Serial Killers από μακρινές εποχές

Ο όρος «serial killer», δηλαδή «κατά συρροή δολοφόνος» στα Ελληνικά, είναι σχετικά πρόσφατος. Επινοήθηκε το 1974 από τον πράκτορα του FBI Ρόμπερτ Ρέσλερ. Εντούτοις, μια ματιά στην ανθρώπινη ιστορία, αρκεί για να μας πείσει ότι το κοινωνικό φαινόμενο της κατά συρροή δολοφονίας είναι κάθε άλλο παρά πρόσφατο.

Ο Ζου Σενατίρ έζησε τον 5ο μ.Χ αιώνα στο Άντεν της σημερινής Υεμένης. Οι πηγές δεν αναφέρουν ποιο ήταν το επάγγελμά του, αλλά επρόκειτο για ένα πλούσιο και ισχυρό
μέλος της τοπικής κοινωνίας. Ο Ζου Σενατίρ αναζητούσε νεαρά φτωχά αγόρια, υποκρινόμενος ότι ήθελε να τα βοηθήσει. Στην συνέχεια, τους υποσχόταν ένα πλουσιοπάροχο γεύμα και μια γενναία χρηματική βοήθεια, προσκαλώντας τα στο σπίτι του. Εκεί όμως τα εξανάγκαζε να γδυθούν, τα βίαζε και ύστερα τα σκότωνε, πετώντας τα από ένα ψηλό παράθυρο. Με αυτόν τον τρόπο, ο Ζου Σενατίρ οδήγησε στον θάνατο δεκάδες αγόρια αλλά ο ακριβής αριθμός τους δεν έγινε ποτέ γνωστός. Ο φόνος φτωχών και περιθωριακών ατόμων εξάλλου, ήταν κάτι που σπάνια απασχολούσε τις αρχές. Ο Ζου Σενατίρ είχε τελικά το τέλος που του άξιζε, όταν ο Ζεράς, ένα από τα υποψήφια θύματά του, αντιλήφθηκε τις πραγματικές του προθέσεις και τον σκότωσε, μαχαιρώνοντάς τον.

Η Άλις Κάιτελερ ήταν μια ευκατάστατη αριστοκράτισσα, που γεννήθηκε στο Κιλκένι της Ιρλανδίας, το 1263. Η οικογένειά της είχε πλουτίσει ασχολούμενη με το εμπόριο και την τοκογλυφία. Η Κάιτελερ έμεινε χήρα τέσσερις φορές, ύστερα από ισάριθμους γάμους. Λίγο πριν ξεψυχήσει, ο τελευταίος της άντρας εξέφρασε την υποψία ότι τον είχαν φαρμακώσει. Όταν τελικά πέθανε, το 1324, τα τέκνα του μαζί με εκείνα των τριών προηγούμενων συζύγων της Κάιτελερ, την κατηγόρησαν ότι είχε δηλητηριάσει τους πατέρες τους, για να τους πάρει τις κληρονομιές τους. Εξάλλου, δεν ήταν η πρώτη φορά που η Ιρλανδέζα αριστοκράτισσα αντιμετώπιζε τέτοιες καταγγελίες. Παλιότερα είχε κατηγορηθεί ότι δολοφόνησε τον πρώτο της σύζυγο σε συνεργασία με τον δεύτερο, αλλά τότε δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία. Τώρα όμως, τέσσερις διαδοχικοί θάνατοι δεν μπορούσε να ήταν τυχαίοι. Στις κατηγορίες του φόνου προστέθηκαν επίσης και αυτές τις δαιμονολατρίας και της μαύρης μαγείας και έτσι την εκδίκαση της υπόθεσης ανέλαβε ο τοπικός επίσκοπος. Η Κάιτελερ χρησιμοποίησε τότε τις διασυνδέσεις της και οι υποστηρικτές της συνέλαβαν και φυλάκισαν τον ιερέα. Εκείνος όμως δεν πτοήθηκε και μόλις ελευθερώθηκε συνέχισε απτόητος την δίωξη της αριστοκράτισσας. Τελικά η Κάιτελερ απέδρασε από την Ιρλανδία, την νύχτα πριν την προγραμματισμένη εκτέλεσή της στην πυρά. Έκτοτε η τύχη της παραμένει άγνωστη.

Ο Ζιλ Γκαρνιέ, έδρασε στο Ντολ της Γαλλίας, την δεκαετία του 1570, και δεν ήταν μόνο κατά συρροή δολοφόνος αλλά και κανίβαλος. Ζούσε ως ερημίτης μακριά από την πόλη, σε ένα απομονωμένο σπίτι μαζί με την γυναίκα του. Τον Οκτώβριο του 1572, ένα δεκάχρονο κοριτσάκι από το Ντολ εξαφανίστηκε μυστηριωδώς. Λίγες μέρες αργότερα, βρέθηκε το πτώμα του σε μια ερημιά, φρικτά παραμορφωμένο. Ακολούθησαν κι άλλα παρόμοια κρούσματα, αλλά ο δράστης παρέμενε άγνωστος. Μια βραδιά, κάποιοι περαστικοί εργάτες που κατευθύνονταν στο Ντολ, συνάντησαν τυχαία έναν άνδρα, ο οποίος κρατούσε το κακοποιημένο πτώμα ενός παιδιού. Ήταν ο Ζιλ Γκαρνιέ. Οι τοπικές αρχές τον συνέλαβαν αμέσως και τον παρέπεμψαν σε δίκη. Ο Γκαρνιέ ομολόγησε ότι σκότωσε έξι παιδιά, αγόρια και κορίτσια, ηλικίας 9-12 ετών και έφαγε τμήματα του σώματός τους. Η αιτία για τους φόνους, όπως ισχυρίστηκε, ήταν ότι δεν εύρισκε αρκετή τροφή για τον εαυτό του και την σύζυγό του. Ο Γκαρνιέ δήλωσε επίσης ότι μπορούσε να μεταμορφώνεται σε λυκάνθρωπο, χάρη σε μια μαγική αλοιφή που του είχε δώσει κάποιο φάντασμα. Ο ισχυρισμός αυτός ίσως ήταν ένδειξη σοβαρής ψυχικής ασθένειας ή επρόκειτο για μια ψευδή ομολογία, που έγινε υπό την πίεση βασανιστηρίων. Ο Γκαρνιέ κρίθηκε τελικά ένοχος και εκτελέστηκε στην πυρά, το 1573.

Ο Πήτερ Στουμπ έζησε κοντά στο Μπέντμπουργκ της Γερμανίας τον 16ο αιώνα. Ήταν ένας χήρος αγρότης, που είχε χάσει το αριστερό του χέρι και ζούσε με την έφηβη κόρη του και τον μικρό του γιο. Ο Στουμπ εκμεταλλεύτηκε το χάος που προκάλεσαν οι πολεμικές συγκρούσεις Ρωμαιοκαθολικών και Προτεσταντών και στο διάστημα 1564-1589 διέπραξε μια σειρά από ιδιαίτερα ειδεχθή εγκλήματα. Μετά την σύλληψή του, ομολόγησε ότι σκότωσε και έφαγε δυο έγκυες γυναίκες και 14 μικρά παιδιά, στα οποία συμπεριλαμβανόταν και ο γιος του! Επίσης παραδέχτηκε ότι είχε αιμομικτικές σχέσεις με την κόρη του και με μια άλλη μακρινή συγγενή του. Βέβαια, όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή, δεν έλειψαν και οι κατηγορίες για μαύρη μαγεία, λυκανθρωπία, δαιμονολατρία, βαμπιρισμό κ.τ.λ, τις οποίες ο Στουμπ αποδέχθηκε, μάλλον υπό την πίεση βασανιστηρίων. Ο τρόπος εκτέλεσής του, το 1589, ήταν ιδιαίτερα σκληρός. Πριν τελικά αποκεφαλιστεί, βασανίστηκε στον τροχό και υπέστη θρυμματισμό των μελών του. Παρόμοια τύχη είχε και η κόρη του, η οποία καταδικάστηκε επίσης σε θάνατο για αιμομιξία.

Ο Μπιορν Πιέτερσον γεννήθηκε μάλλον το 1555 στην Ισλανδία. Ήταν ένας ευκατάστατος κτηματίας, που ζούσε με την γυναίκα του καλλιεργώντας την γη του. Λέγεται ότι ο Πιέτερσον διέπραξε τον πρώτο φόνο του σε ηλικία 15 ετών, όταν σκότωσε κάποιο συνομήλικό του αγόρι και το έθαψε κάτω από ένα σωρό κοπριάς. Ως ενήλικος, δολοφονούσε με ένα τσεκούρι όποιον άτυχο διαβάτη περνούσε από τα κτήματά του και του έπαιρνε ό,τι πολύτιμο είχε. Στη συνέχεια πετούσε τα πτώματα σε μια παρακείμενη λίμνη ή τα έθαβε στα χωράφια του. Σύμφωνα με μια εκδοχή, η εγκληματική δράση του Πιέτερσον έγινε γνωστή από κάποιο υποψήφιο θύμα του που διέφυγε και τον κατέδωσε. Όταν τελικά τον συνέλαβαν, ομολόγησε 9 ή 18 φόνους, ανάλογα με τις πηγές. Ο Πιέτερσον καταδικάστηκε και εκτελέστηκε το 1596 με απαγχονισμό, αφού προηγουμένως τα μέλη του θρυμματίστηκαν, ενώ το πτώμα του αποκεφαλίστηκε και τεμαχίστηκε.
Keywords
Τυχαία Θέματα
iNews > Ειδήσεις > Huffington Post Greece
Serial Killers,