Ανδρέα, ήρωες είναι. Δεν είναι προδότες!

Ομολογώ. Με εξόργισε το γεγονός ότι ο δικός μας πρόεδρος της Δημοκρατίας, μαζί με τον άλλον, μας διαφήμιζαν πως ελληνικές επιχειρήσεις πήγαν και έδωσαν δουλειά σε 100.000 Βούλγαρους. Αφήνοντας, προφανώς, στο δρόμο άλλους τόσους –ή σχεδόν τόσους- Ελληνες. Και το πιο εξοργιστικό δεν ήταν –ίσως- καν το γεγονός αυτό καθαυτό, αλλά ότι ο Ελληνας πρόεδρος της Δημοκρατίας τόσο δεν έχει συναίσθηση του τι βιώνει καθημερινά ο μέσος συμπολίτης του, που αφήνει τον Βούλγαρο ομόλογό του να μας τρίβει την κατάντια μας στη μούρη. Κι όλα αυτά, μέσα στο σπίτι μας…

Το συγκεκριμένο

άρθρο μου, με τη σειρά του, εξόργισε τον Ανδρέα Π. Ο καλός αναγνώστης της στήλης, βιοτέχνης στο επάγγελμα –ή, όπως αυτοχαρακτηρίζεται «εκ των τελευταίων Μοϊκανών»- θύμωσε μαζί μου γιατί λέει στράφηκα κατά του Ελληνα επιχειρηματία ο οποίος διώκεται από παντού. Γιατί –λέει- τον είπα προδότη. Δεν είναι προδότες εκείνοι που φεύγουν –λέει ο Ανδρέας- ήρωες είναι εκείνοι που μένουν.

Μόνο που, Ανδρέα, συμφωνούμε! Αυτό ακριβώς είπα κι εγώ. Δεν στράφηκα πουθενά κατά του Ελληνα επιχειρηματία. Στράφηκα κατά του Ελληνα πολιτικού που προσβάλλει τον άνεργο (και τον εργαζόμενο) πολίτη. Και ζήτησα να τιμούμε ως ήρωες τους επιχειρηματίες που κρατούν τα εργοστάσιά τους στην Ελλάδα παρά τις πρωτοφανείς αντιξοότητες, που δίνουν δουλειά σε Ελληνες, που επενδύουν στα δικά μας επιστημονικά μυαλά και δεν τα αφήνουν να ξενιτευτούν, που αγοράζουν πρώτες ύλες Made in Greece –κι αυτό ακριβώς κάνουμε εδώ, στο newsbomb.gr, τους τιμούμε. Και, βέβαια, πουθενά κανέναν Ελληνα επιχειρηματία δεν λέω προδότη. Ούτε αυτούς που φεύγουν. (Μάλλον παρανόησε τα λεγόμενά μου Ανδρέας στο σημείο αυτό –τον καταλαβαίνω: κάτω από την πίεση της καθημερινής μάχης για την επιβίωση, όταν σε πνίγει το δίκιο για χίλια πράγματα, καμιά φορά μπορείς να διαβάσεις και λέξεις που δεν υπάρχουν).

Για να ξεκαθαρίσουμε όλες τις παρεξηγήσεις, λοιπόν, παραθέτω μερικά αποσπάσματα από την απάντηση που έστειλα στον Ανδρέα:

«Γενικά, σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω ότι ο δημοσιογράφος τα ξέρει όλα. Το αντίθετο. Είναι υποχρεωμένος να γράφει για τόσα πολλά και διαφορετικά, που –ακόμη και τις καλύτερες των προθέσεων να έχει- ποτέ δε μπορεί να γνωρίζει ένα αντικείμενο στο βάθος που το γνωρίζουν οι άμεσα εμπλεκόμενοι. Ο δημοσιογράφος κάνει το ρεπορτάζ του, μαζεύει τα στοιχεία και εκφράζει μια γνώμη, υποκειμενική πάντα (πολύ σωστά το λες, Ανδρέα), για την οποία κρίνεται. Και μπορεί να κάνει και λάθος.

»Γνωρίζω αρκετά καλά τι τραβάει όποιος είχε τη φαεινή ιδέα να κάνει μια επιχείρηση στην Ελλάδα, να δώσει ψωμί σε εργαζόμενους, να φέρει ανάπτυξη. Γραφειοκρατία, διαφθορά, νόμοι που αλλάζουν κάθε δυο μήνες, εκ προοιμίου αντιμετώπιση από το κράτος (αλλά και τους συμπολίτες του) ως κλέφτη, και άλλα πολλά που τα ξέρεις καλύτερα από εμένα, Ανδρέα.

»Όμως, όλα αυτά δεν τα γνωρίζω μόνο από δεύτερο χέρι, από το 20 χρόνια δημοσιογραφίας (τα 12 στο οικονομικό ρεπορτάζ). Εχω δοκιμάσει κι εγώ τις αντοχές μου στο στίβο του επιχειρείν, και τις δοκι

Keywords
Τυχαία Θέματα