Σκληρή μάχη στα δεξιά της Ν.Δ.

Εξίσωση για δυνατούς λύτες ο διαγκωνισμός των κομμάτων που ερίζουν για τους ψηφοφόρους μιας κοινής δεξαμενής.

Τεράστια αναστάτωση επικρατεί στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, με τον πολλαπλασιασμό των κομμάτων και την προοπτική εμφάνισης νέων σχηματισμών να οξύνουν έναν ανταγωνισμό που θυμίζει όλο και περισσότερο το «ο θάνατός σου, η ζωή μου». Το βασικό πρόβλημα για τους πρωταγωνιστές του χώρου δεν είναι απλώς ότι διεκδικούν συγγενικά ακροατήρια. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σημαντική επικάλυψη στις δεξαμενές

τους και μεγάλη διαθεσιμότητα ψηφοφόρων να εξετάσουν μια διαφορετική επιλογή. Επομένως, η άνοδος του ενός μπορεί να σημαίνει ευθέως απώλειες για τον άλλον και αυτό προκαλεί εκνευρισμό και χτυπήματα ακόμα και κάτω από τη ζώνη.

Στην εξίσωση προστίθεται και ένα δεύτερο στοιχείο: αρκετά από τα νεότερα κόμματα έχουν ισχυρή ταύτιση με το πρόσωπο του αρχηγού τους και δεν διαθέτουν την πολυετή οργανωτική υποδομή των παραδοσιακών κομμάτων. Αυτό καθιστά την εκλογική βάση τους περισσότερο ευάλωτη σε μετακινήσεις όταν εμφανίζεται ένας νέος διεκδικητής με συγγενή πολιτική ατζέντα. Η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, η Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου και η ΝΙΚΗ του Δημήτρη Νατσιού ήδη έχουν ξεκινήσει τον μεταξύ τους σκληρό ανταγωνισμό, ενώ στο ίδιο πολιτικό πεδίο βαραίνουν πλέον δύο ακόμη παράγοντες: η πιθανότητα δημιουργίας κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά και η προσπάθεια πολιτικής επανόδου του Ηλία Κασιδιάρη.

Οι δημοσκοπήσεις

Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις με τις μετακινήσεις ψηφοφόρων στην περίπτωση ίδρυσης κόμματος Σαμαρά ή Κασιδιάρη δείχνουν πόσο σύνθετη έχει γίνει η κατάσταση. Οπως έδειξε η Metron Analysis για το Mega, στην περίπτωση ενός ενδεχόμενου κόμματος Σαμαρά το 21,5% της δυνητικής δεξαμενής του δηλώνει σήμερα Ν.Δ., το 7,2% προέρχεται από τη Φωνή Λογικής, το 6,9% από την Ελληνική Λύση, το 4,9% από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού και το 2,1% από τη ΝΙΚΗ. Τα τέσσερα μικρότερα αυτά σχήματα συγκεντρώνουν δηλαδή το 21,1% των πιθανών υποστηρικτών Σαμαρά, ενώ μαζί με τη Ν.Δ. το ποσοστό φτάνει στο 42,6%.

Η εικόνα δείχνει ότι μια κίνηση Σαμαρά θα μπορούσε να αναζητήσει ακροατήριο σε περισσότερες από μία δεξαμενές και όχι αποκλειστικά μεταξύ σημερινών ψηφοφόρων της Ν.Δ.

Ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει μέχρι σήμερα ανακοινώσει νέο κόμμα. Τον Ιούνιο, όμως, απαντώντας ευθέως σε σχετική ερώτηση, δήλωσε ότι έχει «λάβει τις αποφάσεις» του και θα τις ανακοινώσει «όταν και όπως πρέπει», ενώ υποστήριξε ότι η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη έχει μείνει χωρίς εκπροσώπηση.

Πολύ πιο έντονη είναι η πίεση που καταγράφεται από την πιθανή παρουσία Κασιδιάρη. Το 14,8% όσων δηλώνουν πιθανό να τον υποστηρίξουν ψηφίζει σήμερα Ελληνική Λύση, το 13% Φωνή Λογικής, το 6,9% Ελπίδα για τη Δημοκρατία και το 4,5% ΝΙΚΗ. Τα τέσσερα αυτά σχήματα, που στην πρόθεση ψήφου αθροίζουν 15,1%, αντιπροσωπεύουν το 39,2% της δυνητικής δεξαμενής Κασιδιάρη. Μαζί με το 14,9% που προέρχεται από τη Ν.Δ., περισσότερο από το μισό της συγκεκριμένης δεξαμενής (54,1%) εντοπίζεται σε αυτά τα πέντε κόμματα.

Η πλευρά Κασιδιάρη δεν κρύβει άλλωστε το πού αναζητεί πολιτικό χώρο. Η δικηγόρος του, Βάσω Πανταζή, έχει δηλώσει ότι απευθύνεται σε ψηφοφόρους της Λατινοπούλου και του Βελόπουλου και έχει αναφερθεί σε επαφές με πρόσωπα από τον χώρο της ΝΙΚΗΣ. Ο ίδιος έχει ανακοινώσει ότι στηρίζει τη Συμμαχία Ελλήνων, ενώ η δυνατότητα της εκλογικής συμμετοχής του θα κριθεί μέσα στο ισχύον νομικό πλαίσιο και στις προβλεπόμενες θεσμικές διαδικασίες.

Αν πάντως κάτι προκαλεί αίσθηση και μπορεί να αποτελέσει ενδιαφέρον στοιχείο ενόψει των επόμενων εκλογών είναι ότι από όλα τα κόμματα της Δεξιάς τα μικρότερα ποσοστά διαρροών προς άλλους σχηματισμούς έχει η ΝΙΚΗ, κάτι που κατά τους δημοσκόπους δείχνει ένα «μπετοναρισμένο» κοινό το οποίο δεν βλέπει ομοιότητες με τους όμορους χώρους.

Η μάχη των κοινών δεξαμενών έχει ήδη περάσει και στη δημόσια αντιπαράθεση με προσωπικές επιθέσεις εκατέρωθεν. Η Α. Λατινοπούλου αποκάλεσε πρόσφατα τον Κ. Βελόπουλο «συνεταιράκι του Κυριάκου Μητσοτάκη», υποστηρίζοντας ότι «στα δύσκολα πάντα βάζει πλάτη». Παράλληλα, αν και πολιτικό τέκνο του Αντ. Σαμαρά έχει αποκλείσει συνεργασία με τον Μεσσήνιο πολιτικό, επιμένοντας στην αυτόνομη πορεία της Φωνής Λογικής. Ο Κ. Βελόπουλος έχει απαντήσει επιλέγοντας τη στρατηγική της υποβάθμισης της αντιπάλου του. Ενώ όμως από τη μία λέει «εγώ στους αδύναμους δεν επιτίθεμαι ονομαστικά», συνεχώς σηκώνει θέμα πλαστογραφίας υπογραφών από την Α. Λατινοπούλου προκειμένου να φτιάξει κόμμα. Οσον αφορά τον Αντ. Σαμαρά, διαβλέποντας προφανώς ότι θα έχει διαρροή ψήφων προς τα εκεί έχει κινηθεί ακόμη σκληρότερα, θέτοντας το ερώτημα «πόθεν είναι δεξιός;» και περιγράφοντας ενδεχόμενη νέα κίνησή του ως «πολιτικό ρεβανσισμό» απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ο Δ. Νατσιός της ΝΙΚΗΣ, από την πλευρά του, επιχειρεί να χαράξει δύο διαχωριστικές γραμμές. Για την Α. Λατινοπούλου έχει πει ότι είναι «σαρξ εκ της σαρκός της Ν.Δ.», αμφισβητώντας την πολιτική απόσταση που τη χωρίζει από το κυβερνών κόμμα. Απέναντι στον Κασιδιάρη η θέση του είναι ακόμη πιο κατηγορηματική. «Δεν έχουμε καμία σχέση με τον κύριο Κασιδιάρη, δεν συμφωνούμε με αυτά που πρεσβεύει», δήλωσε στις 23 Σεπτεμβρίου. Πίσω από τις δηλώσεις διακρίνονται διαφορετικές στρατηγικές. Ο Κ. Βελόπουλος επιχειρεί να υπερασπιστεί την ήδη συγκροτημένη κοινοβουλευτική παρουσία της Ελληνικής Λύσης απέναντι σε νέους διεκδικητές. Η Α. Λατινοπούλου επιδιώκει να εμφανίσει τη Φωνή Λογικής ως αυτόνομο πόλο και ταυτόχρονα να αποκόψει τον Κ. Βελόπουλο από το αντισυστημικό ακροατήριο, συνδέοντάς τον πολιτικά με τη Ν.Δ. Ο Δ. Νατσιός επενδύει στη διακριτή ταυτότητα της ΝΙΚΗΣ και στην απόσταση από τους άλλους ανταγωνιστές. Ο Αντ. Σαμαράς, εφόσον τελικά προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος, έχει διαμορφώσει δημόσια ατζέντα με αιχμές προς την κυβέρνηση και έμφαση σε οικονομία, θεσμούς και εθνικά ζητήματα. Ο Κασιδιάρης, αντιθέτως, δείχνει να στοχεύει ευθέως στις ήδη υπάρχουσες δεξαμενές των κομμάτων δεξιά της Ν.Δ.

Και εκεί βρίσκεται η βασική αιτία της αναστάτωσης: οι παίκτες αυξάνονται πολύ ταχύτερα από τις διαθέσιμες εκλογικές δεξαμενές. Οσο περισσότεροι μπαίνουν στη μάχη τόσο πρέπει ο καθένας και η καθεμία να προστατεύσουν τους δικούς τους από τον διπλανό.