Χάχανο

Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα απορρίψει σήμερα το αίτημα για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής με αντικείμενο την υπόθεση των υποκλοπών. Θα επικαλεστεί δύο λόγους: την απουσία νέων στοιχείων, αλλά και την εθνική άμυνα και ασφάλεια. Μισό λεπτό. Ας υποθέσουμε ότι, πράγματι, δεν έχουν ανακύψει νέα στοιχεία. Και ο ισραηλινός απόστρατος, που ισχυρίζεται ότι κάνει δουλειές μόνο με κρατικές υπηρεσίες, είναι ένας πικραμένος του κοινού ποινικού δικαίου.

Πώς γίνεται να επικαλούνται την εθνική άμυνα και ασφάλεια όταν η ίδια η υπόθεση

των υποκλοπών λειτουργεί υπονομευτικά προς τις δύο έννοιες; Θυμίζω ότι, με βάση όσα γνωρίζουμε επισήμως, τέσσερις ιδιώτες, χομπίστες όπως φαίνεται, παρακολουθούσαν πρόσωπα που στελεχώνουν κρίσιμους τομείς της κρατικής λειτουργίας. Η συμπολίτευση δεν διατηρεί εύλογες απορίες για τα κίνητρα τους; Για ποιον δούλευαν; Και τι απέγινε το υλικό που συγκεντρώθηκε από τις επισυνδέσεις; Ποιος το έχει στα χέρια του; Και τι μπορεί να κάνει με αυτό; Σίγουρα να εκβιάσει κάποιους που αποδείχθηκαν ευάλωτοι. Και αν το υλικό βρίσκεται υπό την κατοχή ξένης μυστικής υπηρεσίας;

Είναι πολλά τα ερωτήματα και η συμπολίτευση αρνείται να τα διερευνήσει. Εντάξει, αστειεύομαι. Θα έλεγα ότι οι βουλευτές συμπεριφέρονται όπως η γάτα στην άμμο της. Ομως, αν το καλοσκεφτείτε, οι βουλευτές είναι, εν τέλει, κάθε κόκκος της άμμου. Η γάτα παίζει κυνηγητό με τον Πίνατ. Και η συμπεριφορά της πλειοψηφίας δεν προσβάλλει μόνο την έννοια του κράτους δικαίου. Προσβάλλει κάτι πιο σημαντικό: την κοινή λογική. Αλλά το ίδιο δεν κάνει και ο Πρόεδρος της Βουλής; Καταφέρεται κατά του Ανδρουλάκη επειδή διέρρευσε ο διάλογός του με τον διοικητή της ΕΥΠ. Σιγά τον διάλογο! Κομμάτι της φάρσας είναι και αυτός.

Ο διοικητής της ΕΥΠ δήλωσε ότι δεν γνώριζε τον λόγο για τον οποίο παρακολουθούσαν τον Ανδρουλάκη. Είχε μόνο την εισαγγελική εντολή. Mα, θα τρελαθούμε! Η ΕΥΠ δεν ήταν που καλούσε τον Νίκο Ανδρουλάκη να ενημερωθεί για τους λόγους παρακολούθησης του; Τι θα του έδειχναν; Το χαρτί του εισαγγελέα; Μπορούσαν να το στείλουν και με e-mail. Ναι, έχει την πλάκα του όλο αυτό. Γι’ αυτό και το μόνο που του αξίζει είναι να το ντύσεις με ένα χάχανο.

Η φανέλα με το 26

Με μία φανέλα της Μπαρτσελόνα και τον αριθμό 26, ο Αλέξης Τσίπρας, μας θυμίζει την ημερομηνία που θα ανοίξουν τα πανιά, θα έρθει ο Θεριστής κ.λπ. Το νούμερο 26 ανήκει, πράγματι, στο μέλλον. Το φοράει ένας πιτσιρικάς από την Ακαδημία, ο Ζοφρέ Τόρεντς που παίζει με τη δεύτερη ομάδα. Είναι μόλις 19 ετών, ψηλός στο 1,85, αριστερό μπακ – εντάξει, βρήκαμε αριστερό. Ωστόσο θα μπορούσε να γίνει καλύτερη επιλογή.

Η κόκκινη φανέλα της Λίβερπουλ και το 26 του Αντριου του Ρόμπερτσον. Παικταράς και ας μην έπαιξε πολύ φέτος. Και αρχηγός της Εθνικής Σκωτίας. Και να παίζει μουσική το «You’ll never walk alone» που έχει και μήνυμα συμπόρευσης. Αλλά ας είναι. Στην πολιτική δεν έχει και τόσο σημασία η φανέλα, όσο το σώβρακο.

Μία εκδρομή με το ΚΑΠΗ

Περιμένοντας να αρχίσει η εκδήλωση στο Ολύμπιον. Ακούω τον ήχο, δεν βλέπω την εικόνα. Παίζει ένα live του Μίκη Θεοδωράκη. Σαν εκδρομή ΚΑΠΗ. «Διψάααααασαμε το μεσημέεεερι μα το νερό γλυφό». Και «Στρώσε το στρώμα σου για δυοοοο». Πότε φτάνει το πούλμαν στο μοναστήρι; Αλλά κοιτάζοντας και στο εσωτερικό της αίθουσας είδα χιόνι στα κεφάλια. Και τον Παναγιώτη τον Ψωμιάδη. Μετά χάζευα τα σχόλια των συνδεδεμένων στο κανάλι. Δεν ήταν και λίγοι, πάνω από 7.000 – θα συγκρίνουμε με του Τσίπρα. «Μαρία είσαι το φως!». Και ποιος βγαίνει με το φως; Ο Αυγερινός! Με t-shirt Τολστόι, Ντοστογέφσκι, Τσέχοφ. Η ηθοποιός Κατερίνα Μουτσάτσου, που είχε γίνει κάτι σαν Πασιονάρια στην περίοδο της κρίσης, κάτι απόδημοι, μία κοπελίτσα με δύο πουλάκια στο χέρι, αγρότες. Ναι, η εκδήλωση ξεχείλιζε γραφικότητα. Αν ήμουν Βελόπουλος θα έτρεμα. Αν ήμουν Ζωή θα ξεσπούσα σε όποιον έβλεπα δίπλα μου. Και αν ήμουν από εκείνους τους συριζαίους που την πήραν από το χέρι, τώρα θα έψαχνα τοίχο να αφήσω τα μυαλά μου.

Η star της ημέρας

Η Μαρία Καρυστιανού είναι πλέον και επισήμως πολιτικός αρχηγός. Αν πάντως κάποιος ξένος παρακολουθούσε την εκδήλωσή της θα νόμιζε ότι ηγείται απελευθερωτικού αγώνα ή βρίσκεται στο Παρίσι, στην περίοδο της δικτατορίας. Ποιο είναι το στίγμα της; Ελάτε τώρα! Είναι σαν να διαβάζεις σχόλια με κεφαλαία γράμματα που γράφονται, συνήθως ανορθόγραφα, στα social. Για αυτό και καλό είναι να την πάρετε στα σοβαρά.