Λίγα λόγια για τη ΔΗΜΑΡ

07:09 3/6/2014 - Πηγή: Matrix24

Ήταν εκείνο το καλοκαιρινό βράδυ της 6ης Ιουνίου 2010, όταν λίγο πριν τα μεσάνυχτα η Ανανεωτική πτέρυγα του Συνασπισμού «διάβαινε τον Ρουβίκωνα» αποχωρώντας από το, υπό την ηγεσία Τσίπρα, 6ο Συνέδριο του κόμματος. Είχε προηγηθεί η ανάγνωση από χειρογράφου του κείμενου αποχώρησης από το Φώτη Κουβέλη και κατόπιν η σχεδόν θεατρική έξοδος του ίδιου και των συντρόφων του που ασπάζονταν κοινές απόψεις από το γυμναστήριο Ταε Κβον Ντο

του Φαλήρου.

Έκτοτε, αν και έχουν περάσει μόνο τέσσερα χρόνια, η χρονική απόσταση φαντάζει σαν να έχουν παρέλθει αιώνες. Η χώρα στο ίδιο διάστημα δοκιμάζεται από πρωτοφανή οικονομική και κοινωνική κρίση ενώ το πολιτικό σύστημα κλονίζεται από κρίση νομιμοποίησης. Μέσα σε αυτή τη περίοδο η ΔΗΜΑΡ που συνέστησε ο Κουβέλης και οι συνεργάτες του πρόλαβε να πάρει ένα αξιοπρεπές εκλογικό ποσοστό, να αναλάβει με ευπρέπεια κυβερνητικές ευθύνες και να αποσκιρτήσει από τον κυβερνητικό συνασπισμό από ευθιξία αναδεικνύοντας τις ακροδεξιές απολήξεις στη διακυβέρνηση.

Κανείς δεν είχε παράπονο από τη συγκεκριμένη διαδρομή , όσο η ΔΗΜΑΡ με επιμονή, συνέχεια και αυτονομία υπεράσπιζε με το ήθος και τη μετριοπάθεια της ένα προοδευτικό ιδεολογικοπολιτικό ρεύμα με σαφή κοινωνική αναφορά στις έννοιες της Αριστεράς, της Δημοκρατίας και της Ευρώπης. Ωστόσο, αποδείχθηκε με το πιο δυσάρεστο τρόπο στη σφοδρή αναμέτρηση των ευρωεκλογών ότι βαθμιαία είχε χάσει το λόγο ύπαρξης της.

Όχι γιατί οι ιδέες της αποτελούν πλέον μια ληγμένη πολυτέλεια, ούτε εξ αιτίας ελλειμμάτων στη κοινωνική της αντιπροσώπευση. Αποκλειστικά και μόνη αιτία του εκλογικού καταποντισμού με την απώλεια του σταθερού πυρήνα των ψηφοφόρων της, είναι μυωπική πολιτική διαχείριση των επιλογών της. Η απουσία ρεφλέξ και η αδυναμία ρεαλιστικής προσαρμογής στο ρευστό πολιτικό τοπίο της στοίχισε πρώτα τον αυτοεγκλωβισμό και μετά δοκίμασε την αντοχή του αριστερό-σοσιαλδημοκρατικού της πρόσημου στις κάλπες.

Προφανώς δεν της φταίει το Ποτάμι που η ΔΗΜΑΡ άφησε να συνδεθεί η αποχώρησή της από τη συγκυβέρνηση μόνο με το ζήτημα του βίαιου κλεισίματος της ΕΡΤ. Ούτε, φυσικά, ευθύνεται για την ήτα της η κλαδεμένη Ελιά όταν ο ίδιος ο Φώτης Κουβέλης δεν προχώρησε πρωτοβουλιακά σε ένα διάλογο ανίχνευσης για μελλοντική συνεννόηση υπό κεντροαριστερή ατζέντα. Ακόμα και οι ανεύθυνες δημοσκοπήσεις βοούσαν, για όσους έκαναν το κόπο να τις αφουγκρασθούν, ότι η πολιτική υπεράσπισης των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων στην οποία επιδιδόταν η ΔΗΜΑΡ, είχε ως αυθεντικότερο εκφραστή της τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αναπόφευκτα αφού δεν πήρε ρίσκα, συμπεριφέρθηκε αμήχανα και πορεύθηκε ασύνδετα με ¨αυτονόητα¨κλισέ, παρέλυσε προεκλογικά. Και δίχως να προβάλλει πειστική πρόταση εξουσίας, εξατμίστηκε στις κάλπες υπό τη πίεση μιας υπό διαμόρφωση πολιτικής γεωγραφίας στη βάση της υπεράσπισης ή της καταδίκης των μνημονικών πολιτικών.

Προφανώς, το εκλογικό ποσοστό που της επιφύλαξε ο ελληνικός μοιάζει μη αναστρέψιμο προσεχώς. Και η η πιθανή απομάκρυνση από την ηγεσία του συνεκτικού της στοιχείου που περιέγραφε η ήπια φιγούρα του Φώτη Κουβέλη, συνοψίζει φυγοκεντρικές αποκολλήσεις. Ακόμα και αν ο ίδιος μεταβεί υπό τους συσχετισμούς της παρούσας Βουλής στη προεδρία της Δημοκρατίας και αναλάβει επικεφαλής της ΔΗΜΑΡ ο νηφάλιος πολιτικά Σπύρος Λυκούδης, τα σενάρια μετεξέλιξης της είναι σχεδόν προδιαγραμμένα.

Μια μερίδα στελεχών της μάλλον θα προστρέξει στο όμορο, ετεροθαλή αδελφό από το παλιό Συνασπισμό που λέγεται τώρα ΣΥΡΙΖΑ, ενώ μια άλλη αναμένεται να συμβιβαστεί με κάποιες ιδεολογικές υποχωρήσεις με το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, υπό τη σκέπη των φυλλωμάτων της Ελιάς. Σαφώς και κάποιοι θα επιδιώξουν την υπαρξιακή επιβίωση διατηρώντας την αυτονομία της, στο όνομα των παραδόσεων της ανανεωτικής αριστεράς και του ΚΚΕ εσωτερικού. Μόνο και μόνο για να καταγραφεί μαζί τους η σύντομη διαδρομή της ΔΗΜΑΡ στη πολιτική ιστορία με λίγα, δυστυχώς, λόγια.

Keywords
Τυχαία Θέματα