«Ήταν ένα καλό μάθημα»…

Η ανησυχία -και- του κλάδου της Επικοινωνίας για την ταχύτατη διείσδυση της τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) είναι μεγάλη και κορυφώνεται όσο προκύπτουν γεγονότα που την επιβεβαιώνουν. Ένα τρανταχτό παράδειγμα ήρθε, πρόσφατα, από την Ολλανδία και τη χιουμοριστική χριστουγεννιάτικη διαφήμιση της McDonald’s, η οποία προκάλεσε τόσο έντονες αντιδράσεις, κυρίως στα social media, που ανάγκασαν τη διαφημιστική εταιρεία που τη δημιούργησε, την ΤΒWA/Neboco, να την αποσύρει. Αιτία;

Η διαφήμιση είχε τίτλο «Η χειρότερη εποχή του χρόνου» και παραφράζοντας το διάσημο κλασικό χριστουγεννιάτικο τραγούδι του 1963, με τίτλο «It’s the most wonderful time of the year», παρουσίαζε, υποθετικά ευτράπελα ατυχήματα και αναποδιές που θα μπορούσαν να συμβούν κατά τη διάρκεια των γιορτών των Χριστουγέννων, με στόχο να πείσει τους καταναλωτές ότι για να τα αποφύγουν, θα ήταν καλύτερα να επισκεφθούν ένα εστιατόριο της γνωστής αλυσίδας. Το σενάριο, με χρήση τεχνητής νοημοσύνης, παρουσιάζει τον Άγιο Βασίλη παγιδευμένο σε μποτιλιάρισμα, έναν ποδηλάτη φορτωμένο με χριστουγεννιάτικα δώρα να γλιστράει στο χιόνι, ένα χριστουγεννιάτικο δένδρο που πιάνει φωτιά μετά από βραχυκύκλωμα στα λαμπάκια του και γενικά ένα χριστουγεννιάτικο χάος, όπου τίποτα δεν πάει καλά. Οι αντιδράσεις ξεκίνησαν από την πρώτη στιγμή της προβολής της και οι πολέμιοί της τη χαρακτήριζαν αποκρουστική, ανατριχιαστική, με κακό χιούμορ, αλλά και πρόχειρο μοντάζ. Τα περισσότερα σχόλια εστίαζαν στην ατυχή χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, η οποία, όπως έλεγαν, θα οδηγήσει σε μεγάλες απώλειες θέσεων εργασίας στον κλάδο της διαφήμισης.

To αποτέλεσμα ήταν η διαφήμιση που δημοσιεύθηκε σε πρώτη φάση στο κανάλι YouTube της McDonald’s Ολλανδίας, στις 6 Δεκεμβρίου, να αποσυρθεί άμεσα. Μάλιστα, όπως ανέφερε το ΒΒC, εκπρόσωποι της αμερικανικής εταιρείας παραγωγής Τhe Sweetshop, που υλοποίησε το τηλεοπτικό σποτ, δήλωσαν ότι από τη συγκεκριμένη διαφήμιση πήραν ένα καλό μάθημα στο πλαίσιο της προσπάθειάς τους να ανακαλύψουν νέους τρόπους αποτελεσματικής αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης. Βέβαια, η Διευθύνουσα Σύμβουλος της εταιρείας, υποστήριξε ότι η διαφήμιση δεν ήταν δημιουργία τεχνητής νοημοσύνης, «αλλά μια ταινία που χρειάστηκε 7 εβδομάδες και άπειρες ώρες δουλειάς για να δημιουργηθεί και είναι κρίμα που δεν έγινε αποδεκτή από το κοινό».

Όπως και να ‘χει, το παράδειγμα αυτό αναδεικνύει με ξεκάθαρο τρόπο ότι οι προκλήσεις που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο διαφημιστικός κλάδος -για την ακρίβεια, που ήδη αντιμετωπίζει-, δεν θα είναι ούτε λίγες, ούτε απλές. Και δεδομένης της απουσίας κανόνων, τουλάχιστον για το προσεχές διάστημα, δεν θα πρέπει να είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι η αξιοποίησή της θα προάγει τη δημιουργικότητα.