Η αλήθεια

14:47 14/10/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Η αποπομπή της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από το πρεσβευτικό αξίωμα δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Είχε προαναγγελθεί μερικές μέρες νωρίτερα τόσο από τον πρόεδρο Τραμπ, όσο και από τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος δεν μπορούσε να χωνέψει το πόσο εκτέθηκε ο ίδιος με τις φωτογραφίες που βρέθηκε να βγαίνει μαζί της κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα και με τις δηλώσεις που βρέθηκε να κάνει για το πόσο «ισχυρή» πρεσβευτής ήταν.

Όμως η εξέλιξη αυτή δεν ήταν προϊόν κάποιας έρευνας που πραγματοποίησε η αμερικανική κυβέρνηση.

Αλλά το αναγκαστικό αποτέλεσμα μιας έρευνας που διεξήγαγε μια αμερικανική εφημερίδα. Και αυτό, σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μια γενικευμένη υπονόμευση των θεσμών, αφήνει χωρίς αμφιβολία μια χαραμάδα ελπίδας.

Δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ούτε η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη εφημερίδα, η Wall Street Journal, δημοσιεύει ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ και επιμένει σε αυτό παρά τις απειλές που δέχεται.

Όταν ο Τραμπ έμαθε τον Ιούλιο του 2025 ότι η εφημερίδα θα δημοσίευε μια κάρτα γενεθλίων που είχε στείλει το 2003 στον Τζέφρι Επστιν, τηλεφώνησε στη διευθύντρια, την Εμα Τάκερ, και τον ιδιοκτήτη, τον Ρούπερτ Μέρντοκ, και απαίτησε να μην το κάνουν. Εκείνοι αρνήθηκαν. Ο αμερικανός πρόεδρος έκανε αγωγή για δυσφήμηση με την οποία ζητούσε 10 δισεκατομμύρια δολάρια, δικαστής του Μαϊάμι την απέρριψε, κι εκείνος κατέθεσε αναθεωρημένη αγωγή. Αλλά η εφημερίδα δεν κάνει πίσω και το πιθανότερο είναι ότι θα δικαιωθεί ξανά.

Ακόμη και οι θαυμαστές της πρεσβευτού λοιπόν, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης ας πούμε που τη χαρακτήριζε «εξαιρετική στον ρόλο της» και εξέφραζε τη βεβαιότητα ότι «θα αφήσει στη χώρα μας τις καλύτερες εντυπώσεις», θα πρέπει να είχαν καταλάβει τον τελευταίο καιρό πως όταν μια εφημερίδα με αυτό το κύρος δημοσιεύει τη μια πληροφορία μετά την άλλη για το συγκεκριμένο πρόσωπο, με την υπογραφή μάλιστα δημοσιογράφων τιμημένων με Πούλιτζερ, σίγουρα δεν επρόκειτο για μια εμμονή της διευθύντριας ούτε για ένα πείσμα του ιδιοκτήτη. Αλλά γι’ αυτό που αποδεικνύεται ότι είναι κάθε άλλο παρά το πιο σύντομο ανέκδοτο: τη δύναμη της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας.

Οι πηγές έχουν βέβαια πάντα κάποιο λόγο που μιλούν. Η σύγκρουση συστημάτων εξουσίας παίζει πάντα κάποιο ρόλο στο να έρχονται στην επιφάνεια ενοχοποιητικά στοιχεία. Αυτό που μετρά πάνω απ’ όλα, όμως, είναι το πάθος του δημοσιογράφου να εκπληρώσει τον ρόλο του: να ελέγξει την εξουσία και να φτάσει στην αλήθεια.

Με αυτή την έννοια, ο αντιπρόεδρος Βανς υπήρξε για μια φορά ακριβής. «Ας δούμε ποια είναι η αλήθεια», είπε στους δημοσιογράφους μετά τις πρώτες αποκαλύψεις για την Γκίλφοϊλ. «Και προφανώς, αν συνέβη κάτι κακό, θα υπάρξουν συνέπειες για τους υπευθύνους». Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος αν η ίδια αρχή ίσχυε για ολόκληρη την κυβέρνησή του!

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords