Πόσο «Ευρωπαϊκά» είναι αυτά που συμβαίνουν στη χώρα;

Του Νίκου Κοτζιά

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι όλο αυτό το μπάχαλο της χώρας αξίζει τον κόπο διότι έτσι «θα γίνουμε επιτέλους ευρωπαίοι». Ότι όσα γίνονται γύρω μας αποτελούν ένα βήμα μακριά από το τέλμα προς έναν ευρωπαϊκό εκσυγχρονισμό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η χώρα έχει ανάγκη μεγάλων τομών, ριζοσπαστικών και....
δημοκρατικών αλλαγών. Ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Μόνο που αυτό είναι αποτέλεσμα εκείνων που κυβερνούν και όχι εκείνων που αντιστέκονται.Tο μεγάλο ερώτημα είναι αν και κατά πόσο αυτά που συμβαίνουν στη χώρα αποτελούν στοιχεία που οδηγούν στον
παραπέρα εξευρωπαϊσμό της χώρας ή αντιστρατεύονται μια τέτοια πορεία.Ας ξεκινήσουμε από μια απλή αλήθεια. Ευρωπαϊκό είναι εκείνο που αντιστοιχεί σε μια κοινωνία κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, με σύγχρονες δομές. Ένα κράτος δικαίου και το κοινωνικό κράτος. Σεβασμός στη διαφορετικότητα κοινωνιών και ατόμων, στην προσωπικότητά τους. Στην ελευθερία του πολίτη, στα δικαιώματά του, κοινωνικά και δημοκρατικά. Στην ισότητα και στην ελευθερία δράσης των κοινωνικών φορέων και κινημάτων. Ας προσθέσει ο αναγνώστης και ότι άλλο θέλει, ή αν τον ενοχλεί κάτι ας το αφαιρέσει. Η ουσία παραμένει η ίδια. Σήμερα, στην Ελλάδα του 2011 όλα τα πιο πάνω βρίσκονται σε αμφισβήτηση ή και αναίρεση. Πιο συγκεκριμένα:Ασφαλώς και δεν είναι ευρωπαϊκό με τις ως άνω περιγραφές η παραβίαση των Συνθηκών από εκπροσώπους της ΕΕ οι οποίοι διατυπώνουν ωμούς εκβιασμούς προς κράτος μέλος, αλλά και απαιτήσεις ακόμα και ως προς τη σύνθεση των κυβερνήσεων. Διότι οι μεν Σαρκοζί και Μέρκελ μπορεί να κυβερνούν τις ημι-ισχυρή Γαλλία και την ισχυρή Γερμανία, αλλά δεν εκπροσωπούν τα καθαυτό Ενωσιακά όργανα, δηλαδή, την Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Επιπλέον, οι πράξεις και δηλώσεις τους εκφράζουν μια προσπάθεια οπισθοχώρησης της ΕΕ από την υπάρχουσα πορεία ενοποίησης στις διακρατικές σχέσεις. Εκφράζουν τη διάθεση οι διακρατικές σχέσεις ανάμεσα στα κράτη-μέλη της ΕΕ όχι μόνο να τεθούν εκτός των πλαισίων της Ένωσης, αλλά να καθορίζονται από την οικονομική ισχύ -και όχι την θεσμική ισότητα- των κρατών. Τέλος, επίτροποι όπως ο Φιλανδός Ο.Ρεν, ουσιαστικά κάνουν κατάχρηση της θέσης τους όταν εκφράζουν γνώμη, και πολύ περισσότερο απαίτηση, ως προς τα εσωτερικά ζητήματα της Ελλάδας και τη λειτουργία / συνεννόηση ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις σε αυτήν. Τέτοια αρμοδιότητα ούτε είχαν, ούτε έχουν. Πρέπει δε να είναι σαφές, ότι όλες αυτές οι παραβιάσεις θα έρθει η ώρα να κριθούν από τα ενωσιακά δικαστήρια.Ασφαλώς δεν είναι στοιχείο του ευρωπαϊκού πολιτισμού η κατάργηση του κράτους πρόνοιας και του κράτους δικαίου. Το πρώτο είναι ολοφάνερο ότι έχει γίνει θύμα της μονόπλευρης λιτότητας και της προάσπισης των συμφερόντων των ξένων δανειστών και ντόπιων τραπεζιτών. Το δεύτερο, όμως; Πόσο δίκαιο μπορεί να είναι ένα κράτος στο οποίο οι κάτοχοι των υψηλότερων θέσεων του συστήματος θεωρούν ότι δεν τους δεσμεύουν οι νόμοι και το σύνταγμα; Οι οποίοι καταργούν τις απαιτούμενες διαδικασίες επιλογής πρωθυπουργού που
Keywords
Τυχαία Θέματα