Αυτοβιογραφίες, Romantasy και AI

Οι εκδότες προσεγγίζουν τη λογοτεχνική παραγωγή καθένας από την προσωπική του οπτική γωνία, εμπειρικά. Να μιλήσουμε λοιπόν  για τη λογοτεχνική κυρίαρχη τάση στο φετινό καλοκαίρι του 2026 είναι όψιμο. Η ημερομηνία είναι κομβική: μόλις τελείωσαν οι πανελλήνιες εξετάσεις, οπότε τώρα ξεκινά το καλοκαίρι.

Ωστόσο σε σύγκριση με την τάση της αμερικανικής μετατραυματικής πλοκής που αναδύεται μπορώ να επισημάνω μία ανίχνευση αυτοβιογραφικής επεξεργασίας τραύματος στο βιβλίο του Χρήστου Χωμενίδη «Δεκατρία» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις μας. Ο συγγραφέας ανατρέχει στα πρώτα δεκατρία χρόνια της ζωής του, από το 1966 έως το 1979, σκιαγραφώντας μια ταραγμένη αλλά και νοσταλγική εποχή της Ελλάδας. Μέχρι την ηλικία των δεκατριών χρόνων του, τότε που χάνει τον πατέρα του. Το δικό του τραύμα είναι ο θάνατος του πατέρα του από καρκίνο και αυτή η συνθήκη είναι καθοριστική για τον ίδιο. Μάλιστα βλέπω ότι λόγω αυτής της προσέγγισης έχει κερδίσει αναγνώστες, οι οποίοι δεν ενδιαφέρονταν για τα προηγούμενα έργα του.

Καθώς όμως τα βιβλία επικοινωνούν και συνομιλούν μεταξύ τους νομίζω ότι το ένα φέρνει το άλλο, ακόμα και αν έχουν εκδοθεί στο εξωτερικό. Νιώθω ότι ζούμε σε μία εποχή αλλεπάλληλων μεταβάσεων και μεταπτώσεων που κατευθύνουν στο άγνωστο. Και με την παρουσία της τεχνητής νοημοσύνης είναι σαν να ζούμε σε ένα καλοστημένο θρίλερ και να βλέπουμε να αλλάζουν τα πράγματα αλλά να αντιλαμβανόμαστε αποσπασματικά αυτές τις μεταβολές.

Ισως αυτό να είναι ένας λόγος που η λογοτεχνία του φανταστικού έχει επιτυχίες και έχει να παρουσιάσει μία νέα κατηγορία και στην ελληνική εκδοτική σκηνή: το Romantasy, ένας συνδυασμός γυναικείας λογοτεχνίας και λογοτεχνίας του φανταστικού. Η επιτυχία του Romantasy, ισχυρή στις αγγλοσαξονικές αγορές και εντυπωσιακή και στη Γαλλία, οφείλεται και στο γεγονός ότι οι αναγνώστες του είδους είναι νεαροί ενήλικες έως και 35 ετών, οι οποίοι μεγάλωσαν σε μία εποχή κατά την οποία οι τεχνολογικοί πειραματισμοί εφαρμόστηκαν με επιτυχία έτσι ώστε η επιστημονική φαντασία έγινε σε πολλές περιπτώσεις πραγματικότητα.

Σε ό,τι αφορά το δίπολο bookfluencer και λέσχες αναγνωστών, στην Ελλάδα μάλλον κερδίζει το δεύτερο. Σίγουρα τα παιδιά μπορούν και διαβάζουν απευθείας στα αγγλικά επομένως να ενημερώνονται απευθείας από τα social media και να επιλέγουν τα βιβλία τους. Ομως οι λέσχες αναγνωστών πέρα από το ότι είναι μικροί θύλακες κοινωνικής συναναστροφής βοηθάνε σημαντικά την προώθηση των βιβλίων. Απόδειξη ότι κανένας συγγραφέας που συμμετείχε σε εκδηλώσεις τους δεν έφυγε δυσαρεστημένος.

Η Αννα Πατάκη είναι εκδότρια

Keywords
Τυχαία Θέματα