Η αξία των... supporters!

Ο Παναθηναϊκός απάντησε στο 3-0 του Ολυμπιακού, το momentum και το πλεονέκτημα έδρας άλλαξαν χέρια και ο Βασίλης Σκουντής γράφει για τη σημασία των.. supporters  (όχι της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ, αλλά) των συνηθισμένων πρωταγωνιστών. Από την εποχή του three-peat των Λέικερς, στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, μου έχει μείνει μια έκφραση, που έγινε τότε πολύ της μόδας, διότι τη χρησιμοποιούσαν συνεχώς ο Τζάκσον, ο Κόμπε και ο Σακίλ : το περιβόητο supporting cast, που είναι απαραίτητο για να πλαισιώσει τις μεγάλες πριμαντόνες, οι οποίες προφανώς δεν θα υιοθετούσαν ποτέ τη δεδηλωμένη επιθυμία της ντίβας Γκρέτα Γκάρμπο “να μείνω μόνη μου”! Έντεκα βράδια πριν από τη χθεσινή αυλαία των τελικών, στο Ελληνικό, έγραφα εδώ ότι όλο το ζουμί για τον Ολυμπιακό, δεν ήταν ούτε ο MVP Tεόντοσιτς, ούτε ο (θεωρούμενος ως αδικημένος της σχετικής ψηφοφορίας) Μπουρούσης, αλλά ο Μαυροκεφαλίδης: ο τρίτος άνθρωπος, ντε! Τότε ο Λουκάς έβαλε πλάτη στους δυο πυλώνες της ομάδας του και συνάμα έβαλε και 16 πόντους και εντέλει την υπογραφή του στην κατάκτηση του τροπαίου. Ήταν η ειδοποιός διαφορά, που μαθαίναμε από μικροί στο σχολείο... Χθες το βράδυ στο Νέο Φάληρο, ο Μαυροκεφαλίδης δεν είχε ούτε το καθαρό μάτι, του οποίου την ύπαρξη θεώρησε αυτονόητη ο Ντούντα στη συνέντευξη Τύπου της Τρίτης, αλλά ούτε και το αγριεμένο, που υποσχέθηκε ο ίδιος. Ο περιβόητος τρίτος άνθρωπος και οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας (τύπου Ερτσεγκ, Χαλπερίν, Μαυροκεφαλίδη) που του περίσσευαν στα προηγούμενα τρία ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό δεν πήραν βίζα για τον αγωνιστικό χώρο και ο Ολυμπιακός έμεινε να παλεύει με τις χίμαιρες... Σχετικό βεβαίως είναι τούτο, διότι στην κρίσιμη στιγμή εμφανίστηκε ο Σπανούλης που εξόρυξε το killer instinct του και ισοφάρισε, αλλά, διάβολε, σχετικά είναι όλα σε μια σειρά τεσσάρων αγώνων, στην οποία ο ένας κρίθηκε στην παράταση και το άθροισμα των διαφορών φτάνει με το ζόρι τους 19 πόντους! Το έλλειμμα του Ολυμπιακού, ο Παναθηναϊκός το είχε για περίσσευμα! Ο Διαμαντίδης παίζει πλέον με τη σιγουριά, την αυτοπεποίθηση (της υπεροχής του) και κυρίως με ένα στιλ easy going, που του επιτρέπει να κάνει τα δύσκολα (να φαίνονται) εύκολα. Ο Μπατίστ βάζει... κώλο στα σκριν, αλλά βάζει και τα χέρια του, εκεί όπου δεν φτάνουν των αλλονών, με αποκορύφωμα το επιθετικό ριμπάουντ, το οποίο γράπωσε 62 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη και έγινε το όχημα του 70-73. Εκεί, σε αυτό το δίπολο, είχαν τελειώσει οι “ήρωες”του Ομπράντοβιτς την προπερασμένη Κυριακή αλλά χθες από εκεί ακριβώς άρχιζαν και (για να επιστρέψω στην “καραμέλα” των Λέικερς) ο καθένας εξ αυτών των supporters μπορεί να βάζει τον εαυτό του στη θέση του επτάκις πρωταθλητή του ΝΒΑ και (επονομαζόμενου Big Shot Rob”) Ρόμπερτ Χόρι! Ο Αλεξ Μάριτς πιθανότατα αδικείται από τον χαρακτηρισμό του ως “τρίτου ανθρώπου”, σίγουρα πάντως έκλινε την πλάστιγγα υπέρ του Παναθηναϊκού, εισβάλλοντας στον αγωνιστικό χώρο με περίσσια ορμή και (την αποθηκευμένη από τη χειμερία νάρκη του) ενέργεια. Την ίδια στιγμή ο Ομπράντοβιτς πήρε λύσεις και από όλο το υπ