Η Ελλάδα δεν αμύνεται πια

Αν εξετάσει κανείς τις φετινές μετακινήσεις των ελλήνων ποδοσφαιριστών στη σειρά, όχι με βάση το ποσό αλλά με βάση τη θέση του καθενός στο γήπεδο, βγαίνει ένα συμπέρασμα που πριν από λίγα χρόνια θα ακουγόταν παράξενο: η Ελλάδα εξάγει πλέον ακριβά τους επιθετικούς της.

Τα μεγάλα ποσά, τα ονόματα που συζητούν στο εξωτερικό, οι μεταγραφές που ολοκληρώνονται, όλα μαζεύονται στο επιθετικό τρίτο του γηπέδου.

Ο Χρήστος

Τζόλης έγινε με τα 40 εκατομμύρια της Αρσεναλ ο ακριβότερος έλληνας ποδοσφαιριστής όλων των εποχών. Πίσω του, στην ίδια λίστα, ακολουθούν σχεδόν αποκλειστικά επιθετικοί παίκτες: ο Κώστας Μανωλάς με 36 εκατομμύρια στη Νάπολι που συνιστά την εξαίρεση του κανόνα, ο Μπάμπης Κωστούλας με 35 στην Μπράιτον, ο Κωνσταντίνος Καρέτσας που πήγε στην Ντόρτμουντ με αντίτιμο μεταξύ 32-35 εκατομμυρίων ευρώ.

Δίπλα τους ο Βαγγέλης Παυλίδης, που τελείωσε τη σεζόν με 30 γκολ σε 53 ματς στην Μπενφίκα και βρίσκεται σταθερά στη λίστα της Μπαρτσελόνα, και ο Φώτης Ιωαννίδης, που ψάχνει επανεκκίνηση στη Σπόρτινγκ ύστερα από μια χρονιά χαμένη στους τραυματισμούς.

Στην ίδια ομάδα με τον Κωστούλα, στην Μπράιτον, βρίσκεται και ο Στέφανος Τζίμας. Ενώ ο Τάσος Δουβίκας εντυπωσίασε την Ιταλία με την Κόμο του Σεσκ Φάμπρεγας. Οι πιο ακριβές, οι πιο συζητημένες ελληνικές υπογραφές ανήκουν σε εξτρέμ, «δεκάρια» και στράικερ.

Δεν είναι μόνο ζήτημα αριθμών· είναι και ζήτημα εικόνας. Τρεις από τις τέσσερις ακριβότερες μεταγραφές έλληνα ποδοσφαιριστή αφορούν πλέον επιθετικούς, με τον Μανωλά να είναι ο μοναδικός αμυντικός που κρατιέται ψηλά στη λίστα.

Για χρόνια η Ελλάδα παρήγαγε και εξήγαγε κυρίως αμυντικούς και τερματοφύλακες – παίκτες που στηρίζουν τα μετόπισθεν, όχι παίκτες που πληρώνεις ακριβά για να σου λύσουν το δημιουργικό πρόβλημα και τη δυστοκία. Τώρα, για πρώτη φορά, στην κορυφή της λίστας έχουν ανέβει ποδοσφαιριστές που καλούνται να σκοράρουν και να δημιουργήσουν.

Σε αυτό, βοήθησε και μία… φιλελληνική χώρα: το βελγικό πρωτάθλημα λειτούργησε ως ενδιάμεσος σταθμός, με τον Τζόλη μέσα από την Μπριζ και τον Καρέτσα μέσα από την Γκενκ να βελτιώνονται σταδιακά πριν κάνουν το μεγάλο βήμα.

Οι σταθερές

Αυτό δεν σημαίνει ότι η παλιά παράδοση χάθηκε. Οταν η Βόλφσμπουργκ υποβιβάστηκε, ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης δεν έμεινε χωρίς προορισμό: πήρε τον δρόμο για τη Ρόμα έναντι περίπου 16 εκατομμυρίων, έγινε ο ένατος Ελληνας στην ιστορία του συλλόγου και συνεχίζει μια γραμμή κεντρικών αμυντικών που περνάει από τον Τραϊανό Δέλλα και τον Κώστα Μανωλά. Ο στόπερ παραμένει ένα ποδοσφαιρικό προϊόν που η Ελλάδα ξέρει να φτιάχνει και το εκτιμούν δεόντως στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Το ίδιο ισχύει στην εστία. Ο Κωνσταντίνος Τζολάκης μόλις έγινε επίσημα παίκτης της Χαλ, που ανέβηκε στην Πρέμιερ Λιγκ,  μεταγραφή-ρεκόρ στην ιστορία του αγγλικού συλλόγου, με τον 23χρονο διεθνή να υπογράφει μέχρι το 2031.

Είναι μια ακόμη επιβεβαίωση ότι η θέση κάτω από τα δοκάρια παραμένει διαχρονικά μία από τις πιο σίγουρες ελληνικές εξαγωγές. Στα άκρα της άμυνας, ο Κώστας Τσιμίκας γύρισε στη Λίβερπουλ μετά τον δανεισμό του στη Ρόμα, έστω ως δεύτερη επιλογή στο αριστερό, ενώ ο Γιώργος Βαγιαννίδης έχει βρει τη θέση του στη Σπόρτινγκ στο δεξί.

Ο Χρήστος Μανδάς εντυπωσίασε στη Λάτσιο και τώρα βρίσκεται στην Αγγλία με την Μπόρνμουθ, ενώ ο Οδυσσέας Βλαχοδήμος απολαμβάνει την καθολική αποδοχή στο «Σάντσεθ Πιθχουάν» της Σεβίλλης. Μέχρι και ο Κωνσταντίνος Μαυροπάνος φιγουράρει συχνά σε μεταγραφικές λίστες κορυφαίων ομάδων.

Η διαφορά με το παρελθόν είναι πως αυτές οι θέσεις δεν είναι πια η αιχμή. Είναι η βάση. Το σταθερό υπόστρωμα πάνω στο οποίο ξεπετάχτηκε ένα κύμα ακριβών επιθετικών.

Το κενό στον κεντρικό άξονα

Μένει ένα σημείο του γηπέδου που δεν ακολούθησε την πρόοδο των υπολοίπων γραμμών: ο κεντρικός άξονας. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή έλληνας μέσος που να κινείται στα μεγέθη – σε ποσά και σε προφίλ – των εξτρέμ και των στράικερ που έφυγαν φέτος.

Οι δυο πιο υποσχόμενοι έλληνες αμυντικογενείς μέσοι βρίσκονται στην Ελλάδα: ο Μουζακίτης στον Ολυμπιακό και ο Κοντούρης στον Παναθηναϊκό. Ο Κουρμπέλης επαναπατρίστηκε στην Τρίπολη, όπως και ο Ζαφείρης που ανήκει στον ΠΑΟΚ εδώ και έναν χρόνο. Φυσικά, υπάρχει το θαύμα του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο Γιάννης Κωνσταντέλιας, που διανύει μία ιδιαίτερη περίοδο. Εγινε πατέρας, αποσύρθηκε προσωρινά από την Εθνική Ελλάδας και φαίνεται πως θα μείνει για φέτος στην Τούμπα.

Είναι μια λεπτομέρεια που λέει πολλά για το πού θα κριθεί η επόμενη μεγάλη εξαγωγή. Οι επιθετικοί έχουν ήδη φύγει και κοστίζουν. Η άμυνα και η εστία δίνουν συνέχεια. Ο άξονας είναι το κομμάτι που λείπει από το παζλ ειδικά σε ό,τι αφορά την ποσότητα. Προς το παρόν, ο χάρτης είναι ξεκάθαρος.

Η Ελλάδα σταμάτησε να πουλάει μόνο ασφάλεια και άρχισε να πουλάει και γκολ. Για μια χώρα που τόσα χρόνια στήριζε τη φήμη της στο «πρώτα το μηδέν», η στροφή στην ποιότητα είναι μεγάλη υπόθεση.