Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου

19:46 3/10/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Ο αρχαίος Νάρκισσος που ερωτεύτηκε το είδωλό του στα νερά της λίμνης και εγκλωβίστηκε σε αυτό, έγινε μύθος και χάρισε το όνομά του στην Ψυχιατρική. Η κακιά μητριά της Χιονάτης, που ζητούσε καθημερινή διαβεβαίωση από τον καθρέφτη της ότι είναι η πιο όμορφη του κόσμου, έγινε κομβικός ρόλος στο πιο διάσημο παραμύθι του κόσμου. Ο Ντόριαν Γκρέι, που ήθελε να περιφέρει αενάως την άφθαρτη ομορφιά του, μεταθέτοντας τη φθορά του χρόνου στο πορτρέτο του, ανεξαρτητοποιήθηκε από το μυθιστόρημα του Οσκαρ Ουάιλντ και έγινε σύμβολο και αναφορά. Ο δε Φάουστ, που αντάλλαξε, σε ένα αλισβερίσι

με τον διάολο, την ψυχή του με τα αιώνια νιάτα, έγινε πάρα πολλά.Η αγωνία για ομορφιά και νιότη μακράς διάρκειας συναρπάζει τον άνθρωπο από τότε που απέκτησε συνείδηση της θνητότητάς του· και από τότε που άρχισε να σκαρώνει παραμύθια, πριν καν μάθει να τα γράφει.

Ενας κοινός πόθος – εντάξει, με αυξομειώσεις – που επιπλέον μοιάζει σαν το κυνήγι της σκιάς σου, το πιθανότερο είναι ότι κάποια στιγμή θα μπουρδουκλωθείς και θα πέσεις. Ο,τι πρέπει δηλαδή για δραματουργία· αλλά και για εμπορεύσιμο προϊόν. Από τους μάγους του Μεσαίωνα που έταζαν φίλτρα αιώνιας νεότητας έως την κολοσσιαία ανάπτυξη της αγοράς καλλυντικών πριν από δεκαετίες, και την έκρηξη της βιομηχανίας των πλαστικών επεμβάσεων, που ξεκίνησε από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα, όλα έχουν τις ρίζες τους σε αυτήν την προπατορική ανάγκη του μαγικού καθρέφτη.

Το θέμα είναι ότι σήμερα, η λίμνη του Νάρκισσου, ο καθρέφτης της μητριάς, η απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας του Ντόριαν Γκρέι και το αλισβερίσι του Φάουστ είναι στην τσέπη μας.

Στην οθόνη ενός κινητού όπου, με το πάτημα ενός φίλτρου, εξαφανίζονται οι ρυτίδες, μαζεύεται η χαλάρωση, λεπταίνει το περίγραμμα, ανασηκώνεται ό,τι έχει πέσει, σβήνουν τα «ενθύμια» των καταχρήσεων, ακόμη και τα μάτια αποκτούν νεανική λάμψη. Ο πόθος γίνεται εικονική πραγματικότητα. Και έτσι εκπίπτει σε εμμονή. Από εκεί και πέρα, οι δρόμοι για τις, ανά την Ελλάδα, «οδούς Καρνεάδου» είναι ανοιχτοί και προσβάσιμοι. Το «νιώθω νέος» που λεγόταν κάποτε, ως ξόρκι για την ηλικία, σήμερα έχει γίνει «φαίνομαι νέος». Και τα παράνομα «ιατρεία» με παροχές υπηρεσιών ομορφιάς, ευεξίας και υγείας που εντοπίστηκαν μέσα σε λίγες ημέρες, αποδεικνύουν ότι το προϊόν σήμερα είναι, στην ουσία, η ελπίδα.

Κι όλοι εμείς που συζητάμε και στηλιτεύουμε όσα ακούμε τις τελευταίες ημέρες; Τι σκεφτήκαμε όταν συναντήσαμε μια παλιά συμμαθήτρια και μας φάνηκε πιο μεγάλη από την ηλικία της (ή μάλλον, στην ηλικία της, απλώς έχουν αλλάξει τα μέτρα σύγκρισης); Δεν… στεναχωρηθήκαμε για να το πω κομψά; Δεν αναρωτηθήκαμε γιατί άφησε τον εαυτό της; Μήπως είναι άρρωστη ή της συνέβη κάτι; Μεταξύ μας τώρα, δεν θεωρούμε τη φυσιολογική γήρανση κάτι ως αποτυχία; Ή μήπως είναι όντως αποτυχία προσαρμογής στα στάνταρ της εποχής; Και μέχρι ποιου σημείου η προσπάθεια αναστολής της φθοράς του χρόνου σέβεται την ανθρώπινη φύση; Και πότε αυτή η προσπάθεια μπορεί να καταλήξει σε τιμωρία; Το σίγουρο, πάντως, είναι ότι κάποια στιγμή όλοι εμείς θα πεθάνουμε (για τους επόμενους δεν είμαι σίγουρη). Είτε ως γερόνεοι, είτε ως γέροι, είτε ως ραμολιμέντα. Αντε, στην υγειά μας, λοιπόν.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords