«Φίλος ο Σπανούλης, εριστικός ο Τεόντοσιτς!»

Ο “αφανής ήρωας” της 2ης νίκης (78-66) του Παναθηναϊκού επί του Ολυμπιακού, Κώστας Τσαρτσαρής, εξηγεί στο gazzetta.gr γιατί οι “πράσινοι” ξέρουν να κερδίζουν τα κρίσιμα ματς και τονίζει ότι τίποτε δεν έχει τελειώσει! Αν και έπαιξε μόλις 12 λεπτά στον 2ο τελικό, κατόρθωσε να κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του... Στο ξεκίνημα της δεύτερης
περιόδου, όταν ο Ολυμπιακός είχε τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα (είχε ξεφύγει με 10-19 στο 9’22’’), με δικές του βολές έφερε για πρώτη φορά το παιχνίδι στα ίσα (22-22 στο 12’), “κερδίζοντας” το 5ο ομαδικό φάουλ των “ερυθρολεύκων”, ενώ λίγο νωρίτερα είχε “αναγκάσει” τον Τεόντοσιτς να τον “περιλούσει” με κάποιες κουβέντες, οι οποίες επέσυραν μία αχρείαστη τεχνική ποινή!
Αν και στη συνέχεια, αστόχησε σε τρεις συνεχόμενες προσπάθειες από την γραμμή της... “φιλανθρωπίας”, στην 4η περίοδο, η συνεισφορά του στη νίκη του “τριφυλλιού” ήταν πολύ σημαντική και στο φύλλο της στατιστικής, “αποτυπώθηκε” με τις δύο βολές που προέκυψαν από το αντιαθλητικό φάουλ που του έκανε ο Σπανούλης (64-60 στο 31‘15“) και το καλάθι που “έγραψε” την μεγαλύτερη διαφορά του αγώνα (74-62 στο 36’39”). Αν προσθέσουμε τα 3 ριμπάουντ, το κλέψιμο και το κόψιμο που συμπληρώνουν τους αριθμούς του, θα καταλάβουμε γιατί ο Κώστας Τσαρτσαρής ήταν ένα από τα κλειδιά της νίκης που έφερε τον Παναθηναϊκό, ένα βήμα πριν από την κατάκτηση του 9ου συνεχόμενου πρωταθλήματος... Όσοι σε ξέρουν πολλά χρόνια, έχουν να λένε για ένα ήρεμο, ήσυχο και λογικό παιδί που δεν έχει προκαλέσει σχεδόν ποτέ με τη συμπεριφορά του... Πως γίνεται και απόψε (σ.σ.: χθες) τσακώθηκαν δύο παίκτες του Ολυμπιακού μαζί σου;
«Επειδή προφανώς αναφέρεσαι στον Σπανούλη και το αντιαθλητικό φάουλ που μου έκανε, δεν είναι ότι επικεντρώθηκε σε ένα συγκεκριμένο παίκτη, όσο το ότι ο Βασίλης, όπως και ο κάθε παίκτης, θέλει πολύ να κερδίζει και εκείνη τη στιγμή ενδεχομένως να αντέδρασε βίαια για να αλλάξει το ρυθμό του αγώνα... Αυτά συμβαίνουν μέσα στο παιχνίδι... Έτυχε να ήμουν εγώ εκείνη την ώρα δίπλα του, συνέβη, το εκμεταλλευτήκαμε και το αφήσαμε ήδη πίσω μας...» Τόσο μετά το συμβάν, όσο και μετά το τέλος του αγώνα, στον αγωνιστικό χώρο αλλά και στα αποδυτήρια, είδαμε ότι μιλήσατε με τον πλέον εγκάρδιο τρόπο...
«Αυτό εννοείται... Εντός των τεσσάρων γραμμών είμαστε όλοι εχθροί κι αντίπαλοι... Έξω απ‘ αυτές, έχουμε πολλά κοινά, έχουμε κερδίσει πολλά πράγματα μαζί και αυτά δε ξεχνιούνται... Είμαστε επαγγελματίες αθλητές χρόνια, έχουμε ζήσει πολλές και καλές στιγμές με τον Βασίλη και το ότι επέλεξε να πάει σε μία άλλη ομάδα, δε σημαίνει ότι χάνει τη φιλία και την εκτίμησή μας...» - Με τον Τεόντοσιτς τι έγινε; «Ο Τεόντοσιτς είναι αυτός που ξέρουμε όλοι, εριστικός όπως πάντα, σήμερα (σ.σ.: χθες) ξεπέρασε κάποια όρια τα οποία κι εμείς μέσα στο γήπεδο δεν μπορούμε να τα ανεχθούμε... Ειπώθηκαν δύο-τρία λογάκια κι αυτό είναι όλο...» Απ’ ότι φαίνεται πάντως, έχεις τον δικό σου μοναδικό τρόπο να χειρίζεσαι αυτές οι καταστάσεις γιατί και στις δύο περιπτώσεις (με τον Τεόντοσιτς και τον Σπ
Keywords
Τυχαία Θέματα