palace, γωνία των οδών Κριεζώτου και Πανεπιστημίου, ο Ανδρέας Παπανδρέου ανακοίνωσε την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ.

52 χρόνια έχουν περάσει, κι οι μνήμες κάθε χρόνο τέτοια μέρα πυροβολούν ασταμάτητα το μικρό παιδί, που στριμώχτηκε κι αυτό, μαζί με άλλους, στις σκοτεινές σκάλες που οδηγούσαν στην αίθουσα, όπου ο ηγέτης της Αλλαγής ανακοίνωσε στεντορεία τη φωνή: «Σκοπός της παρουσίας μας εδώ σήμερα είναι να γνωρίσουμε στον ελληνικό λαό τη Διακήρυξη βασικών αρχών και στόχων ενός νέου πολιτικού Κινήματος, του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος».

Κι αμέσως μετά «Το ονομάσαμε Κίνημα και όχι Κόμμα, γιατί δεν θέλουμε να αποτελέσει έναν ακόμη μηχανισμό οροφής για την κατάληψη της εξουσίας».

Και δεν ήταν όντως μηχανισμός κατάληψης της εξουσίας, αλλά ένα αυθεντικό λαϊκό Κίνημα Αλλαγής. Σε όλα!

Η παρακαταθήκη της 3ης Σεπτέμβρη

Ακούς τώρα, να λέει ο ένας προτείνω 6 πυλώνες γι’ αυτό, άλλος να καθορίζει τρεις προτεραιότητες για εκείνο, ένας τρίτος να μιλάει για 8+1 προτάσεις για το άλλο, και σκέφτεσαι πόσο φτωχή είναι πια η ελληνική πολιτική τάξη.

Πόσο φτωχή και στερημένη, από όραμα και ιδέες. Οταν η ιδρυτική διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, μέσα σε μια φράση, καθόρισε τους στόχους του Κινήματος, αφήνοντας παρακαταθήκη, για τις επερχόμενες γενιές, ανεξάρτητα από το σε ποιο κόμμα ανήκουν ή τι ψηφίζουν: «Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα είναι πολιτικό Κίνημα που αγωνίζεται για τους ακόλουθους στόχους: ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ».

Με ηγέτη, και πρωτεργάτη τον Ανδρέα και συμπαραστάτες χιλιάδες νέους και νέες, που ενστερνίστηκαν το όραμα, το πάθος, τον ενθουσιασμό, την ορμή, τη διάθεση, την αγωνιστικότητά του, το ΠΑΣΟΚ επτά χρόνια αργότερα, το 1981, έλαβε τη λαϊκή εντολή να τα αλλάξει όλα. Για μια Ελλάδα απαλλαγμένη από τον βραχνά της Δεξιάς – του χωροφύλακα, των διώξεων, της καταπάτησης των ατομικών ελευθεριών. Για μια Ελλάδα, νέα!

Είμαι βέβαιος, ότι κάποιοι εξ υμών και ημών, γιατί όχι, θα έχουν να αντιπαραθέσουν ενστάσεις για όσα αναφέρω. Ισως να έχουν δίκιο για ορισμένες από αυτές. Ομως, σε όλους αυτούς, και κυρίως τους μεγαλύτερους σε ηλικία, θα πω μόνο, να ρίξουν μια ματιά πίσω, να δουν ποια Ελλάδα παρέλαβε το 1981 το ΠΑΣΟΚ, και τι Ελλάδα παρέδωσε το 2004. Ας κάνουν τη σύγκριση, και μετά τα ξαναλέμε…

Πανστρατιά για την ανατροπή

Στην Κρήτη, το «πράσινο νησί», όπως το αποκαλούσε συχνά ο Ανδρέας, η γιορτή για τα 52 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία Ελευθερίας του Ηρακλείου, εκεί που παραδοσιακά εκφωνούσε τις βαρυσήμαντες ομιλίες του ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ. Της αποψινής εκδήλωσης προηγήθηκε ένα τριήμερο περιοδειών σε όλο το νησί από στελέχη του Κινήματος και τον πρόεδρο Νίκο Ανδρουλάκη, με στόχο η συγκέντρωση να αποτελέσει ουσιαστικά την αφετηρία του ΠΑΣΟΚ για την προεκλογική περίοδο. Οπως αναμένεται, ο Νίκος Ανδρουλάκης θα κηρύξει πανστρατιά για την ανατροπή, επιχειρώντας να ανατρέψει τα υπάρχοντα προγνωστικά και να φέρει το ΠΑΣΟΚ σε θέση βολής από τη ΝουΔου, του Κυρ. Μητσοτάκη.

Αντιμέτωπος με το παρελθόν

Στο μεταξύ σκόνη έχει σηκώσει η χθεσινή προσπάθεια του προέδρου «στο χιλιοστό» Τσίπρα, να εμφανιστεί με ένα πιο συντηρητικό, πιο θεσμικό, προσωπείο κατά την παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος του κόμματος ΕΛΑΣ, στη Θεσσαλονίκη.

Ενα πρόγραμμα, που σύμφωνα με τις διαρροές στον Τύπο, έχει κοστολογηθεί (από ποιον και πόσο έγκυρα, άραγε;) στα 7,39 δισ. ευρώ, αλλά χωρίς καμία πραγματολογική μελέτη για το πώς θα συγκεντρωθούν αυτά τα χρήματα. Πρόγραμμα με το οποίο φιλοδοξεί να προσεγγίσει ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις, όπως η μεσαία τάξη, την οποία ως πρωθυπουργός είχε αφαιμάξει μέχρι τελευταίας ρανίδος αίματος.

Φυσικά το ποια υποδοχή θα έχει το πρόγραμμα από τις κοινωνικές τάξεις στις οποίες απευθύνεται, θα μετρηθεί τις επόμενες ημέρες, από τις μετρήσεις της κοινής γνώμης, παράλληλα με τις κυβερνητικές εξαγγελίες το Σαββατοκύριακο, οπότε θα έχουμε μια πρώτη εικόνα. Ομως, όπως γίνεται φανερό, δύσκολα θα μπορέσει να απαντήσει στο γιατί όλα αυτά που τώρα υπόσχεται και δεσμεύεται να πραγματοποιήσει, δεν τα είχε υλοποιήσει στα σχεδόν 5 χρόνια που κυβέρνησε τη χώρα. Πιστεύω δηλαδή ότι θα έρχεται διαρκώς αντιμέτωπος με το παρελθόν…

Καλά κάνει και τους βρίζει

Τέλος, με προφανή… απογοήτευση, δέχτηκα, εκεί στο ραδιόφωνο του MEGA News 104,6 που έκανα εκπομπή χθες το μεσημέρι, με τη Ράνια (Τζίμα), τη… θλιβερή είδηση ότι το προεδρείο της Βουλής θα στερηθεί τη συμμετοχή της βουλευτού (δεν έχει καμία σημασία το όνομά της) του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία εκτέθηκε στην ψήφο της Ολομέλειας.

Ακουσα ότι της ψηφοφορίας προηγήθηκε μεγάλη αναστάτωση μεταξύ των εκπροσώπων των κομμάτων που στήριζαν αυτή την υποψηφιότητα, ένταση απολύτως ενδεικτική του επιπέδου της αντιπολίτευσης που ασκείται από τα κόμματα. Σε αυτό το άθλιο σκηνικό που στήθηκε (και) χθες στο Κοινοβούλιο, φυσικά πρωταγωνιστικό ρόλο είχε η πρόεδρος μπλα… μπλα… μπλα… Ζωή, η οποία καθύβρισε, ποιον λέτε;

Το… ΠΑΣΟΚ που συντάχθηκε μαζί της, και με τους υπόλοιπους μηδέ των ακροδεξιών εξαιρουμένων, στην προσπάθεια να εκπληρωθεί η αμετροεπής φιλοδοξία της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ, να εκλεγεί αντιπρόεδρος της Βουλής!! Μέχρι ότι συνεργάζονται με τη ΝουΔου, τους κατήγγειλε, η πρόεδρος Ζωή!!!

Οπως είναι φυσικό, δεν τους λυπάμαι καθόλου, τους πασόκους. Μα καθόλου όμως. Καλά τους κάνει, και τους υβρίζει σκαιότατα. Και λίγα τους είπε.

– Αυτοί παιδί μου, δεν βάζουν μυαλό με τίποτα. Αγονται και φέρονται από τυχάρπαστες πολιτικές απόψεις, και δυστυχώς θα συνεχίσουν…