Ένα μαύρο σύννεφο κακοδαιμονίας

Τραυματισμοί όπως αυτός που είχε ο Ελ Κααμπί στον Βόλο, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού της τοπικής ομάδας με τον Ολυμπιακό, κάνουν κατανοητό γιατί οι αθλητές είναι στην πλειονότητά τους βαθιά θρησκευόμενοι άνθρωποι.

Όλοι τους έχουν στο μυαλό τον μεταφυσικό φόβο της «κακιάς στιγμής» – πιστεύουν ότι από το πουθενά μπορεί να προκύψει κάτι φρικτό. Αυτό συνέβη στην περίπτωση του Μαροκινού: ο τραυματισμός μετά τη σύγκρουσή του με τον τερματοφύλακα Σιαμπάνη είναι ένα από αυτά τα περιστατικά που σε κάνουν να πιστεύεις στη μεταφυσική. Ο φορ του Ολυμπιακού δεν είναι από αυτούς που φοβάται τις επαφές: πήγε στην μπάλα γενναιόψυχα όπως τόσες και τόσες φορές. Και το κακό έγινε.

Οι αθλητές πολύ συχνά προσεύχονται, πιστεύουν σε ένα Θεό που θα πρέπει να τους προστατεύει. Εγώ πάλι πιστεύω πολύ στο κακό σύννεφο που μπορεί να δημιουργηθεί πάνω από ένα ποδοσφαιριστή – κι έναν αθλητή γενικώς. Οσο πιο πολλοί τον πιάνουν στο στόμα τους, όλοι γκρινιάζοντας για τις επιλογές του, την απόδοσή του, τις εμφανίσεις του κ.λπ. τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να του συμβεί κάτι κακό: η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει – στην προκειμένη περίπτωση κυριολεκτικά.

Από πέρυσι που επέστρεψε από το Κύπελλο Εθνών Αφρικής ο Ελ Κααμπί αντιμετωπίζει μουρμούρες – και πολλές. Φέτος, ειδικά μετά το χαμένο πέναλτι στο ματς του Ολυμπιακού με τον Ατρόμητο και τις χαμένες ευκαιρίες στο παιχνίδι με τον Αστέρα στην Τρίπολη, ο Ελ Κααμπί άκουσε ουκ ολίγα, λες και δεν είναι αυτός που εδώ και τρία χρόνια είναι ο μόνος παίκτης του Ολυμπιακού που πετυχαίνει πάνω από 15 γκολ τον χρόνο στο πρωτάθλημα και πάνω από 20 συνολικά. Δεν θέλει πολύ για να προκύψει ένα μαύρο κακό σύννεφο στην ζωή ενός αθλητή. Κι αν αυτό συμβεί, ο τραυματισμός παραμονεύει: το είδαμε και στην περίπτωση του Γιάννη Κωνσταντέλια.

Ο Μαροκινός χειρουργήθηκε χθες, οι προβλέψεις μιλάνε για απουσία επτά μηνών: τόσο μένεις έξω με κάταγμα κνήμης περόνης. Θα γυρίσει σιδερένιος. Όχι μόνο γιατί είναι δυνατός, αλλά γιατί στο διάστημα της απουσίας του θα εξαφανιστεί το μαύρο σύννεφο που τον καταδιώκει.

Στο μεταξύ ο Ολυμπιακός πέταξε δύο βαθμούς στον Βόλο. Στο ματς αυτό καταγράφεται και η πρώτη αληθινά πολύ κακή διαιτησία της σεζόν. Ο διαιτητής Τζήλος δεν απέβαλε, ως όφειλε, τον μέσο του Βόλου Κόμπο (που ήταν και ο σκόρερ των γηπεδούχων), ανέχτηκε το σκληρό παιχνίδι τους (εκτός του Ελ Κααμπί τραυματίστηκε έπειτα από πτώση και ο Ρόκα που έβγαλε τον ώμο του), ενώ ενδεικτικό της σύγχυσης του διαιτητή είναι ότι δεν δίνει αμέσως πέναλτι στον Ελ Κααμπί, σε μια φάση που ο τερματοφύλακας Σαμπάνης έχει σπάσει το πόδι του Μαροκινού και πέναλτι θα έδινε κι ο ίδιος!

Ο Ολυμπιακός αντιτάχτηκε στην παράταση της θητείας του αρχιδιαιτητή Λανουά και στο ξεκίνημα της σεζόν λαμβάνει μηνύματα. Η ίδια η τοποθέτηση του Τζήλου στο συγκεκριμένο ματς ήταν λάθος. Και στις τοποθετήσεις των διαιτητών λάθη δεν γίνονται.

Ο κόουτς Μεντιλίμπαρ βέβαια απέδωσε το στραβοπάτημα στο σοκ που προκάλεσε στους παίκτες του ο τραυματισμός του Ελ Κααμπί: ίσως και να έχει δίκιο, καθώς η ομάδα του στο δεύτερο ημίχρονο ήταν κακή, ενώ και το γκολ της ισοφάρισης του Βόλου προήλθε από μια κακή συνεννόηση του Ρέτσου με τον τερματοφύλακα Ορτέγκα – ο αρχηγός του Ολυμπιακού φαινόταν με το μυαλό αλλού. Αλλά εκτός από το δεύτερο ημίχρονο υπάρχει και το πρώτο.

Στο οποίο οι επιλογές του Μεντιλίμπαρ προκάλεσαν πάλι απορίες. Οπως έχω ξαναγράψει, ο βάσκος προπονητής μοιάζει να κάνει προετοιμασία με τον Ολυμπιακό προσπαθώντας να εντάξει παίκτες, να ξεκαθαρίσει ποιοι είναι οι βασικοί και ποιοι οι αναπληρωματικοί κ.λπ. Αυτό θα έχει κόστος και βαθμολογικό. Πράγμα, πάντως, που δεν μοιάζει τον Βάσκο να τον πολυενδιαφέρει: προφανώς όσο ακούει το Καραϊσκάκη να φωνάζει το όνομά του πιστεύει ότι ο χρόνος για πειράματα είναι ατελείωτος. Δεν νομίζω ότι είναι, αλλά ο τραυματισμός του Ελ Κααμπί δεν επιτρέπει σοβαρές κρίσεις για το ματς.

Δεν είναι ματς για σοβαρές κρίσεις και το ΑΕΚ – Άρης 5-0. Κυρίως γιατί η διαφορά των δύο ομάδων όπως φάνηκε στον αγωνιστικό χώρο είναι τεράστια. Η ΑΕΚ πέτυχε πέντε γκολ και είχε και ένα μέτριο διάστημα απόδοσης: από το εικοστό λεπτό έως και τη συμπλήρωση της μιας ώρας που ο Βάργκα έκανε το 2-0 η Ενωση δεν ήταν καταιγιστική τραβώντας εμφανώς χειρόφρενο μετά την εντυπωσιακή της είσοδο στο ματς.

Είναι επίσης ενδεικτικό της διαφοράς των δύο ομάδων ότι σε δύο περιπτώσεις το VAR έσωσε τον Αρη από τα χειρότερα. Ακυρώθηκε ένα γκολ του Βάργκα (ο Ούγγρος έφτασε κοντά στο πρώτο του χατ τρικ στην Ελλάδα) και ο διαιτητής αναγκάστηκε να πάρει πίσω ένα πέναλτι που έδωσε στην ΑΕΚ για ανατροπή του Μάνταλου: και στις δύο περιπτώσεις το ημιαυτόματο οφσάιντ συνέλαβε παίκτη της ΑΕΚ σε αντικανονική θέση για ελάχιστα εκατοστά.

Η ΑΕΚ στην Allwyn Arena δίνει καταπληκτικές παραστάσεις γιατί ο Μάρκο Νίκολιτς έχει μια ομάδα που συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε πέρυσι, έχοντας μάλιστα δύο νέους δημιουργικούς μέσους που κάνουν τη διαφορά: ο Βιτάλις και κυρίως ο Μάγερ μοιράζουν ασίστ με κλειστά μάτια. Η διαφορά της ΑΕΚ από το πώς δημιουργεί και πόσο σκοράρει, σε σύγκριση με τους αντιπάλους της που δηλώνουν πως θα κάνουν πρωταθλητισμό, είναι τεράστια. Εχει πετύχει 10 γκολ σε τρεις αγωνιστικές – δεν είναι τυχαίο.

Η ΑΕΚ περιμένει τη Λασκ την Τετάρτη στην πρεμιέρα της στο Τσάμπιονς Λιγκ. Στο μεταξύ, ο προπονητής της σε κάθε ευκαιρία τονίζει πως ανεξάρτητα από τις βόλτες στα αστέρια, ο στόχος της ομάδας είναι το πρωτάθλημα. Επειτα από όσα είδα το Σάββατο το καταλαβαίνω. Από την άλλη, δυσκολεύομαι να καταλάβω ποιος μπορεί να είναι ο στόχος του Αρη. Η προσγείωσή του μετά δύο νίκες υπήρξε απότομη – σοκαριστική θα έλεγα.

Η απουσία του Φαμπιάνο από την άμυνα και οι μάλλον κακές ιδέες του προπονητή Μιχάλη Γρηγορίου που έστειλε την ομάδα του στην επίθεση στο β΄ ημίχρονο αφήνοντας την ΑΕΚ να τρέχει όσο θέλει, δεν αποτελούν δικαιολογίες για το βαρύ 5-0. Την Κυριακή ο Αρης πάει στην Τούμπα. Με μια ήττα και εκεί θα αρχίσουν πάλι στο Βικελίδης οι αποδοκιμασίες…