Παίζοντας με το PlayStation TV

Το PS Vita είναι χαμένη υπόθεση. Δεν είμαι κυνικός που το λέω, απλά δεν είμαι ρομαντικός για να απαρνηθώ την αλήθεια αυτή. Ακόμα και η ίδια η Sony το έχει παραδεχτεί, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν θα ξαναβγάλει παιχνίδια επιπέδου (και πιθανώς αξίας) Killzone Mercenary ή Uncharted: Golden Abyss. Ο ρόλος

του PS Vita δηλαδή υποβαθμίζεται σε ένα αξεσουάρ του PS4, αφού το remote play λειτουργεί πρίμα. Προσωπικά δεν έχω κάποιο πρόβλημα με την κατάσταση αυτή, άλλωστε πάντα διαφωνούσα με τη λογική της Sony που ήθελε μια φορητή εμπειρία οικιακής κονσόλας. Κι όμως εμφανίζεται ξαφνικά το παράδοξο: μία νέα κονσόλα με το hardware του Vita, που συνδέεται όμως στην τηλεόραση! Καλωσήρθες, PlayStation TV.

Με μια πρώτη ματιά, το PlayStation TV εντυπωσιάζει. Καταρχάς είναι μικροσκοπικό, περίπου όσο μία τράπουλα σε όλες τις διαστάσεις και ένα κλικ μεγαλύτερο από τις πλακέτες Rapsberry Pi, για όσους έχουν ασχοληθεί. Η κατασκευή του δεν αφήνει περιθώρια για κριτικές, αφού πλαστικά σχετικά καλής ποιότητας, ανάλογα του Apple TV, κυριαρχούν, ενώ για τριξίματα, ασταθείς βάσεις και λοιπά ούτε λόγος. Σχεδιαστικά το PlayStation TV είναι άκρως μινιμαλιστικό, χωρίς έντονα λογότυπα ή παράξενες γωνίες. Είναι ένα απλό, μαύρο, μικρό κουτάκι κάτω από την τηλεόραση. Τόσο μικρό μάλιστα, που τα καλώδια που φεύγουν από τις θύρες HDMI και ρεύματος (οι οποίες συμπληρώνονται από μία θύρα USB και μία θύρα ethernet) φαίνονται άκρως δυσανάλογα. Μιλάμε δηλαδή για άλλη μία κονσόλα της Sony πετυχημένο σχεδιασμό. Αυτά είναι τα καλά νέα.

Τα κακά νέα αφορούν κυρίως τα περιεχόμενα της συσκευασίας. Το PlayStation TV συνοδεύεται μεν από ένα καλώδιο HDMI, όμως η Sony αποφάσισε να μην συμπεριλάβει ούτε χειριστήριο (υποτίθεται πως όλο και κάποιο DualShock 3 ή DualShock 4 υπάρχει στο σπίτι) αλλά ούτε και κάρτα μνήμης. Σημειωτέον πως πάλι δε μιλάμε για microSD, αλλά για εκείνες τις πανάκριβες της Sony. Σφάλμα διότι η εσωτερική μνήμη του PlayStation TV περιορίζεται στο μόλις 1GB, που δε φτάνει ούτε για τα δωρεάν παιχνίδια του PS Plus κάθε μήνα. Και ενώ αναγνωρίζει πλήρως και χωρίς πρόβλημα μια χρησιμοποιημένη κάρτα μνήμης από το Vita χωρίς να υπάρχει η ανάγκη για format κάθε φορά που της αλλάζετε συσκευή, αν έχετε ένα μόνο χειριστήριο πρέπει κάθε φορά που αλλάζετε κονσόλα να το επανασυγχρονίζετε από την αρχή. Όχι πως υπάρχει και κάποια άλλη λύση βέβαια. Πάντως αν δεν έχετε ήδη χειριστήριο ή PS Vita, το κόστος για να χρησιμοποιήσετε το PlayStation TV ως ολοκληρωμένη κονσόλα αυξάνεται, από 99 ευρώ που είναι η τιμή αγοράς του, στα +25 ευρώ για μια απλή κάρτα μνήμης 4GB έως τη διπλάσια τιμή της συσκευής αν θέλετε δύο χειριστήρια για να παίζετε με παρέα.

Το PlayStation TV είναι μικροσκοπικό.

Τα αρνητικά της ιδιότυπης αυτής κονσόλας συνεχίζονται και στο software. Δε μιλάω για τα παιχνίδια, αλλά για το ίδιο το λειτουργικό σύστημα που μεταφέρεται αυτούσιο από το Vita. Η Sony δεν έχει παρέμβει καθόλου στη δομή του, δημιουργώντας έτσι μια προβληματική κατάσταση. Καλείστε να χειριστείτε με αναλογικό και πλήκτρα ένα λειτουργικό σύστημα που είχε σχεδιαστεί με γνώμονα την αφή. Καταλαβαίνετε ότι η εμπειρία αυτή μόνο θετική δεν είναι και ο οποιοσδήποτε designer της προκοπής θα γελούσε με τα διάφορα ευτράπελα που δημιουργούνται κατά καιρούς. Λόγου χάρη, εκείνη η εκπληκτική κίνηση για να σταματάτε ένα παιχνίδι ή μια εφαρμογή στο Vita έχει μετεξελιχθεί σε παρατεταμένο πάτημα του κύκλου, μόνο που το αντίστοιχο σήμα της κίνησης παραμένει όπως είναι στο πλαίσιο της εφαρμογής. Με άλλα λόγια, πρόκειται για πρόχειρη δουλειά που προσφέρει ελάχιστες ευκολίες στο χρήστη και δε βοηθάει καθόλου στο να κάνει το PlayStation TV πιο ελκυστικό.

Διότι, κακά τα ψέμματα, παιχνίδια έχει. Με εξαίρεση κάποιους τίτλους που χρησιμοποιούν χαρακτηριστικά που έχει μόνο το PS Vita, όπως τα εξαιρετικά Tearaway και Gravity Rush, τα παιχνίδια του φορητού τρέχουν άψογα. Το PlayStation TV κάνει upscale τα πάντα σε 720p (αυτή είναι η μέγιστη ανάλυση που προσφέρει) οπότε κάποια παιχνίδια υποφέρουν αρκετά στην τηλεόραση, ιδίως αυτά που δεν τρέχουν φυσικά στην ανάλυση του Vita (σκεφτείτε τη θολούρα του Soul Sacrifice ή του Uncharted: GA). Φυσικά υπάρχουν και τα άλλα, εκείνα που δίνουν ρέστα στην τηλεόραση και δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα ξαδέρφια τους στο PS4. Πάρτε για παράδειγμα το Persona 4: Golden ή το Killzone Mercenary που πραγματικά λάμπουν στο PlayStation TV. Η αλήθεια βέβαια είναι πως η έλλειψη των κραχτών του Vita αφαιρεί πόντους από την μικροκονσόλα, αλλά τουλάχιστον πάντα έχουμε τα indie (νομίζω αυτή ήταν η τέταρτη φορά που ασχολήθηκα με το Limbo).

Το έταιρο θεωρητικό και πολυδιαφημισμένο ατού του PlayStation TV είναι το remote play με το PS4. Η ιδέα είναι ότι το PlayStation TV σας επιτρέπει να απολαμβάνετε τα παιχνίδια του PS4 σε οποιαδήποτε τηλεόραση του σπιτιού, μέσω σύνδεσης στο ίντερνετ ή τοπικά μέσω WiFi. Όταν η δουλειά γίνεται διαδικτυακά και το PS4 είναι συνδεδεμένο στο router με ethernet τα πράγματα έχουν καλώς, η θεωρία πιάνει τόπο και τα παιχνίδια τρέχουν με μικρές καθυστερήσεις. Άμα τροποποιηθεί οποιαδήποτε προϋπόθεση όμως τα πάντα πέφτουν στο κενό. Οι τίτλοι που απαιτούν άμεσα αντανακλαστικά και έχουν σύνθετο χειρισμό γίνονται μαρτύριο αν η σύνδεση στο router είναι ασταθής, ενώ στην περίπτωση που μεταφέρετε το TV σε άλλο δίκτυο εντελώς υπάρχει πιθανότητα να μην εδραιωθεί καν σύνδεση μεταξύ των δύο συσκευών. Εν τέλει, το remote play του PlayStation TV λειτουργεί καλά αν θέλετε να παίζετε παιχνίδια PS4 σε δύο διαφορετικές τηλεοράσεις μέσα στο σπίτι, αλλά μόνο αν η γραμμή ίντερνετ είναι στιβαρή και το δίκτυο WiFi έχει μεγάλο εύρος. Είναι δηλαδή ένα ατού εύθραυστο και λειτουργικό υπό συνθήκες.

Υπάρχει και ethernet για πιο σταθερό remote play.

Πάνω κάτω εδώ τελειώνουν και οι δυνατότητες του PlayStation TV. Υπάρχουν και κάποιες εφαρμογές τύπου facebook ή flickr, αλλά αυτές παραμένουν δύσχρηστες και αργές. Το δύστυχημα βέβαια είναι πως η κονσόλα δεν προσφέρει κανένα τρόπο streaming από υπολογιστή, κινητό ή tablet - ένα πολύ θελκτικό χαρακτηριστικό που θα την έκανε πιο ανταγωνιστική και σε συνδυασμό με τα πάμπολλα παιχνίδια, θα ήταν ο δούρειος ίππος της Sony για την κυριαρχία στην “μάχη για το καθιστικό”. Οι υπηρεσίες ενοικίασης ταινιών και αγοράς μουσικής της ίδιας της Sony δεν έχουν έρθει ακόμα στην Ελλάδα (και αμφιβάλλω αν θα έρθουν σύντομα), ενώ εφαρμογές όπως spotify ή pandora δεν υπάρχουν στον ορίζοντα. Συνεπώς ο ρόλος του PlayStation TV “περιορίζεται” τρόπον τινά αποκλειστικά στα παιχνίδια, τη στιγμή που ήταν μία πρώτης τάξης ευκαιρία για τη Sony να βγάλει μία συσκευή που θα έκανε πάταγο στην αγορά αυτή.

Τελικά το PlayStation TV είναι μια συσκευή, μια μικροκονσόλα αν θέλετε, που δεν προσφέρει πολλά καινοτόμα ή, έστω, ωφέλιμα χαρακτηριστικά. Πολλά υπέροχα και πρωτοποριακά παιχνίδια του Vita δεν είναι διαθέσιμα αφού δεν γίνεται να αντικατασταθεί ο χειρισμός αφής με αναλογικό, κάποια παιχνίδια δεν μεταφέρονται όμορφα σε υψηλή ανάλυση στην τηλεόραση, το λειτουργικό της συσκευής είναι ουσιαστικά δύσχρηστο και κακοσχεδιασμένο (αναλογικά πάντα με τον τρόπο χειρισμού), ενώ δεν υπάρχουν και δυνατότητες αναπαρωγής multimedia. Στην μικρής έκτασης αγορά των μικροκονσολών το PlayStation TV είναι φαινομενικά μια καλή, πλην πανάκριβη πρόταση. Στην γενικότερη αγορά όμως των συσκευών “για τηλεόραση”, είναι μια πετσοκομμένη και με λάθος εκτέλεση συσκευή. Καλύτερα να αποταμιεύσετε λίγα χρήματα παραπάνω για ένα κανονικό PS Vita αν θέλετε οπωσδήποτε να παίξετε τα παιχνίδια του.

Game20.gr, το Άσυλο των gamers

Keywords
Τυχαία Θέματα