Φοιτητικές επαναστάσεις απ' όλο τον κόσμο

Με αφορμή την επέτειο της 17 Νοέμβρη, θα ξεφυλλίσουμε μερικές σελίδες ιστορίας που άφησαν πίσω τους προγενέστεροι φοιτητές, οι οποίοι μπορεί τελικά να μην άλλαξαν τον κόσμο, όμως δεν επέτρεψαν στον κόσμο να αλλάξει αυτούς!
Η Ουγγρική Επανάσταση του 1956 διήρκεσε από τις 23 Οκτωβρίου μέχρι τις 10 Νοεμβρίου. Μια διαδήλωση φοιτητών στη Βουδαπέστη, με πορεία προς το κτίριο του Κοινοβουλίου, ήταν η αιτία εξέγερσης. Η ομάδα των φοιτητών, αφού κατάφερε να φτάσει στο κτίριο του ραδιοφώνου και να επιδώσει ψήφισμα με τα αιτήματα της, τέθηκε υπό κράτηση. Παρόλο που οι διαδηλωτές ζήτησαν την απελευθέρωση τους, δέχονται πυροβολισμούς. Η εξέγερση σύντομα θα εξαπλωθεί σε όλη την Ουγγαρία και η κυβέρνηση της «πέφτει». Οργανώνονται παραστρατιωτικές ομάδες, ενώ κομμουνιστές φυλακίζονται και δολοφονούνται. Αντίθετα, αποφυλακίζονται συνεργάτες των ναζί και οπλίζονται. Στις 4 Νοεμβρίου, μια μεγάλη σοβιετική δύναμη εισήλθε στη Βουδαπέστη και σε άλλες περιοχές της χώρας. Οι εξεγερθέντες άντεξαν μέχρι τις 10 Νοεμβρίου. Πάνω από 2.500 Ούγγροι και 700 Σοβιετικοί στρατιώτες σκοτώθηκαν στη σύγκρουση, ενώ 200.000 Ούγγροι εγκατέλειψαν τη χώρα ως πρόσφυγες. Οι μαζικές συλλήψεις συνεχίστηκαν για μήνες μετά. Γαλλικός Μάης του ΄68. Η επανάσταση που προκάλεσε την κοινωνική και πολιτική αναταραχή στη Γαλλία, τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1968. Μπορεί η κατάληξη της να ήταν πολιτική αποτυχία, αλλά είχαν τεράστια κοινωνικά αποτελέσματα. Ο όρος «Μάης του ‘68» σημαίνει την αλλαγή των κοινωνικών αξιών και την εξέλιξη των –μέχρι τότε- συντηρητικών ιδεών σε φιλελεύθερων. Όλα άρχισαν από τις κινητοποιήσεις των μαθητών και φοιτητών, ενώ στη συνέχεια μετατράπηκε σε γενική απεργία των εργατών. Αυτό οδήγησε σε πολιτικο-κοινωνική κρίση με αποτέλεσμα την διάλυση της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης και την προκήρυξη νέων εκλογών. Η κυβέρνηση προσπάθησε να λήξει τις απεργίες με τη βοήθεια της αστυνομίας, όμως όχι απλά δεν τα κατάφερε, αλλά χειροτέρεψε επιπλέον την κατάσταση. Έπειτα, ακολούθησε γενική απεργία σε όλη τη χώρα (τα 2/3 του εργατικού δυναμικού) και αναγκάστηκε ο Σαρλ Ντε Γκωλ να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση και να κηρύξει εκλογές. Το αποτέλεσμα ήταν να επιστρέψει ο κόσμος στις εργασίες του και το κόμμα του Σ. Ντε Γκωλ να γίνει, ισχυρότερο από πριν. Τελειώνοντας πρέπει να σημειωθεί, ότι πρόκειται για μια επανάσταση χωρίς (πολιτικές, κοινωνικές, ηλικιακές, φυλετικές) διακρίσεις. Η «Ιρανική» ή «Ισλαμική» επανάσταση αναφέρεται στα γεγονότα που οδήγησαν την πτώση της ιρανικής μοναρχίας, τη δεκαετία του ‘70 (Οκτώβριο του 1977-Φεβρουάριο του 1979). Ξεκίνησαν διαμαρτυρίες από ομάδες φοιτητών, εμπόρων, κληρικών με διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις, κατά του σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί καταγγέλλοντας τον για παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, λογοκρισία και οικονομική πολιτική. 1η Απριλίου το 1979 το Ιράν θα αποκτήσει επίσημα ισλαμική δημοκρατία. Το αξιοθαύμαστο σ’ αυτή την επανάσταση, είναι ότι επέφερε γρήγορα αποτελέσματα, τεράστιες αλλαγές και την έκπληξη των άλλων χωρών. Υπολογίζεται ο συνολικός αριθμός των θυμάτων της επανάστασης, 60.000! Ωστόσο στη πραγματικότητα δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 3.000. Με σχετική έρευνα (η οποία δεν δημοσιεύτηκε) εκτιμάται πως 2.781 διαδηλωτές έχασαν τη ζωή τους. Η Βελούδινη επανάσταση: πρόκειται για μια ειρηνική επανάσταση χωρίς θύματα, στην Τσεχοσλοβακία το 1989 (Νοέμβριος - Δεκέμβριος). Αρχικά ξεκίνησε με τις διαδηλώσεις φοιτητών, με αφορμή τη γνωστοποίηση της θρησκευτικής ελευθερίας (από τον Augustin Navratil), με αποτέλεσμα την συγκέντρωση υπογραφών (200.000) το 1988-89. Αυτό το γεγονός θα προκαλούσε σύντομα σοβαρά προβλήματα. Επικεφαλής όλων των διαμαρτυριών υπήρξε ο θεατρικός συγγραφέας, Β. Χαβελ. Έπειτα στις 17 Νοέμβρη η αστυνομία θα εμποδίσει μια ειρηνική διαδήλωση φοιτητών (15.000), με αποτέλεσμα στις 20 του ίδιου μήνα, ο αριθμός των διαδηλωτών να φτάνει τις 500 χιλιάδες. Τέλος, λίγες μέρες μετά, μια μαζική απεργία θα αναστατώσει τη χώρα και θα καταφέρει την παραίτηση του κομμουνιστικού κόμματος. Μια συνέπεια της Βελούδινης Επανάστασης, ήταν οι εκλογές του Ιουνίου και η δημιουργία της μη κομμουνιστικής κυβέρνησης. Ενώ μια δεύτερη, ήταν η άνοδος στα καταναλωτικά είδη που ήταν άγνωστα μέχρι τότε και η μείωση των τοπικών προϊόντων. Νατάσσα Like the life