Το δίκαιον της Λευκάδας και οι … αστερίσκοι

Ένα σίριαλ που κράτησε πολύ περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε, έληξε σήμερα με την «ανάθεση» στη Δόξα Λευκάδας της θέσης που είχε μείνει κενή στην Α1 μετά την αποχώρηση της Κηφισιάς. Τα Επτάνησα απέκτησαν για πρώτη φορά εκπρόσωπο στη μεγάλη κατηγορία, ο οποίος από… χθες κιόλας πρέπει να κυνηγήσει το θαύμα, που είναι να φτιάξει σε 20 μέρες ομάδα ικανή να σταθεί αξιοπρεπώς στην κατηγορία, κάτι που θα ίσχυε φυσικά για όποιον έπαιρνε το χρίσμα. Η Δόξα θα μπει εκ των πραγμάτων από μειονεκτική αγωνιστική θέση στην κούρσα, αλλά αυτά έχουμε χρόνο να τα δούμε. Σήμερα, το ενδιαφέρον στρέφεται

Μπορούμε να πούμε ότι η απόφαση είναι «ηθικά δίκαιη». Η Δόξα ήταν έκτη στο προηγούμενο πρωτάθλημα της Α2. Ο κανονισμός λέει ότι «πριβέ» προσκλήσεις γίνονται μέχρι τον πέμπτο και μετά πάμε στον διαγωνισμό. Λες δηλαδή, με απλοϊκή σκέψη, ότι μια νίκη παραπάνω να είχε η Δόξα θα είχε δεχτεί και αποδεχτεί την πρόσκληση και θα είχαμε ησυχάσει νωρίτερα. Τελικά την κέρδισε μέσω χρονοβόρας διαδικασίας και τώρα τρέχει, αφού πανηγυρίσει για λίγο.

Αυτό που χρήζει μερικών εξηγήσεων, είναι το πώς αντιλαμβάνονται τα μέλη του ΕΣΑΚΕ που εξ αρχής είχαν ταχθεί υπέρ της Λευκάδας, τον όρο περί «ομάδας που να συντελεί στην ανάπτυξη του πρωταθλήματος». Για να εξηγούμαστε προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, σε καμία περίπτωση αυτό δεν έχει να κάνει με την δύσκολη πρόσβαση στο νησί που επικαλέστηκαν πολλοί ως μειονέκτημα. Δηλαδή βρέθηκαν κάποιοι άνθρωποι που γουστάρουν το μπάσκετ και δίνουν λεφτά και επειδή είναι σε «δύσκολο μέρος» δεν θα τους αφήσεις να πάνε στην Α1; Στον Αστακό ας πούμε τι πρέπει να κάνουν, να τα παρατήσουν; Και στην τελική, για τους δύο Πατρινούς για παράδειγμα, δεν υπάρχει πιο βολικό ταξίδι, για την Αμαλιάδα δεν είναι κακό και πάει λέγοντας.

Το γήπεδο της Λευκάδας όμως, είναι μικρό και αυτό είναι ένα θέμα. Το πολύ μεγαλύτερο θέμα είναι ότι το γήπεδο αυτό δεν «τραβούσε» κόσμο για τα ματς της Δόξας. Οι άνθρωποί της έβγαλαν στη διάρκεια της περασμένης σεζόν ανακοινώσεις που «γκρίνιαζαν» ότι «πάμε για άνοδο και το ματς έχει 50 άτομα ακόμα και στα ντέρμπι». Αυτό το πακέτο θεμάτων, δεν έδειξε να προβληματίζει τον πρόεδρο του ΕΣΑΚΕ, Μιχάλη Μελή. Ευχή όλων είναι φυσικά να μην μπήκε στο πρωτάθλημα άλλο ένα γήπεδο των 50-60 εισιτηρίων και η Α1 με τις ομάδες που θα πάνε εκεί να αποδειχθεί «κράχτης» και τα ματς της Δόξας να αποτελούν… κοσμικό γεγονός.

Από την άλλη υπήρχε το Ηράκλειο, αφού όπως υπήρχε η αίσθηση από νωρίς και επιβεβαιώθηκε στο τελευταίο επεισόδιο, η κούρσα ήταν υπόθεση των δύο. Με πλεονέκτημα στο θέμα «ανάπτυξης», λόγω γηπέδου και αποδεδειγμένης «δίψας» του κόσμου που το γέμιζε… ντάλα καλοκαίρι στις διοργανώσεις των Εθνικών, αλλά και το… ξεχείλιζε στα ματς της Ευρωλίγκας των «αιωνίων» όταν εξέτισαν εκεί ποινές. Αυτό που του… καταλόγιζαν ήταν ότι δύο «γραφειοκρατικές» άνοδοι σε ένα καλοκαίρι είναι πολλές, αλλά αυτό δεν στέκει σαν επιχείρημα. Οι προϋποθέσεις του διαγωνισμού αφορούσαν σε ομάδες που αγωνίζονταν σε Α2 και Β’ την περασμένη σεζόν, άρα ακόμα και χωρίς την πρώτη άνοδο, δικαιωματικά ήταν υποψήφιο.

Οι οικονομικές εγγυήσεις των διεκδικητών για να βγει η χρονιά, ήρθαν σε γνώση μόνο των μελών της επιτροπής που μελέτησαν τους φακέλους και από το αποτέλεσμα, υποθέτουμε ότι της Δόξας ήταν τουλάχιστον ίδια, αν όχι καλύτερα από του Ηρακλείου, για να μένουμε πάντα στην τελική δυάδα. Σε τελική ανάλυση και για να το δούμε τελείως ψυχρά, αυτό είναι το ζητούμενο. Με τα προβλήματα που έχει το πρωτάθλημα της Α1 και που διαρκώς εντείνονται αφού και η «αγορά» νεκρώνει, το θέμα κάθε χρόνο είναι να αντέχουν και οι 14 μέχρι τέλους.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε κάτι, παρασυρόμενοι από το… σασπένς της διαδικασίας που μας απασχόλησε τον τελευταίο καιρό. Ότι σε αυτή τη διαδικασία φτάσαμε επειδή μια (ακόμα) ομάδα δεν άντεξε οικονομικά και αποσύρθηκε από την Α1. Και είναι λίγο παράδοξο να γίνεται τόσο μεγάλη κουβέντα για το αποτέλεσμα, προσπερνώντας τα πολύ σοβαρά αίτια…