Αντίο ζωή;

Ιησούς Χριστός νικά κι όλα τα κακά σκορπά, Ιησούς Χριστός νικά, κι αν είναι μάτι το σκορπά.. Ο Μάκης Δρόσος εξηγεί ότι δεν οφείλεται σε μάτι η ήττα του Παναθηναϊκού…

Αν ο Ολυμπιακός έκανε γκέλα χθες με το Μιλάνο, έχει να επικαλεστεί την δικαιολογία της απουσίας του Σπανούλη και ότι έχασε από την ομάδα που μάλλον

θα πάρει και την δεύτερη θέση στον όμιλο, έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα. Αλλά και πάλι το θέμα είναι ότι ο Ολυμπιακός έχασε και μπήκε σε περιπέτειες και οι δικαιολογίες δεν κόβουν δίψα και δεν λύνουν προβλήματα. Ο Παναθηναϊκός, όποια δικαιολογία και να επικαλεστεί στο σημερινό παιχνίδι, δεν έχει καμία σημασία, από την στιγμή που πλέον είναι πολύ πιθανό εξαιτίας της σημερινής ήττας όχι μόνο να χάσει την 2η θέση, αυτή πρέπει να την έχει ξεχάσει από το τελευταίο σφύριγμα, αλλά ακόμα και την πρόκριση…

Σήμερα στην εκπομπή που παρουσιάζω στο ΑΡΤ TV, 24 seconds, είπα ότι όποια ομάδα χάσει από την Λαμποράλ μάλλον χάνεται. Εντάξει όχι και καμία σοφία το παραδέχομαι, αλλά ανέφερα επίσης, ότι η Λαμποράλ θα κάνει πολύ σύντομα «κηδεία», μόνο που προς κακή μας και κακή του μοίρα, την έκανε σήμερα στο ΟΑΚΑ στον Παναθηναϊκό. Ή μάλλον δεν την έκανε, αλλά της επέτρεψε ο Παναθηναϊκός να την κάνει.

Η αλήθεια είναι ότι η όλη ατμόσφαιρα μύριζε από το ξεκίνημα ζημιά ή θρίλερ σήμερα… Κάτι οι άδειες κερκίδες στο ΟΑΚΑ, κάτι ο τρόπος που ξεκίνησε το παιχνίδι ο ΠΑΟ και η ενέργεια που έβγαζε.. Τι μου θύμισε εμένα…; Όταν πηγαίναμε σχολείο και παίζαμε κανένα μονό με κανένα παιδί που δεν το κατείχε το τόπι, αρχίζαμε να περπατάμε.. να κάνουμε ντρίμπλες παραπανίσιες για να επιδείξουμε το ball handling μας, να πετάμε την μπάλα από μακριά, με την πεποίθηση ότι και να γίνει στο τέλος θα κερδίζαμε και ταυτόχρονα ότι μεγαλώναμε το βαθμό δυσκολίας για να κερδίσουμε..

Αλλά εμείς ήμασταν παιδιά και όταν χάναμε.. το μόνο που πληγωνόταν ήταν ο εγωισμός μας και ήταν ένας καλός τρόπος να πάρουμε ένα μάθημα… Ποτέ μην υποτιμάς τον αντίπαλο και ειδικά αν έχεις να χάσεις μόνο εσύ παρά αυτός… Ο Παναθηναϊκός σήμερα μου έδειξε μία τέτοια νοοτροπία, αλλά το δυστύχημα είναι ότι ίσως χάσει όλη την φετινή χρονιά στην ευρωλίγκα, εξαιτίας αυτής της ήττας.

Τεχνικά δεν μπορούμε να μιλήσουμε για κάτι συγκεκριμένο σε αυτό το ματς. Να μιλήσουμε για την αστοχία του στο τρίποντο..; Ναι να πούμε και για αυτή, αλλά η αλήθεια είναι ότι τον έχουμε δει να σουτάρει και περισσότερο από τα 6,75 μ., να είναι εξίσου άστοχος σχεδόν και να κερδίζει. Τώρα με μία ομάδα που το τελευταίο δίμηνο έχει κερδίσει την διαλυμένη Βαγιαδολίδ και να σκοράρει 61 πόντους μέσα στο ΟΑΚΑ και με αντίπαλο μία ομάδα που δεν φημίζεται για τις αμυντικές της αρετές τι να πούμε επίσης; Ότι είναι άξιος της μοίρας του και αποκλειστικά υπεύθυνος.

Ακόμα και στο τελευταίο 5λεπτο, όταν ο Σκαριόλο έκανε και πάλι ότι μπορούσε από την μεριά του να χάσει το παιχνίδι η ομάδα του, όταν η Λαμποράλ, αλά ποδόσφαιρο προσπαθούσε να ροκανίσει τον χρόνο, αντί να παίξει μπάσκετ, όταν είχε από τα μισά της 4ης περιόδου 5 ομαδικά φάουλ, ο Παναθηναϊκός έδειχνε τόσο αλαζόνας και τόσο πελαγωμένος παράλληλα, που δεν ήταν ικανός να γυρίσει το ματς και αντί να πάει στην επαφή και όσο περισσότερο στις βολές, δεν ξέρω και εγώ τι ήθελε να κάνει και τι προσπαθούσε, μέσα στην θολούρα του.

Να πούμε για δικαιολογίες, μπορούμε να βρούμε πολλές. Την απουσία του Κάρι, το κακό βράδυ του Διαμαντίδη, το κακό βράδυ του Πεδουλάκη, το κακό το μάτι…, αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, ότι οδηγεί μόνος του τον εαυτό του προς την πρόωρη έξοδο του από την διοργάνωση. Ερωτηματικά πολλά, μετά από αυτό το ματς. Σήμερα ήταν η μέρα για να παίξει τόσο πολύ ο Γιάνκοβιτς και από το ένα λεπτό, τι είχε να προσφέρει σήμερα και ειδικά μαζί με τον Διαμαντίδη στα γκαρντ; Το πικ εν ρολ ήταν απαγορευμένο ή μη ενδεδειγμένο; Τελικά τόσο καλός είναι ο Πλάις για να κερδίσει και να δημιουργήσει τόσα προβλήματα στον Παναθηναϊκό; Γιατί τόσο νωθρός για 30 λεπτά και η μόνη ενέργεια και πάθος που έβγαλε ήταν μόνο στο τελευταίο 5λεπτο όταν πλέον είχε φτάσει ο κόμπος στο χτένι; Δεν είναι πλέον φανερό ότι για να βγάλεις ένα τέτοιο όμιλο και με κανένα παιχνίδι να μην είναι εύκολο πρέπει να έχεις όσο πιο μεγάλο ροτέισον μπορείς, για να έχεις όλους τους παίκτες ετοιμοπόλεμους; Μπορεί αυτή η Κάχα να σου παίρνει 11 ριμπάουντ παραπάνω; Και άλλα πολλά…

Αλλά τίποτα από αυτά δεν έχει και πάλι σημασία. Ο Παναθηναϊκός όπως και ο Ολυμπιακός πρέπει να φτάσει τις 8 νίκες για να μπορέσει κατά πάσα πιθανότητα να πάρει την πρόκριση και τα κουκιά είναι σχεδόν μετρημένα και το έργο πολύ δύσκολο.

Τι πρέπει να γίνει; Πρώτα από όλα ηρεμία. Δεν είναι ώρα για πανικό, ούτε για τον Ολυμπιακό, ούτε και για τον Παναθηναϊκό, αν και ο δεύτερος είναι ακόμα σε πιο δύσκολη θέση από τον πρώτο. Δεν χρειάζεται κίνηση πανικού, σε αυτό το σημείο, δεν μπορούν να αλλάξουν και πολλά άλλωστε σε πρόσωπα. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να κερδίσει τις δύο τουρκικές και να πάει να κερδίσει μέσα στην Βαρκελώνη. Μην πει κανείς ότι του αρκεί κάτι άλλο, δεν του αρκεί. Αγωνιστικά τι πρέπει να αλλάξει; Τον τρόπο σκέψης του και την διαχείριση του, πρώτα από όλα. Μπορεί να το πετύχει στο δεδομένο χρονικό σημείο; Μπορεί.., αρκεί να παραδεχτεί τα λάθη του και να πιστέψει στο ρόστερ του.