Δεν είναι ανταρσία

Κάθε φορά που καταθέτουμε μια ερώτηση εκ μέρους των συμπολιτών μας, κάποιοι σπεύδουν να μιλήσουν για ανταρσία.

Είναι ανταρσία άραγε να αμφισβητείς την άποψη ότι η ακρίβεια οφείλεται αποκλειστικά σε εξωτερικούς παράγοντες;

Είναι ανταρσία να διεκδικείς αλλαγές στη λειτουργία της αγοράς, ώστε οι καταναλωτές να έχουν περισσότερες επιλογές και καλύτερες τιμές;

Είναι ανταρσία να ζητάς να τεθούν ουσιαστικοί φραγμοί στη λειτουργία

Είναι ανταρσία να ζητάς την ενεργή παρέμβαση της Πολιτείας για την προστασία των περιουσιών των συμπατριωτών μας στις εθνικά ευαίσθητες περιοχές της χώρας;

Είναι ανταρσία να ζητάς διαφάνεια στον τρόπο τιμολόγησης της ενέργειας και να ρωτάς πώς προκύπτουν τα υπερκέρδη των παρόχων;

Είναι ανταρσία να ζητάς να μάθεις ποιος οργάνωσε τις παρακολουθήσεις σε βάρος υπουργών της κυβέρνησης και ανώτερων αξιωματούχων των Ενόπλων Δυνάμεων, όταν ήδη τέσσερις ιδιώτες έχουν καταδικαστεί πρωτοδίκως για την υπόθεση;

Είναι ανταρσία να επιμένεις στην εφαρμογή συστήματος εισροών-εκροών σε όλα τα στάδια της εμπορίας και διακίνησης υγρών καυσίμων;

Είναι ανταρσία να ζητάς να σταματήσει η απαξίωση περιουσιών που βρίσκονται σε γήπεδα τεσσάρων στρεμμάτων;

Είναι ανταρσία να διεκδικείς τη δυνατότητα τακτοποίησης αυθαιρεσιών για τους ιδιοκτήτες ακινήτων της Κατηγορίας 5, όταν αντίστοιχη δυνατότητα διατηρήθηκε επί πέντε χρόνια για τα ακίνητα που κατείχαν οι τράπεζες;

Είναι ανταρσία να θίγεις το ζήτημα της άδικης φορολόγησης οικοπέδων σε περιοχές προς ένταξη στο σχέδιο πόλης, όταν επιβαρύνει ιδιοκτήτες χωρίς δυνατότητα αξιοποίησης των ακινήτων τους;

Είναι ανταρσία να θέλεις να μάθεις ποιοι ευθύνονται για το μπλοκάρισμα κρίσιμων λειτουργιών στο Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών;

Είναι ανταρσία να θέτεις ζήτημα για τον τρόπο καταγραφής των ρευματοκλοπών, όταν μπορεί να οδηγεί σε άδικη στοχοποίηση συνεπών καταναλωτών;

Είναι ανταρσία να επισημαίνεις στρεβλώσεις στην υλοποίηση του προγράμματος «Εξοικονομώ 2025»;

Είναι ανταρσία να απαιτείς πλήρη διαφάνεια και λογοδοσία για τη διαχείριση των πόρων στο όνομα της ανακύκλωσης;

Είναι ανταρσία να ζητάς να περιοριστούν οι απευθείας αναθέσεις;

Οσοι υποστηρίζουν τα παραπάνω αφενός δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για το νόημα του κοινοβουλευτικού ελέγχου τον οποίον πρέπει να ασκεί ο βουλευτής ανεξαρτήτως της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στην οποία ανήκει. Αφετέρου όταν όλα αυτά τα ερωτήματα της κοινωνίας τοποθετούνται κάτω από το χαλί υπό τον μανδύα της ανταρσίας, ουσιαστικά χαρίζονται στα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία δεν επιθυμούν απαντήσεις, αλλά μικροκομματική εκμετάλλευση και δημιουργία εντυπώσεων, η οποία μάλιστα στρεβλώνει την πραγματικότητα και λειτουργεί κατά της κυβέρνησης.

Ομως, όλα αυτά τα ερωτήματα, σε άλλες εποχές, θα ήταν αυτονόητα και θα αποτελούσαν το ηθικό πλεονέκτημα της κεντροδεξιάς παράταξης. Σιωπώντας μάλιστα, αυτό το ηθικό πλεονέκτημα το χαρίζουμε σε πολιτικές δυνάμεις που χαρακτηρίζονται από λαϊκισμό και ευκαιριακές πολιτικές.

Ακόμη και αν έχει γίνει λάθος, κατά τη γνώμη μου, είναι προτιμότερο να πεις την αλήθεια κάνοντας αυτοκριτική, παρά να περιμένεις να ξεχαστεί. Ούτε ο ισχυρισμός «δεν ενδιαφέρει τον κόσμο» είναι σωστή επιλογή.

Είναι ασφαλώς προτεραιότητα η ανέχεια και οι δυσκολίες της καθημερινότητας, αλλά στο βάθος του μυαλού του καθενός υπάρχουν και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του πολιτεύματος.

Το δίλημμα λοιπόν είναι: σιωπάς και δικαιολογείς τα πάντα ή ζητάς πειστικές απαντήσεις που θα δώσουν εξηγήσεις στην κοινωνία και θα κλείσουν κάθε εκκρεμότητα; Σιωπάς ή λειτουργείς ως «καμπανάκι» αφύπνισης για την κυβέρνηση, γνωστοποιώντας της προβλήματα πολιτών, τα οποία πολλές φορές δεν φτάνουν στα υπουργεία;

Εμείς δεν κατηγορούμε κανέναν που δεν ερωτά, αλλά και κανείς δεν πρέπει να κατηγορεί όσους έχουν το θάρρος της γνώμης τους.

Στο τέλος της ημέρας, δεν ευθύνεται αυτός που ερωτά, αλλά εκείνος που δημιουργεί τις απορίες.

Μακάρι να συμφωνήσουμε όλοι σε αυτά που η ίδια η ζωή έχει αναδείξει ως αυτονόητα, με την ελπίδα ότι τα πράγματα θα αλλάξουν και θα πάμε μπροστά.