Προσφυγική κρίση στην Αριστερά

Αυτό είναι ο ορισμός του αξιολύπητου και μάλιστα του αξιολύπητου που δεν σου προκαλεί συμπόνια, ούτε καν οίκτο, αλλά περιφρόνηση. Να βλέπεις τους Συριζαίους να ικετεύουν για μια θέση στην ΕΛΑΣ και ο Καπετάν Καραμήτρος να τους διαμηνύει μέσω αντιπροσώπου, της κ. Κουφονικολάκου, ότι δεν δέχονται κρατήσεις. Εχουμε, δηλαδή, την επανάληψη του εξευτελισμού του εξώστη. Είναι, δε, ολοφάνερο ότι οι ικέτες κόπτονται για την προσωπική σωτηρία τους και μόνο, για τη δουλειά τους, την προσωπική τους απασχόληση. Τα «σκυλιά», στα οποία ικέτευε η

Γιατί να τους λυπηθεί ο Καραμήτρος; Δεν έχει λόγο. Αν του κουβαληθούν μαζικά, τότε πάει, βούλιαξε η βάρκα! Η όποια αίσθηση ανανέωσης θα έχει εξανεμιστεί, με τις ίδιες φάτσες τριγύρω του. Επειτα, τι το ιδιαίτερο αντιπροσωπεύουν, ώστε να είναι ελκυστικοί για μεταγραφή; Αυτοί μόνοι τους έφτασαν τον ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Αυτοί ανέχτηκαν να τους κάνει τσίρκο ο Στέφανος Κασσελάκης. Απέτυχαν παταγωδώς, δηλαδή. Επομένως, γιατί να τους θέλει κάποιος μαζί του; Επιπλέον, σκεφτείτε ότι τους έχει ήδη πάρει τους όποιους ψηφοφόρους μπορεί να είχαν – το δημοσκοπικό ποσοστό τους εξαερώθηκε. Τι να τους κάνει λοιπόν τους ίδιους; Εξάντλησαν τη χρησιμότητά τους.

Εξάλλου ο καπετάν Καραμήτρος έχει ανακαλύψει νέα αστέρια και ήδη θαυμάζουμε τη λάμψη τους στο στερέωμα της πολιτικής showbiz. Να πάρουμε ως παράδειγμα τον απίθανο Νίκο «Κολλητήρι» Νυφούδη, το κελεπούρι που όρισε ο Καπετάνιος σε ρόλο αναπληρωτή εκπροσώπου. Σε συνέντευξή του, ο κ. Νυφούδης ελεεινολογούσε την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, εξαιτίας της οποίας, έλεγε, οι μισθωτοί δεν βγάζουν τον μήνα. Και, επειδή ο ίδιος είναι επιχειρηματίας, επικαλέστηκε το παράδειγμα των δικών του υπαλλήλων, που «μετά τις 15 του μηνός, τη βγάζουν με μακαρόνια», όπως είπε. Τότε η δημοσιογράφος τον ρώτησε γιατί δεν τους δίνει αυξήσεις. Επειδή, της απάντησε, «δεν είμαι το κράτος»!

Με τέτοια ταλέντα, λοιπόν, τι να τους κάνει τους φθαρμένους; Υπάρχει δεξαμενή ταλέντων για να αντλήσει από αυτήν ό,τι καλύτερο, διότι στην Ελλάδα τους αριστερούς τους παράγει το ίδιο το σύστημα. Στην περίπτωσή μας, οι θεωρίες του Γκράμσι έχουν κατισχύσει πλήρως και η Αριστερά με τις αξίες της έχουν επιβληθεί ακόμη και στη Δεξιά. Μόλις τις προάλλες, λ.χ., υπουργός της κυβέρνησης, ερωτηθείς γιατί δεν επιβάλλει η κυβέρνηση μόνιμο πλαφόν στο κέρδος από την εμπορία καυσίμων, απάντησε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν «σκληρό και αυστηρό». Ούτε καν του πέρασε από τον νου να πει ότι κάτι τέτοιο θα ήταν ηλίθιο και καταστροφικό σε μια ελεύθερη οικονομία – πέραν του ότι το μέτρο θα ήταν μαχητό στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Στην Ελλάδα η Δεξιά υφίσταται με την ανοχή της Αριστεράς.

Συνοψίζω λοιπόν τα δεδομένα. Το ένα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη διαλύθηκε – μην έχετε αυταπάτες. Τεχνικά μόνο εξακολουθεί να υπάρχει. Το άλλο που γνωρίζουμε είναι ότι ο Καπετάν Καραμήτρος όχι μόνον δεν ανοίγει την πόρτα να καλωσορίσει τους πρόσφυγες, αλλά τους διαμηνύει κιόλας να μείνουν σε απόσταση. Αυτό σημαίνει ότι μέσα στο καλοκαίρι να περιμένουμε να τσιμπήσει λίγο προς τα πάνω ο δείκτης της ανεργίας. Αν σήμερα είναι 7% (κάπου εκεί περίπου), δεν θα εκπλαγώ αν τον Σεπτέμβριο έχει πάει στο 7,3%. Ωστόσο, η άνοδος δεν πρόκειται να καταγραφεί από την ΕΛΣΤΑΤ, γιατί, ενώ η ιδιότητα του αριστερού είναι επάγγελμα κανονικό, προστατευόμενο και υπό καθεστώς κρατικών ρυθμίσεων στην Ελλάδα, δεν αναγνωρίζεται από την ΕΛΣΤΑΤ, ώστε να συνυπολογίζεται στη μέτρηση της ανεργίας. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Δεν ξέρω πώς, οι στατιστικολόγοι και οι άλλοι απαραίτητοι ειδικοί ας μεριμνήσουν σχετικώς.

Τέλος, οφείλουμε να είμαστε ευαίσθητοι έναντι της συγκεκριμένης κατηγορίας ανέργων, λόγω και της προσφυγικής διάστασης του θέματος. Πρόσφυγες είναι κι αυτοί, ξέρετε, τηρουμένων των αναλογιών. Στο κόμμα τους δεν υπάρχει μέλλον, το ψάχνουν λοιπόν εκεί που υπάρχει και έρχονται ικέτες στην πόρτα του Καπετάν Καραμήτρου. Αν δεν τους δεχτεί, πνίγηκαν. Επομένως, μήπως ο κ. Γεραπετρίτης θα πρέπει να μεριμνήσει ώστε να σταλεί στον ΟΗΕ και τον Υπατο Αρμοστή για τους Πρόσφυγες μια αναφορά για το δράμα αυτών των ανθρώπων; Ισως βοηθούσε αν κάναμε και μια φλοτίλα αλληλέγγυων. Μακάρι μάλιστα να ήταν και η Γκρέτα Τούνμπεργκ μαζί!