Δημιούργημα Φαν Χαλ

Χαίρετε κύριοι

El clasico περίμεναν οι περισσότεροι, τελικός Μπάγερν - Τσέλσι προέκυψε. Οι Βαβαροί δεν ήταν τόσο ξεκάθαρο αουτσάιντερ όπως η ομάδα του Ντι Ματέο, αλλά σίγουρα τα προγνωστικά ήταν υπέρ της Ρεάλ.

Η ομάδα του Μουρίνιο την Τετάρτη το βράδυ είχε να παίξει έναν αγώνα που μόνο να της φέρει την απόλυτη επιβράβευση μπορούσε. Στη χρονιά είχε ήδη μπει σφραγίδα επιτυχίας τη στιγμή που αποκλείστηκε η Μπαρτσελόνα.

Οι Μερένχες το περασμένο Σάββατο σχεδόν κατέκτησαν το πρωτάθλημα και από τη στιγμή που οι Καταλανοί έμειναν εκτός Champions League

ήταν σίγουρο πως ό,τι και να συμβεί η σεζόν θα κλείσει με πανηγυρισμούς και χωρίς το άγχος της Μπαρτσελόνα. Δηλαδή χωρίς τον φόβο ο εχθρός να πετύχει κάτι πιο σημαντικό από εμάς.

Φυσικά όπως ήρθαν τα πράγματα στον Μουρίνιο δόθηκε η ευκαιρία να κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης με τρίτη διαφορετική ομάδα, ενώ θα ήταν η δεύτερη συνεχόμενη δουλειά του που το δεύτερο χρόνο θα κατακτούσε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Επιτυχία που θα ήταν τεράστια, αλλά για μένα δεν την άξιζε.

Τη Ρεάλ τη βελτίωσε σίγουρα πολύ, αλλά δεν νομίζω πως την έκανε ποτέ καλύτερη ομάδα της Ευρώπης. Απλά επωφελήθηκε αρκετά από την πτώση που έχουν οι υπόλοιπες παραδοσιακές δυνάμεις της Ευρώπης και φάνταζε ως ο μοναδικός αξιόπιστος αντίπαλος της Μπάρτσα.

Βρήκε την ομάδα του Γκουαρντιόλα σε πτώση και τον προπονητή της σε μια περίοδο που είχε πολύ εξεζητημένες ιδέες. Του πήρε το πρωτάθλημα Ισπανίας και ξαφνικά βρέθηκε χωρίς τον μεγάλο αντίπαλο να μπορεί να πάρει το Ευρωπαϊκό. Σε όλη αυτήν την ιστορία της μεταξύ τους κόντρας ελάχιστοι είχαν υπολογίσει τη Μπάγερν.

Η ομάδα του Χάινκες επειδή μετέχει στην πιο χαμηλής δυναμικότητας Μπουντεσλίγκα ξεχνιέται. Η Ρεάλ είναι μια ομάδα με ανασταλτικές αδυναμίες. Δεν μπορεί να μαρκάρει σε ικανοποιητικό βαθμό, όταν η μπάλα βγαίνει στο πλάι και δεν έχει τη δυνατότητα να βγάλει πολλά κλεψίματα, όταν τη μπάλα την έχει ο αντίπαλος. Σ' αυτά τα δύο παιχνίδια αποδείχθηκε πως η Μπάγερν δεν της ταιριάζει καθόλου.

Η πρόκριση πήγε στα πέναλτι, αλλά συνολικά η ομάδα του Χάινκες ήταν η καλύτερη σε αυτά τα δύο παιχνίδια. Οι Βαβαροί ξαναμπήκαν στην ελίτ της Ευρώπης πριν δύο χρόνια με τον παρεξηγημένο Φαν Χαλ. Ο ιδιόρρυθμος Ολλανδός τεχνικός έφυγε με άσχημο τρόπο από τον πάγκο της Μπάγερν, αλλά είναι ο άνθρωπος στον οποίο οφείλουν το ποδόσφαιρο που παίζουν σήμερα. Το καλοκαίρι του 2009 βρήκε μια ομάδα που έμοιαζε με ποδοσφαιρικό απολίθωμα.

Ο προκάτοχος του Κλίσμαν έπαιζε το παραδοσιακό 4-4-2 με δίδυμο καθαρών στράικερ. Ο Φαν Χαλ με το που ανέλαβε έβαλε βάσεις για να χτίσει κάτι καινούργιο. Τον Ιανουάριο του 2010 ο Τόνι έμεινε ελεύθερος και η Μπάγερν καθιέρωσε το 4-2-3-1. Ο λόγος που δεν το έκανε νωρίτερα ήταν πως οι Ρόμπεν, Ρίμπερι δεν ήταν διαθέσιμοι.

Εκείνη η χρονιά, όμως, ήταν Μουντιάλ και θέλοντας και μη από το Φεβρουάριο και μετά βρέθηκαν στη διάθεση του Φαν Χαλ. Μέχρι τότε ο Ολλανδός τεχνικός δούλευε πολύ τον Μίλλερ και είχε καθιερώσει σε ρ

Keywords
Αναζητήσεις
εφυγε ο φαν χαλ
Τυχαία Θέματα