Πολυαμορισμός: Στους δυο, ο τρίτος δεν… αποχωρεί!

Μεγαλώνοντας σε μια χώρα όπου η μονογαμική σχέση είναι η κυριότερη μορφή σχέσης που γνωρίζουμε και βιώνουμε, ο όρος «πολυαμορισμός» δηλώνει κάτι ανέφικτο και απομακρυσμένο. Και όμως, στο εξωτερικό, και κυρίως στην Αμερική, οι πολυαμοριστές έχουν αρχίσει να πληθαίνουν και να αποτελούν σημαντικό κομμάτι της έρευνας των σεξολόγων ανά την υφήλιο. Πιστεύουν όμως οι πολυαμοριστές στην αγάπη και τον έρωτα;

Οι πολυαμοριστές παρουσιάζουν την ερωτική αγάπη σαν το φως ενός κεριού. Αν κάποιος ανάψει ένα κερί και στη συνέχεια, ανάψει ένα δεύτερο κερί, το δεύτερο κερί δεν μειώνει το φως των δύο πρώτων κεριών. Στην πραγματικότητα, η ομάδα των κεριών μπορεί να διατηρήσει τη φλόγα με μεγαλύτερη ασφάλεια από ό, τι μπορεί ένα ή δύο κεριά μόνα τους.

Οι προβλέψεις για τις επόμενες δεκαετίες δείχνουν ότι σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού στην Ευρώπη θα κληθεί να επιλέξει τουλάχιστον μια φορά, εάν θα θελήσει να μετέχει σε πολυαμορική σχέση. Ας δούμε λοιπόν τα χαρακτηριστικά μιας τέτοιας σχέσης πριν βρεθούμε αντιμέτωποι με το ερώτημα.

Παρά το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος τρόπος ζωής έχει υπάρξει εδώ και χιλιάδες χρόνια, η λέξη πολυαμορισμός δημιουργήθηκε πριν από μερικές δεκαετίες. Αποτελείται από την ελληνική λέξη πολύ και τη λατινική λέξη amor, που σημαίνει αγάπη. Έτσι η κυριολεκτική σημασία της λέξης είναι «πολλές αγάπες». Οι περισσότεροι άνθρωποι περιγράφουν τον πολυαμορισμό ως τρόπο ζωής που βασίζεται στην πεποίθηση ότι μπορεί κανείς να αγαπήσει περισσότερα από ένα άτομα ταυτόχρονα, με ειλικρίνεια, πάθος και ρομαντισμό.

Πολλοί συγχέουν τον πολυαμορισμό με την πολυγαμία. Αλλά παρόλο που οι λέξεις έχουν κοινή ρίζα, η δυναμική και οι αξίες τους είναι διαφορετικές. Σε πολιτισμούς που ανθίζει η πολυγαμία, ένας άντρας μπορεί να κατέχει και να είναι παντρεμένος με δύο ή περισσότερες γυναίκες. Κατέχει τη θέση του ατόμου με τη μεγαλύτερη δύναμη στην οικογένειά του, και συχνά στην κοινωνία του ως σύνολο. Από την άλλη πλευρά, ο πολυαμορισμός δεν βασίζεται στην ιδιοκτησία. Οι πολυ-οικογένειες συχνά περιέχουν μέλη και των δύο φύλων, και τα μέλη μοιράζονται την εξουσία εξίσου, συνεργάζονται στη λήψη αποφάσεων που είναι αμοιβαία επωφελής.

Αν όμως η ζήλια χαρακτηρίζει την συμπεριφορά σας στις ερωτικές σας σχέσεις, ίσως θα έπρεπε να αναλογιστείτε ότι πολλοί περιγράφουν τον πολυαμορισμό ως το αντίθετο της ζήλιας. Η ζήλια βασίζεται, εν μέρει, σε μια αίσθηση έλλειψης: μας δόθηκε μόνο ένα φλιτζάνι έρωτα, και αν δώσουμε μια κουταλιά από αυτό σε κάποιον, θα έχουμε μια λιγότερη κουταλιά για τον σύντροφο μας. Αυτή η αίσθηση της έλλειψης εκτρέφει τον φόβο της απώλειας και της ανταγωνιστικότητας. Ο πολυαμορισμός, από την άλλη πλευρά, βασίζεται σε μια πίστη στην αφθονία, στην οποία δεν υπάρχει καμία ανάγκη ανταγωνισμού για τo δήθεν σπάνιο αγαθό της αγάπης.

Παρόλα αυτά, οι πολυαμοριστές παραδέχονται ότι η δημιουργία και η διατήρηση πολλαπλών σχέσεων, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ο πολυαμορισμός απαιτεί τεράστιες ποσότητες ενέργειας για επικοινωνία, εμπιστοσύνη, ειλικρίνεια, δέσμευση και αφοσίωση, καθώς και ένα αρκετά υψηλό επίπεδο ωριμότητας και αυτοπεποίθησης.

Αν διαβάζοντας όλα αυτά συνειδητοποιήσατε ότι ο πολυαμορισμός δεν είναι για εσάς, αυτό είναι απολύτως αποδεκτό! Να θυμάστε ότι οι πολυαμοριστές οραματίζονται έναν κόσμο στον οποίο οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να εκφράσουν την αγάπη τους με μία ποικιλία τρόπων, συμπεριλαμβανομένων και της μονογαμίας.

Αναστασία Ελευθερίου

Διδακτορική ερευνήτρια

The post Πολυαμορισμός: Στους δυο, ο τρίτος δεν… αποχωρεί! appeared first on iPop.