Αριστούργημα

Η πράξη που συνέταξε ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, διά της οποίας η υπόθεση των υποκλοπών παραμένει στο αρχείο, ξεκινάει με μία φράση 389 λέξεων. Είναι σαν να διαβάσετε αυτό το κομμάτι μέσα σε μία πρόταση και να αφήσουμε και πενήντα λέξεις κάβα. Το κείμενο είναι πυκνό, ακριβές, βρίθει νομικών όρων. Διαβάζεις και αισθάνεσαι ότι βάζεις το μυαλό να τρέξει μαραθώνιο.

Μέχρι που πέφτεις πάνω στον Μένιο Φουρθιώτη. Και λες ότι ο εισαγγελέας κάνει συντακτική πιρουέτα. Μία κίνηση που θα γοήτευε τον Αλέξη Κωστάλα. Και όχι μόνο. Μάστορες της γραφής, καλλιτέχνες των λέξεων, δεν θα το αποτολμούσαν.

Ο εισαγγελέας τοποθετεί σε κρίσιμο σημείο του κειμένου μία εκκεντρική προσωπικότητα. Και της αναθέτει να πάρει από το χέρι τον αναγνώστη για να τον οδηγήσει στη Χώρα των Θαυμάτων, περνώντας κάτω από το ουράνιο τόξο.

Ο ανώτατος λειτουργός της Θέμιδος εκτιμά ότι αφού ο Μένιος ήταν αντικείμενο παρακολούθησης, τότε δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας για κατασκοπεία. Και εδώ αναδεικνύεται η μαεστρία, η τέχνη με την οποία ο εισαγγελέας δούλεψε πάνω στο σκαρί της ιστορίας του. Δίνει πρωταγωνιστικό ρόλο στον Φουρθιώτη. Τον επιλέγει ανάμεσα σε ένα πλήθος χαρακτήρων, όπως υπουργοί ή ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ. Και ουσιαστικά τον εξισώνει με αυτούς.

Σκαρώνει μία συγγραφική φάρσα για να μας δείξει ότι όλοι τους βρίσκονται στο ίδιο ράφι. Και, εντελώς μεταξύ μας, αυτό που μας δείχνει είναι αληθινό. Υπάρχουν υπουργοί για τους οποίους δεν μπορείς εύκολα να ισχυριστείς ότι είναι επαρκέστεροι του Φουρθιώτη για τη δουλειά που τους ανατέθηκε. Αυτή η νομική καλλιγραφία ίσως είναι και η τελευταία πράξη του εισαγγελέα. Συνταξιοδοτείται ύστερα από σαράντα χρόνια ευδόκιμου βίου στην υπηρεσία της Δικαιοσύνης.

Θα αποχωρήσει μετά επαίνων και ευχαριστιών για την προσφορά του. Επειτα από μερικούς μήνες θα θυμόμαστε την απόφαση και όχι το όνομα του ανθρώπου που τη συνέταξε. Και εκείνος, ήσυχος με τη συνείδησή του, θα απολαμβάνει τα καλά της αποστρατείας. Και μέσα του θα λέει ότι έπραξε το σωστό. Δεν έβαλε τη χώρα σε περιπέτειες και μάλιστα σε καιρό διεθνούς αστάθειας. Η πατρίς ευγνωμονούσα.

Κριτική στη Secret Service

Η φυσιογνωμική δεν συνάδει με την πολιτική ορθότητα που πασχίζω να υπηρετώ. Ωστόσο θα εξομολογηθώ την αμαρτία μου. Επί δύο συνεχείς ημέρες, τα πρωινά της Δευτέρας και την Τρίτη, η περιδιάβαση των καναλιών με οδήγησε σε ένα εσφαλμένο συμπέρασμα. Νόμιζα ότι είχαμε νέα ξεκαθαρίσματα στη νύχτα. Στα τηλεοπτικά παράθυρα είδα κάτι ογκώδεις κυρίους, με ξυρισμένο το τριχωτό της κεφαλής και γένια εβδομάδας. Υπέθεσα ότι κάποιος θα φόρεσε το ξύλινο παλτό για να μην κρυώνει στην Αχερουσία. Λάθος. Επρόκειτο για συμβούλους ασφαλείας που αξιολογούσαν τα μέτρα προστασίας του προέδρου Τραμπ, μετά το πρόσφατο περιστατικό. Για αυτό ζούμε στην πιο ωραία χώρα του κόσμου. Οι άνθρωποι έχουν φάει τη νύχτα με το κουτάλι. Χτενίζουν με μια ματιά τα μυκονιάτικα σοκάκια. Αφαιρούν διακριτικά τα πέταλα των λουλουδιών από τα μαλλιά της κυρίας, όταν φεύγει από τα μπουζούκια. Ε, αν δεν μπορούν αυτοί να ασκήσουν κριτική στη Secret Service, τότε ποιος μπορεί;

Ενα μεγάλο escape room

Η πατρίδα μας είναι από τις πρώτες στην Ευρώπη ως προς την ποιότητα και την ευρηματικότητα των escape rooms που διαθέτει. Σοβαρολογώ. Ερχονται από το εξωτερικό για να μπουν σε αυτούς τους χώρους όπου, για να βγεις, πρέπει να λύσεις γρίφους, να αντιμετωπίσεις κακούς (ηθοποιοί είναι) και να ξεφύγεις από παγίδες. Ξέρετε για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό; Διότι όλη η χώρα είναι ένα μεγάλο escape room. Με καταστάσεις χολιγουντιανού σουρεαλισμού. Πάει ο 89χρονος και πυροβολεί έναν υπάλληλο στον ΕΦΚΑ και άλλους περαστικούς. Μία κοπέλα βρίσκεται με σπασμένο πόδι επειδή αργούσε να παρκάρει. Ενας άλλος ξυλοκοπήθηκε αγρίως σε πάρκινγκ. Ολα αυτά, σε λιγότερο από 24 ώρες. Δηλαδή θα σας ενοχλούσε τόσο πολύ αν μας ψέκαζαν με Xanax;

Ο star της ημέρας

Μα ποιος άλλος; Ο 89χρονος με την καραμπίνα που κάνει τον Σχιζοφρενή Δολοφόνο με το Πριόνι να φαίνεται σαν ένα πεζό σεναριακό εύρημα του Χόλιγουντ. Διότι για να τον πλάσεις ως χαρακτήρα, πρέπει να φύγεις από τα όρια της φαντασίας. Και θα χρειαστείς να χρησιμοποιήσεις λίγη από την τρέλα που σου προκαλεί ο ΕΦΚΑ.