ΑΡΑΒΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ή ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΘΥΕΛΛΑ;

Φαίνεται πως, για τους Δυτικούς, μετά τη μαύρη σημαία του ναζισμού και την κόκκινη του κομμουνισμού, εμφανίζεται μια νέα απειλή ή πρόκληση: Η πράσινη σημαία του ισλαμικού φονταμενταλισμού. Όπου οι αραβικές μάζες, ανίκανες να απελευθερωθούν και να γνωρίσουν τη δημοκρατία από μόνες τους, χρειάζονται «καθοδηγητές» και....
«προστάτες».

Οι μεγαλεπήβολες φιλοδοξίες της νεο-οθωμανικής Τουρκίας περιλαμβάνουν μέγα μέρος
της Ασίας και του Μαγκρέμπ, με τη μορφή της πολιτιστικής και θρησκευτικής διείσδυσης

Λίγοι,
πολύ λίγοι θα προδίκαζαν λίγα χρόνια νωρίτερα την «Αραβική Άνοιξη» και την ανατροπή των γεωστρατηγικών δεδομένων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Ακόμη λιγότεροι θα φαντάζονταν πως η -μισητή για την πλειοψηφία των Αράβων- Τουρκία θα διεκδικούσε τον ρόλο του νέου «αφεντικού», με ισλαμικό μάλιστα μανδύα, στην περιοχή.

Ας εξετάσουμε τον περίγυρο, σε μια περιοχή κοντινή στην Ελλάδα και γειτνιάζουσα με εθνικό χώρο (Κύπρος), με εξελίξεις που -θέλοντας και μη- θα μας επηρεάσουν άμεσα, ιδίως αν η ερντογανική Τουρκία αρχίσει και πετυχαίνει τους υπερφιλόδοξους στόχους της.

To NATO και οι ΗΠΑ, αρχικά προσπάθησαν να διατηρήσουν τα παλιά, παραδοσιακά τους ερείσματα στον αραβικό κόσμο. Όταν όμως συνειδητοποίησαν ότι ο Μουμπάρακ ήταν «τελειωμένος» και ότι η αιγυπτιακή αναταραχή απειλούσε να εξελιχθεί σε πραγματική επανάσταση, με ανυπολόγιστες συνέπειες, οι ΗΠΑ αγκάλιασαν την εξέγερση, ελπίζοντας ότι θα την ελέγξουν. Βασικό στοιχείο της νέας αυτής στρατηγικής ήταν η συνεννόηση με το μετριοπαθές, πολιτικό Ισλάμ αλλά και πρώην ορκισμένους εχθρούς, στελέχη της ίδιας της Αλ Κάιντα.

Γιατί προσέγγισαν, πρωτίστως οι ΗΠΑ, το σουνιτικό Ισλάμ; Σε αντίθεση με το ριζοσπαστικό σιιτικό Ισλάμ του Ιράν, το σουνιτικό ρεύμα π.χ. των «Αδελφών Μουσουλμάνων» υπήρξε παραδοσιακά εχθρικό προς κάθε μορφή λαϊκής επανάστασης. Το σουνιτικό Ισλάμ είχε συγκρουσθεί με τον αντιιμπεριαλισμό π.χ. του Νάσερ και είχε συνεργαστεί με τους Αμερικανούς στην αντισοβιετική τζιχάντ στο Αφγανιστάν. Ειδικά στην Αίγυπτο, ο συμβιβασμός των «Αδελφών Μουσουλμάνων» με τη στρατιωτική κυβέρνηση ήταν καθοριστικός στην προσωρινή εκτόνωση της κατάστασης.

Η Σαουδική Αραβία, μπροστάρισσατου σουνιτικού Ισλάμ, έχει ξεκινήσει από πλευράς της εδώ και μήνες μια έντονη αντεπίθεση, προκειμένου να εξουδετερώσει τις επιπτώσεις των αραβικών εξεγέρσεων, ενισχύοντας οικονομικά ισλαμικές οργανώσεις.

Το Ριάντ έχει καλέσει ακόμα και τη Συρία για μεταρρυθμίσεις, όταν η μοναρχία της Σαουδικής Αραβίας θεωρείται από τις πιο αυταρχικές στον κόσμο, καθώς έχει στερήσει από τον λαό της τις στοιχειωδέστερες ελευθερίες. Το Ριάντ προσπαθεί να ενώσει τα αραβικά κράτη, όχι σε σταυροφορία εναντίον του Ισραήλ, αλλά εναντίον των σιιτών του Ιράν, εναντίον της Συρίας.

Η μετα-κανταφική Λιβύη πάλι, φαίνεται πως θα περάσει στη φάση του οικονομικού κατατεμαχισμού της, ενώ η Συρία με σκληρά μέτρα καταστολής επιμένει στην κοσμική πολιτική της έκφανση, αρνούμενη να στο
Keywords
Αναζητήσεις
αραβικής άνοιξης φονταμενταλισμος
Τυχαία Θέματα
iNews > Blogs > Ksipnistere
ΑΡΑΒΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ, ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΘΥΕΛΛΑ,araviki anoixi, islamiki neo-othomaniki thyella