Στόχοι και συμμαχίες

Η είδηση σε πρώτη ανάγνωση μόνο ικανοποίηση και ελπίδα μπορεί να δημιουργήσει. Σύμφωνα με το Γερμανικό Spiegel, Ελλάδα και Γερμανία έχουν συμφωνήσει σε αμοιβαία υποστήριξη για τον διαμοιρασμό των ‘λαφύρων’, από το Brexit. Τη διεκδίκηση δηλαδή των δύο Κοινοτικών Οργανισμών, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης Τραπεζών (EMA και ΕΒΑ αντίστοιχα) που μέχρι σήμερα στεγάζονται

στο Λονδίνο. Και που άμεσα και συγκεκριμένα τη Δευτέρα αποφασίζεται στις Βρυξέλλες, από το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων, για το ποια κράτη μέλη από το 2019 και έπειτα θα τους φιλοξενήσουν. Ο ανταγωνισμός μεγάλος (8 υποψήφιες πόλεις για την Ευρωπαϊκή Ένωση Τραπεζών και 19 για τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκου). Οι Γερμανοί σύμφωνα με το δημοσίευμα θα μας υποστηρίξουν για το Φάρμακο και εμείς αντίστοιχα για τις Τράπεζες. Διευθέτηση που δείχνει θαυμαστή και ιδεώδης. Η έλευση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκου στην Αθήνα, θα είναι μια ‘βόμβα χρήματος’ για την πόλη και θα δημιουργήσει μια μοναδική δυναμική έρευνας, παγκόσμιου επιστημονικού και οικονομικού ενδιαφέροντος. Σε μια δεύτερη ανάγνωση ωστόσο τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.

Οι Γερμανοί κατ’ αρχήν έχουν και αυτοί τη δική τους υποψηφιότητα και για το φάρμακο. Τη Βόννη. Η όλη ‘μοριοδότηση’ των υποψηφίων πόλεων γίνεται επί τη βάσει σειράς παραγόντων με πρωτεύοντα αυτόν της ομαλούς μετάβασης και διασφάλισης του ευρύτερου δυνατού ποσοστού από το τωρινό προσωπικό του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκου, που τώρα αριθμεί περί τα 900 άτομα, που θα θελήσει να συνεχίσει να εργάζεται στη νέα έδρα. Η μέριμνα εξάλλου για ικανοποίηση και των κρατών μελών που μέχρι σήμερα δεν φιλοξενούν κανέναν Ευρωπαϊκό Οργανισμό, θα διαδραματίσει και αυτή τον ρόλο της. Με βάση τα κριτήρια αυτά πόλεις όπως το Μιλάνο, το Άμστερνταμ, η Βιέννη και η Μπρατισλάβα, φέρονται να είναι στην πρώτη γραμμή των υποψηφιοτήτων. Ένα από τα μεγάλα φαβορί, η Βαρκελώνη, φαίνεται να χάνει έδαφος, λόγω της πρόσφατης αναταραχής και της κρίσης που σοβεί για το θέμα της ανεξαρτησίας. Παρά ωστόσο την έντονη διαμάχη, σε επίδειξη πραγματισμού και υπευθυνότητας, υπέρμαχοι της ανεξαρτησίας από τη μια και οπαδοί της Ισπανικής ακεραιότητας από την άλλη, μεταξύ των οποίων και η Ισπανίδα Υπουργός Υγείας, που είναι από την Καταλωνία, φαίνονται ενωμένοι στη διεκδίκηση της έδρας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκου. Η Μπρατισλάβα από την πλευρά της φαίνεται να απολαμβάνει ως δυνάμει περιφερειακό κέντρο για το φάρμακο και τη φαρμακοβιομηχανία τη στήριξη, της Ουγγαρίας και της Τσεχίας-άλλων δύο χωρών του Βίζεγκραντ-, ενώ οι Βαλτικές χώρες, δέχονται ομοίως το έντονο φλερτ των ΚεντροΕυρωπαίων και άλλων υποψηφίων, που προβάλλουν το δέλεαρ συστηματικότερης στρατιωτικής στήριξης. Είναι προφανές το βάθος και το εύρος των συμμαχιών που έχουν οικοδομηθεί και ο χρόνος που αναλώθηκε από τους ενδιαφερομένους, όλο το προηγούμενο διάστημα.

Η χώρα μας ορθώς διεκδικεί την έδρα του Οργανισμού. Πρέπει ωστόσο να επενδύσει συστηματικά στις ευκαιρίες που αναδεικνύονται και να διαμορφώσει την αναγκαία δυναμική. Ο χώρος της έρευνας εξάλλου, της παραγωγής και της οικονομίας της γνώσης στον χώρο του φαρμάκου είναι ανεξάντλητος. Η λειτουργική προσαρμογή του θεσμικού πλαισίου για τις κλινικές μελέτες, είναι μια διαρκής δυνητική θεματική ανάπτυξης. Με διασφάλιση σε κάθε περίπτωση όλων των όρων προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και υγείας. Η συζήτηση για τα γενόσημα και τη χορήγηση εξαιρέσεων, ως προς τη δυνατότητα παραγωγής τους ακόμα και για πατενταρισμένα φάρμακα, εφόσον εξάγονται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι μια πρόκληση για ανάληψη πρωτοβουλιών σε Κοινοτικό επίπεδο. Με αντίστοιχες αλλαγές στο εσωτερικό θεσμικό οικοδόμημα. Που θα ανοίξουν ορίζοντες και θα αποτελούν μοναδικό επιχείρημα αξιοπιστίας και φερεγγυότητας, στη διεκδίκηση κορυφαίων στόχων.

Οι αλλαγές αυτές μπορούν να πάρουν και τη μορφή πρότασης νόμου. Πεδίο δόξης λαμπρό για την Αντιπολίτευση. Σημάδι ωριμότητας, ετοιμότητας και οράματος για την άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας. Και δείγμα γραφής, που θα αποδεικνύει ποια θα είναι η διαφορά και οι ωφέλειες για τους πολλούς. Και θα υπερβαίνει τα ευχολόγια του προγράμματος και των κάθε λογής εκθέσεων ιδεών. Και το σημαντικότερο : Μόχλευση δυναμικής και ορισμός της ‘ατζέντας’.

Η οροθέτηση στόχων είναι θεμιτή. Η επιδίωξή τους απαιτητική. Προϋποθέτει επιμονή, εργασία και μεθοδικότητα. Δεν καλύπτεται από διμερείς διευθετήσεις. Ακόμα και ειλικρινείς.

Διαβάστε περισσότερα