MEGA FIMOTRO ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΛΟΓΟ

Από το : Εικονική Πραγματικότητα 
Σε αγωγή που κατέθεσαν ο διευθυντής ειδήσεων του Mega Χρήστος Παναγιωτόπουλος και οι δημοσιογράφοι -σχολιαστές του δελτίου για προσβολή της τιμής και της υπόληψής τους, ζητούν αποζημίωση 4 εκατομμυρίων ευρώ από το blog fimotro και τον...
δημοσιογράφο Γιάννη Παπαγιάννη, τον οποίο κατονομάζουν ως διαχειριστή του ...
Αγνοώ το περιεχόμενο της αγωγής και τους ακριβείς ισχυρισμούς των εναγόντων, πλην του σημείου που, κατά τα αναφερόμενα στην «μπλογκόσφαιρα», θεωρείται ως βασικό για την άσκηση της συγκεκριμένης αγωγής - δηλαδή τη δημοσκόπηση που διοργάνωσε το blog fimotro για “το ποιός δημοσιογράφος γλείφει καλύτερα την κυβέρνηση”.Η επίμαχη φράση προφανώς καταγγέλλει την «παροχή» δημοσιογραφικών φιλοφρονήσεων προς την κυβέρνηση. Στα Αγγλικά η αντίστοιχη έκφραση «pay lip services» είναι σε ευρύτατη χρήση στον δημόσιο λόγο και παραπέμπει στην στοματική δραστηριότητα διαφόρων ζώων, έχει δε σαν τελικό στόχο το να απαξιώσει – πολιτικά ή κοινωνικά – κάποιες συμπεριφορές.
Στην Ελλάδα η πολιτική απαξίωση χρησιμοποιεί επίσης διάφορες παραστάσεις, εικόνες, παραπομπές, παρομοιώσεις, αποβλέποντας στο να γίνουν εναργέστερα τα μηνύματα αυτών που καταγγέλλουν και η πρακτική αυτών που καταγγέλλονται. Είναι προφανές ότι αυτές οι εικόνες, παρομοιώσεις κλπ. δεν «κυριολεκτούν», δεν συνιστούν «αυτόνομες» υβριστικές ή απαξιωτικές εκφράσεις, αλλά μεθοδεύσεις για την ανάδειξη ενός πολιτικού νοήματος… Και το ερώτημα που τίθεται άμεσα, στη περίπτωση MEGA εναντίον blog fimotro, είναι το κατά πόσο η καταγγελία μιας σχέσης «υπηρετικής» ή «δουλικής», μεταξύ δημοσιογράφων και κυβέρνησης, συνιστά αξιόμεμπτη πράξη σε ένα δημοκρατικό καθεστώς... Για το κατά πόσο μπορεί να απασχολείται η Δικαιοσύνη με ένα ήπιο και εν πολλοίς κωμικό πολιτικό λόγο, όταν στην τρέχουσα περίοδο χιλιάδες φορείς ενημέρωσης και κοινωνικής κριτικής, ιστότοποι και εφημερίδες και ραδιοφωνικοί σταθμοί κλπ. εκπέμπουν οξύτατους ισχυρισμούς και δριμύτατες καταγγελίες εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής. Από μια σκοπιά δημοκρατικής δεοντολογίας, μια μήνυση στα ποινικά δικαστήρια για εξύβριση , ενός τηλεοπτικού φορέα ενημέρωσης εναντίον ενός ηλεκτρονικού φορέα, θα μπορούσε να ληφθεί σοβαρά υπόψη και να συζητηθεί. Όμως η συγκεκριμένη κίνηση της άσκησης εξοντωτικής αγωγής, συνιστά σαφή υπέρβαση των ορίων θεμιτής άμυνας ! Είναι μια κίνηση κατά βάθος εκφοβιστική , τις οποίες οι ρίζες πρέπει να αναζητηθούν στην πολιτική ενός συστήματος εξουσίας εξαιρετικά θρασύ-δειλου : Δειλού απέναντι στα μεγάλα αφεντικά του ΔΝΤ και θρασύτατα επιθετικού απέναντι στους εγχώριους αντιπολιτευόμενους. Οι παράγοντες του MEGA πρέπει να καταλάβουν ότι η αγωγή τους συνιστά ένα πολιτικό αυτογκόλ που θα προστεθεί σε όσα γκολ έχουν «φάει» στην όλη φιλοκυβερνητική τους πορεία. Και θα πρέπει να ξέρουν ότι
ΟΛΟΙ ΜΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΙΣΤΟΤΟΠΟΙ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ κ.ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ, ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩ