Ελληνική επίθεση στο Μπέρμιγχαμ

Ο ελληνικός στίβος έχει μπροστά του τη μεγάλη πρόκληση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του Μπέρμιγχαμ που αρχίζει τη Δευτέρα και ο ομοσπονδιακός προπονητής Γιώργος Πομάσκι, πάντα απαιτητικός, μιλώντας στα «ΝΕΑ» οριοθετεί τους βασικούς στόχους της ελληνικής αποστολής:

«Κατ’ αρχάς έχουμε μια γεμάτη ομάδα, έχει πάρα πολλά παιδιά, μεγάλο αριθμό, αλλά θέλουμε και πολλούς τελικούς που αυτό θα δείξει το επίπεδό μας. Εγώ βασικά θα ήθελα όλους να πάνε τελικό, αλλά εντάξει δεν είναι εφικτό, αλλά θέλω να έχουμε τουλάχιστον 10-15 συμμετοχές σε τελικούς.

Η συμμετοχή

σε τελικό είναι το πρώτο βήμα και δείχνεις ότι έχεις προοδεύσει, αλλιώς είναι απλά η συμμετοχή που δεν είναι κάτι αισιόδοξο. Και όσον αφορά τα μετάλλια, σαφώς μπορούμε να έχουμε μια συγκομιδή 2-3 μεταλλίων τουλάχιστον, αλλά πάντα οι αγώνες είναι ξεχωριστοί και παίζουν πολλά σημασία», λέει ο έμπειρος Γιώργος Πομάσκι που επιμένει στο κλασικό και τετριμμένο:

«Θέλουμε οι αθλητές και οι αθλήτριές μας, στον μεγάλο αγώνα να κάνουν την καλύτερή τους επίδοση, το personal best που λέμε. Ο σχεδιασμός που κάνουμε και μέσα από την προπόνηση είναι ακριβώς αυτό, να έχουν οι αθλητές μας και οι αθλήτριές μας την καλύτερή τους επίδοση και να τη βγάλουν στον μεγάλο αγώνα. Τότε είμαστε ευτυχισμένοι όπως και αυτοί. Αυτό είναι το καλύτερο, η αγωνιστικότητα και η εξέλιξη του φορμαρίσματος και αυτό κυνηγάει κάθε αθλητής και προπονητής ώστε να είναι στην καλύτερη δυνατή κατάσταση στον μεγαλύτερο αγώνα της χρονιάς», μας λέει και συνεχίζει:

«Τεντόγλου, Μανόλο, Τζένγκο στην πρώτη γραμμή, αμέσως από κάτω τα παιδιά της σφύρας, είμαι πολύ αισιόδοξος για αυτούς και για τους τρεις, έχουμε και τα παιδιά του τριπλούν. Θέλουμε πολλούς τελικούς ξαναλέω, αυτός είναι ο βασικός στόχος».

Η κουβέντα πάει αυτόματα στον Μίλτο Τεντόγλου, που πρόσφατα στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στον Βόλο έκανε πράματα και θάματα, ισοφαρίζοντας δύο φορές το πανελλήνιο ρεκόρ του Λούη Τσάτουμα (8.66 μ.) και είχε ένα ακόμα άλμα στο 8.64 μ. και ένα στα 8.52 μ.!

«Ειλικρινά, αυτό το έχω δει μόνο στο Καρλ Λιούις! Τεράστιοι αθλητές όπως ο Εμιγιάν, ο Πεντρόσο, ο Φίλιπς ακόμα και ο Πάουελ, έχουν κάνει 1-2 μεγάλα άλματα, στα 8.40 μ., 8.50 μ., 8.60 μ. και ως εκεί. Ο Μίλτος το έχει κάνει ρουτίνα! Εχοντας πολλά άλματα πλέον στα 8.60 μ. και πάνω ακόμα και σε έναν αγώνα όπως τώρα στον Βόλο.

Για αυτό το λέω με απόλυτη γνώση, μόνο ο Καρλ Λιούις για μένα είναι μπροστά του, κανένας άλλος στην ιστορία του αθλήματος!

Χαιρόμαστε για αυτόν, δουλεύουμε καθημερινά και δεν ξέρεις πού θα βρεθεί μια ευνοϊκή συνθήκη, λίγο καλός καιρός, παίζει ρόλο πλέον και η τύχη για να σπάσει επιτέλους και το πανελλήνιο ρεκόρ.

Θέλει μια τυχερή συγκυρία να έχει καλό καιρό, θερμοκρασία καλή, ένα μέτρο ευνοϊκό αέρα σταθερό για να μπορέσει να κάνει 3-4 καλά άλματα. Είναι σε εξαιρετική κατάσταση. Και έχουμε μετά Λωζάννη, Ζυρίχη, Βρυξέλλες και το Ultimate. Ε, θα ήταν ιδανικό να έρθει μια καλύτερη επίδοση σε κάποιον από αυτούς τους αγώνες.

Και ξέρεις, το ατομικό ρεκόρ μένει εφ’ όρου ζωής και δεν μπορείς να το κάνεις κάθε μέρα. Είναι πολύ δύσκολο να φτάσεις σε αυτά τα επίπεδα και να τα επαναλαμβάνεις κιόλας. Στο πλαίσιο προς το μέγιστο, όπως είναι ο Μίλτος, δείχνει και μια σταθερότητα και ήταν πάντα πανέτοιμοι αυτοί οι αθλητές που κερδίζουν, που παίρνουν τελικά τα μετάλλια».

Ναι, αλλά ο Μίλτος δεν θεώρησε αυτό τον αγώνα στον Βόλο ως τον καλύτερό του, ψάχνει πάντα το καλύτερο του θυμίζουμε και ο Γιώργος Πομάσκι χαμογελάει:

«Δεν ηρεμεί ο Μίλτος, δεν ηρεμεί, θέλει και άλλο, θέλει και άλλο, εγώ του ζητάω μόνο να μπαίνει ήρεμος πιο χαλαρά και να είναι άνετος. Ο ανταγωνισμός τον τρελαίνει, τον ιντριγκάρει, τον απογειώνει, είναι αθλητής αγώνων, το δυνατό του σημείο είναι η ανταγωνιστικότητα. Ο Μίλτος αισθάνεται ότι του έχει ξεφύγει κάποια λεπτομέρεια και θέλει να είναι τέλειος. Ξέρετε τελικά ίσως έχουμε συνηθίσει πια από αυτό το παιδί και μας φαίνονται όλα φυσιολογικά. Πόσες φορές έχω ακούσει, ότι για παράδειγμα εφέτος  επανήλθε γιατί πέρυσι δεν ήταν καλός. Παιδιά είχε 8.48 την καλύτερη επίδοση στον κόσμο, δεν επανήλθε από πουθενά ήταν μια χαρά!

Δεν είναι καλή επίδοση το 8.20, μπορεί να δώσει μετάλλιο μεθαύριο και εμείς στα 8.40 λέμε έχει πέσει. Από τι έχει πέσει (γέλια) και τώρα κάνει άλματα στα 8.60 μ., δεν έχει πέσει πουθενά. Εχει ανδρωθεί, πλέον και ο σκελετός του είναι πιο δυνατός και ανθεκτικός και μην ξεχνάμε μιλάμε για 10 χρόνια καριέρας στο τοπ επίπεδο, δύο φορές χρυσός ολυμπιονίκης, πρωταθλητής κόσμου και Ευρώπης πόσες φορές», λέει για τη νούμερό 1 ελπίδα μας για χρυσό μετάλλιο και μετά είναι ο Εμμανουήλ Καραλής που ψάχνει να ξαναβρεί τα άλματά του πάνω από τα 6 μέτρα.

«Ο Μανόλο μπορεί να βρει και πάλι το μεγάλο άλμα. Είναι αθλητής αγώνων και είμαι αισιόδοξος πως στο Μπέρμιγχαμ μπορεί να ξεπεράσει και πάλι τα 6 μέτρα. Παίζουν κάποιες λεπτομέρειες ρόλο, είναι η φόρα, κάποια στοιχεία του κονταριού, αλλά αυτές οι δοκιμές είναι που μας επιτρέπουν να τεστάρουμε τα πάντα και να είναι έτοιμος στον μεγάλο αγώνα.

Αυτά τα παιδιά πλέον έχουν πείρα, έχουν τίτλους και είναι απόλυτα επαγγελματίες και σε τελική ανάλυση ο Μανόλο κάνει 5.90, δεν κάνει 5.20, είναι για μετάλλιο, ένας Ντουπλάντις και ένας Μανόλο είναι τι να λέμε τώρα».

Ο ρόλος του εκάστοτε προπονητή είναι πολύ σημαντικός, αλλά ο Γιώργος Πομάσκι μας θυμίζει: «Εμείς μπορούμε να συμβουλεύουμε αλλά στην εκτέλεση οι αθλητές και οι αθλήτριες είναι μόνοι τους. Και τους το λέμε: Τώρα είσαι εσύ και ο πήχης, ο διάδρομος, το γήπεδο».

Πίσω ακολουθούν φουρνιές νέων παιδιών, γόνοι οικογενειών παλαιών μεγάλων αθλητών και αθλητριών και όχι μόνο.

«Ερχονται εξαιρετικά παιδιά από πίσω και το κυριότερο έχουν και την ατμόσφαιρα της οικογένειας. Είναι πολύ μεγάλη υπόθεση ότι πολλά είναι παιδιά παλαιών μεγάλων αθλητών, γιατί τους έχουν περάσει την κατάλληλη νοοτροπία το πώς θα αντιμετωπίσουν μια μεγάλη επιτυχία ή μια απογοήτευση και αυτό βοηθάει και εμάς. Η Ιακωβάκη δείχνει ότι μπορεί να περάσει ακόμα και τον μπαμπά τον μεγάλο Περικλή!

Εχουν ένα προβάδισμα αυτά τα παιδιά, γιατί όλο το φάσμα που έχουν πάρει από τους γονείς είναι ιδανικό.

Τα προστατεύουν είναι πολύ υγιές αυτό. Πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά να το ζήσουν και να το απολαύσουν. Θέλουν χώρο και χρόνο, όποτε τους το “κλέβουμε” αυτό, πάντα υπάρχει μια επιπλέον επιβάρυνση και αρχίζουν τα προβλήματα.

Περιμένουμε καλές εμφανίσεις και στο Παγκόσμιο εφήβων που έχει ήδη αρχίσει. Για αυτό μεγαλώνει και η ομάδα, είναι μεγάλες οι ομάδες παίδων, εφήβων και ανδρών, γυναικών. Μακάρι να βρουν τον χρόνο τους και τον χώρο για να εξελιχθούν σε μεγαλύτερες κατηγορίες, αυτός είναι ο στόχος μας και δεν πρέπει να κάνουμε λάθη», λέει ο κόουτς.