Πρέπει να τρέξουμε, αλλά...

Εδώ είμαστε λοιπόν. Ελπίζουμε ο Τρινκέρι που κάνει το ...αγροτικό του στην Ελλάδα ουσιαστικά καθώς μόνο στο Καντού, δηλαδή σε ένα χωριό της Ιταλίας έχει δουλέψει χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι απόλυτα εξελίξιμος και αξιόλογος τεχνικός, να μην πληρώσει και μαζί και εμείς την αλαζονεία του. Ο Iταλός τεχνικός ανέκαθεν πίστευα ότι είναι η νουβέλ λαγκ του ιταλικού μπάσκετ, η νέα

δύναμη σε τεχνικό επίπεδο. Και καλύτερος ίσως του Πιανιτζάνι. Αλλά έχει δρόμο ακόμα καθώς πρώτη φορά κοουτσάρει μεγάλη ομάδα με πίεση και με έχει ψιλοαπογοητεύσει διακρίνοντας μια δόση αλαζονείας στην συμπεριφορά του σε βασικούς τομείς όπως το στήσιμο της ομάδας. Αλαζονεία με την έννοια την μπασκετική καθαρά φυσικά και κόντρα σε κάθε λογική.

Δεν έχει γίνει ποτέ στην ιστορία να πηγαίνεις σε τουρνουά 24 ομάδων σε 20 μέρες με 4 γκαρντ εκ των οποίων ο ένας δεν έχει πάιξει ποτέ στον άσο αλλά βασικά έπαιζε στο 3 και τον έκαναν 2αρι. Η γκάφα ολκής του Τρινκέρι θα περάσει ή θα πέρναγε απαρατήρητη ίσως αν δεν έχεις τραυματισμό. Με το καλημέρα όμως έσκασε η καυτή πατάτα καθώς αν ο Σπανούλης είχε χτυπήσει λίγο πιο πολύ θα είχαμε πάει για σκάσιμο... Καθώς όχι μόνο θα χάναμε τον ηγέτη μας αλλά θα είχαμε μπλέξει μη έχοντας παίκτη να κατεβάσει την μπάλα άλλον πέραν των Ζήση και Σλούκα που πως να αντέξουν σε τέτοιο επίπεδο τόσα ματς και συν την επιφόρτιση και επιβάρυνση μετά άντε κάνε επίθεση στα 10'' εναπομείναντα δευτερόλεπτα. Μικρολεπτομέρειες που όμως κάνουν την διαφορά. Ας ελπίσουμε ο Σπανούλης να είναι εντάξει και να γυρίσει έστω και μετά από 2-3 ματς καθώς ρίσκα τώρα απαγορεύονται.

Το Σάββατο λοιπόν παίζουμε με την Τουρκία. Χτες γέλαγα με το "σκίσαμε την αρκούδα, την φάγαμε" κτλ και νόμισα ότι αναφερόταν στο Ευρωμπάσκετ του 2011 και όχι του 2013 που δεν υπάρχει καμία Ρωσία μπασκετικά πέραν από το όνομα και την φανέλα. Ξεδοντιασμένη αρκούδα είναι η φετινή Ρωσία. Και εμείς είχαμε καλά αλλά και άσχημα διαστήματα. Με τρύπες στο πικ εν ρολ και στην ατομική άμυνα στο Σβεντ στο τέλος. Και με πρόβλημα στα χαμηλά σχήματα. Είχαμε και καλά διαστήματα όμως αλλά στην ζώνη θέλουμε προσοχή καθώς κάναμε αρκετά λάθη και χάσαμε πάλι πολλές βολές. Και κακώς ο Τρινκέρι ακολουθεί τους αντιπάλους προπονητές πχ όταν κατεβάζουν τα σχήματα και δεν χτυπάμε εμείς την αδυναμία τους μέσα στο παιχνίδι.

Επίσης προς αποφυγήν παρεξηγήσεων η κριτική είναι πάντα καλόπιστη και επικοδομητική. Αν κάποιοι δεν το πιάνουν, προβλημά τους. Και η Ελλάδα χωρίς να μας εντυπωσιάζει έχει αποφύγει κακοτοπιές αλλά δεν είχε και δύσκολο έργο. Δεν μ αρέσει επίσης όπως έλεγε και ο Δρόσος που ξεκινάμε πάντα μουδιασμένα.

Πάμε στο επόμενο ματς. Με Τουρκία.Θέλει μεγάλη προσοχή. Έχουμε την ευκαιρία να πάμε αήττητοι στον επόμενο όμιλο. Δεν πρέπει να την χάσουμε. Η Τουρκία όμως δεν είναι κακή ομάδα. Απογοητεύει καθώς με την Φινλανδία κόλλησε στην ζώνη με 19π στο ημίχρονο αφού είναι βαριά και δυσκίνητη ομάδα και δεν μπορεί να τρέξει και να αξιοποιήσει τους ψηλούς της όταν μου έχει βασικό πόιντ τον Αρσλάν και από πίσω τον Μπαλμπάι που μου θυμίζει κάτι από Ρόκι στο άκουμα αλλά όχι μπάσκετ.

Παρόλα αυτά είναι έμπειρη ομάδα, με αλεπού (Τάνιεβιτς) στον πάγκο, μπορεί να έχει κανένα σπρώξιμο από τους γκρι, μπορεί να μας πάει στον τσαμπουκά και στο ξυλίκι και με σετ μπάσκετ να βάλει την μπάλα στο καλάθι και να μας αρπάξει το ματσάκι ειδικά αν δεν έχουμε τον Σπανούλη που είναι και το πιθανότερο. Συνεπώς πολύ δύσκολο το παιχνίδι με τους γείτονες και πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι και διαβασμένοι και να τους τρέξουμε και όχι να τους αλείψουμε βούτυρο με αργό και σετ παιχνίδι. Βέβαια χωρίς τον "Σπαν" πως τρέχεις; Με τον Ζήση όχι πάντως. Με δεύτερο γκαρντ τον Μπράμος; Αντε να βγάλεις κάποιες φάσεις αιφνιδιασμό από την άμυνα...

Τέλος είδαμε πάλι μπόμπες. Πάει και η Ισπανία με την Σλοβενία αλλά και άλλες εκπλήξεις. Εχει δρόμο η διοργάνωση, ομαδάρες δεν υπάρχουν και έτσι μόλις οι μικροί δουν ευκαιρία την αρπάζουν ειδικά όταν τους υποτιμούν. Μετά πάντως θα στρώσουν τα πράματα...