Δημοσκοπική διπλωματία

16:11 26/10/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Δεν ξέρουμε αν η κυβέρνηση πετυχαίνει ή αποτυγχάνει στην εξωτερική πολιτική. Για να αποτιμήσεις μια στρατηγική, πρέπει πρώτα να υπάρχει. Εδώ οι στόχοι αλλάζουν μαζί με τον κύκλο της ειδησεογραφίας. Το έχουμε δει στα ελληνοτουρκικά που ξεκινήσαμε με προαναγγελίες για τη Χάγη και ήρεμα νερά και μόλις έσκασε απειλή από τα δεξιά άρχισαν δειλά τα τσάμικα.

Στη Λιβύη τον Μάρτιο ο Γιώργος Γεραπετρίτης εγκαινίαζε το νέο Γενικό Προξενείο στη Βεγγάζη. Μιλούσε για «ιστορική μέρα», συναντούσε τον Χαφτάρ και αναφερόταν σε ελληνικές επενδύσεις,

επιχειρηματικές αποστολές, μνημόνια για την ανοικοδόμηση και, κάθε λίγο, διαρροές ότι η Βεγγάζη δεν θα κυρώσει το τουρκολιβυκό.

Στις 20 Οκτωβρίου το κύρωσε, ομόφωνα. Η απάντηση ήταν ότι «δεν πρόκειται να εφαρμοστεί». Είναι δυσάρεστο μωρέ, αλλά δεν σημαίνει και τίποτα. Ενας βουλευτής λέει «τον ήπιαμε», ένας άλλος που είναι και καθηγητής διεθνών σχέσεων μιλάει ξεκάθαρα για «πολιτική ήττα» αλλά όποιος θέτει ερωτήματα βαφτίζεται ανεύθυνος, ίσως και λιγάκι ανθέλλην.

Τρεις μέρες αργότερα, οι κυβερνητικοί ξαναθυμήθηκαν τα 12 μίλια νότια της Κρήτης, σαν να εκδικούνται έναν αόρατο «εχθρό» που μάλλον δεν ασχολείται με την πάρτη μας. Για τη Μονή Σινά, τον Ιούνιο του 2025 ο Πρωθυπουργός ζητούσε να γίνει σεβαστό «το ήδη διαμορφωμένο status quo».

Τον Αύγουστο ο Γεραπετρίτης μιλούσε για κοινή πρόθεση να συνεχίσει η Μονή με το «ισχύον status quo» και ήταν «σίγουρος» ότι η Αίγυπτος θα τηρήσει την υπόσχεσή της.

Σήμερα το υπουργείο μάς πληροφορεί ότι επί 1.500 χρόνια δεν υπήρχε status quo, αλλά ένα νομικό καθεστώς «αίολο και αρρύθμιστο».

Οι λέξεις, ακόμη κι η διεθνής ορολογία, έχουν χάσει το νόημά τους πια, προκειμένου να πούμε ότι ο Μητσοτάκης συνομιλεί με την ιστορία σε βάθος χιλιετιών. Το «status quo» που υπερασπιζόμασταν πέρυσι ήταν, τελικά, ανύπαρκτο, ρητορικό σχήμα.

Η Αίγυπτος, που το 2002 δήλωνε στην UNESCO ότι η Μονή είναι ιδιοκτησία της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας, αποκτά την κυριότητα. Οι μοναχοί αποκτούν «άδειες παραμονής μακράς χρήσης». Οι συζητήσεις για τουριστική αξιοποίηση ξεχάστηκαν. Κι η συμφωνία που, όσο εκκρεμούσε, ήταν «ζήτημα της μοναστικής Αδελφότητας» ξαφνικά βαφτίζεται «επιτυχία της κυβέρνησης και της διπλωματίας». Η ευθύνη, άλλωστε, ακολουθεί το αποτέλεσμα, οι στόχοι ακολουθούν τα δελτία και τις δημοσκοπήσεις κι οι έπαινοι μοιράζονται με non paper. Προχωράμε.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords