Η δύναμη της αστικής παράταξης

Καραμανλισμός. Σαμαρισμός. Μητσοτακισμός. Επινοημένες ανθρωπογεωγραφίες ή και για χρόνια με κάποια όντως βάση. Σήμερα η Νέα Δημοκρατία είναι εντελώς διαφορετική. Το 16ο τακτικό συνέδριο που τελείωσε την Κυριακή βασικά έδειξε μια ακόμη φορά πως όταν η παράταξη είναι κυβερνώσα, οι διαφορές πάνε κάτω από το χαλί. Η φθορά της κυβέρνησης δεν είναι επαρκής για σοβαρά εσωτερικά σχίσματα.

Οι διαφοροποιήσεις μετακινήθηκαν ως έναν βαθμό στη μάχη της επιρροής για τα νέα

όργανα του κόμματος. Σε μια καταγραφή προσώπων που αναφέρονταν σε φυλάρχους. Συζητήσεις με άξονα τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό ή την κεντροδεξιά σήμερα είναι μικρής έκτασης. Ολοι τελούν υπό τον αρχηγό. Ακόμη και οι σοβαρές διαφοροποιήσεις καταγράφονται με απουσίες. Οπως του Κώστα Καραμανλή. Η άλλη δε απουσία του Αντώνη Σαμαρά προήλθε από διαγραφή. Ισως η τελευταία όντως ιδεολογικής καταβολής ρήξη εντός της παράταξης. Ακόμη και οι πιο διακριτές διαφορές όμως, όπως αυτή του υπουργού Νίκου Δένδια, κινήθηκαν εντός των ορίων της παράταξης και μονοπώλησαν το αυτονόητο: ένα είδος υπεράσπισης της ταυτότητας και ευπρεπούς λόγου, μακριά από τηλευαγγελικές τσιρίδες. Συγκρίνετε τώρα τις εικόνες του γαλάζιου τριήμερου συνεδρίου με αυτά των πέριξ του πάλαι ΣΥΡΙΖΑ ή άλλων δυνάμεων της Αριστεράς – Ευρωαριστεράς.

Εκεί έχουμε ή είχαμε: Κάθε ομιλία και μανιφέστο. Βέλη και ομαδοποιήσεις. Συχνά κατάθεση πλατφόρμας και απροκάλυπτης οξύτητας αντιθέσεις. Γιούχα. Μάχη για τα ψηφίσματα. Είναι πιο μπρουτάλ η Αριστερά ή εδώ η ιδεολογία παράγει αυτονόητες εντάσεις; Οι κεντροδεξιοί αναφέρονται σε πρόσωπα. Οι αντίπαλοι σε τάσεις. Και ακόμα και τώρα πάρα τις επιμέρους ενστάσεις υπάρχει τρόπος προφύλαξης της εικόνας του κόμματος – η εικόνα προς την κοινωνία πάντα έχει σημασία. Μα θα πει κάποιος πως έχει σημασία πού βρίσκεται το κάθε κόμμα. Αν κυβερνά ή όχι. Οι ρήξεις είναι πιο δύσκολες στην Κεντροδεξιά. Οταν συμβούν είναι εντός ορίων.

Μεταπολιτευτικά υπήρξαν κόμματα ή σχηματισμοί παράγωγα της ΝΔ αλλά ποτέ δεν ήταν ανταγωνιστικά απέναντί της. ΔΗΑΝΑ, ΠΟΛΑΝ, ΛΑΟΣ, ΑΝΕΛ. Με εξαίρεση τον Πάνο Καμένο – για να είμαστε ακριβείς – που βρέθηκε να κυβερνά με την ανανεωτική Αριστερά. Δεν έχει η Κεντροδεξιά οργανικούς διανοουμένους ή παραγωγή πολιτικής σκέψης Αυτό είναι ένα θέμα. Προφανώς υστερεί έναντι της Αριστεράς.

Στις μέρες του Μητσοτάκη δανείστηκε σχήματα από το ακραίο Κέντρο και τους δικούς του εκπροσώπους. Αν εξαιρέσουμε κάποιες σοβαρές ιστορικές τεκμηριώσεις του Ευάνθη Χατζηβασιλείου, ακόμη και το ίδιο το κόμμα της ΝΔ δεν έχει γίνει αντικείμενο εκτεταμένης έρευνας. Δύο διδακτορικά (Ευθύμης Παπαβλασόπουλος, Βάια Μουζακιάρη) ασχολούνται (επίσης σοβαρά) με την παράταξη. Είχε προηγηθεί η Ιστορία της από τον Αγγελο Μπρατάκο. Δεν είναι πολλά μέσα στην πλημμύρα των νέων διδακτορικών. Αυτό δεν σημαίνει πως πεδίο δεν υπάρχει. Και προφανώς υπάρχουν και διαφορετικές θεωρήσεις. Δεν θα τις δούμε τώρα. Τώρα έχουμε εκλογές.

Aυτός, Αυτή, Αυτό: Ψυχραιμία

Δεν τα κατάφερε ενώ έχει προφανές ταλέντο και το τραγούδι δεν ήταν αδιάφορο. Εξάλλου συνεργάστηκε με τον μάγο Φωκά Ευαγγελινό και δούλεψε πολύ. Λογικά, νίκησε το χιτ της Βουλγαρίας, ενώ είδαμε και ακούσαμε και άλλα ωραία κομμάτια (Ιταλία). Ως εκεί. Ούτε για σπαραγμό είναι όλα αυτά, ούτε η Eurovision χωρά τόση πολεμική μεταξύ μας. Και πρέπει να προστατευθεί ο νέος καλλιτέχνης από την κιμαδομηχανή των κοινωνικών δικτύων. Είδαμε για μια ακόμη χρονιά να ρίχνεται το βάρος στον εν λόγω θεσμό. Ακόμη και να πολιτικοποιείται (το πράττει πάνω από όλους το ίδιο το κράτος του Ισραήλ). Ψυχραιμία.

#Hashtag: Ερωτήματα

Tο ερώτημα είναι αν θα υπάρχει σκέτος ΣΥΡΙΖΑ με δικό του ψηφοδέλτιο στις επόμενες εθνικές κάλπες. Αν όχι, οι ιστορικοί του μέλλοντος ή του παρόντος, όπως προτιμάτε, θα πιάσουν δουλειά. Πώς έγινε και εξέπνευσε ένα κόμμα που πυροδότησε ή παρήγαγε τη μεγαλύτερη ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό μετά το 1981. Πού θα πάνε όσοι το στήριξαν και το έφτασαν δύο φορές στο Μέγαρο Μαξίμου. Τι θα γίνει με τα περιουσιακά του στοιχεία, ανάμεσά τους ορισμένα με ιστορική φόρτιση όπως «Η Αυγή». Πού θα δούμε όσους απασχόλησαν την πολιτική από το 2010 και μετά, και έγιναν και υπουργοί στα σχήματα του Τσίπρα.