Marvel’s Wolverine review

Ο Wolverine είναι ένας χαρακτήρας που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Είτε διαβάζουμε comics είτε όχι, σίγουρα έχουμε πετύχει σε κάποια ταινία, τηλεοπτική σειρά ή παιχνίδι τον Καναδό μεταλλαγμένο που είναι διάσημος για τα ζωώδη ένστικτά του, τα προβλήματα διαχείρισης θυμού, την ταχύτατη ανάπλαση που τον κάνει σχεδόν αθάνατο και, φυσικά, τον σκελετό και τα νύχια του, που είναι καλυμμένα από το πρακτικά άφθαρτο μέταλλο, το αδαμάντιο. Α, και τις φαβορίτες που θυμίζουν Σταμάτη Κόκοτα. Έχοντας κάνει θαύματα με τον Spider-Man τα προηγούμενα χρόνια, η Insomniac αναλαμβάνει να δώσει και στον Wolverine το δικό του κορυφαίο AAA blockbuster. Ας δούμε αν το καταφέρνει και αυτή τη φορά.

Το παιχνίδι παίρνει αρκετές ελευθερίες με το backstory και θυμίζει περισσότερο ένα remix της ιστορίας του Logan παρά μια πιστή απόδοσή της, κάτι που κάνει εντύπωση, καθώς στο Spider-Man δεν υπήρχαν τόσο έντονες αλλαγές από τα comics. Τα βασικά στοιχεία παραμένουν, αλλά, από την άλλη, πολλά πράγματα είναι διαφορετικά. Θα περίμενε κανείς να δει τον Wolverine με τους X-Men, οι οποίοι όμως εδώ δεν υπάρχουν καν. Ο ήρωας είναι μέλος της Team X, μιας ομάδας μεταλλαγμένων της οποίας ηγείται ο Nathaniel Essex, πιο γνωστός ως Mr. Sinister στα comics, με στόχο να φτιάξουν ένα καλύτερο μέλλον για τους mutants. Ο Logan είχε αποχωρήσει από την ομάδα, αλλά όταν ο Essex πιάνεται αιχμάλωτος από τον Bolivar Trask, έναν επιστήμονα που βλέπει τους μεταλλαγμένους ως απειλή, ο επιστρέφει και, μαζί με την Team X, τον απελευθερώνει. Στη συνέχεια, ο Essex του ζητά να παραμείνει στην ομάδα και να εκτελέσει μια σειρά από αποστολές που θα τον βοηθήσουν να χτίσει το Helix Engine, μια συσκευή που θα εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για το είδος τους.

Όσον αφορά τις πολλές αλλαγές στην γνωστή ιστορία του Wolverine, μπορώ μόνο να υποθέσω πως οι δημιουργοί δεν είχαν δικαιώματα για κάποιους χαρακτήρες ή, ενδεχομένως, απλώς ήθελαν να αφηγηθούν μια διαφορετική ιστορία. Όπως και να έχει, παρότι διατηρούνται τα βασικά στοιχεία του χαρακτήρα, η αλήθεια είναι πως βλέπουμε έναν κάπως διαφορετικό Wolverine. Το ίδιο ισχύει και για τις σχέσεις που έχει με τα μέλη της Team X, η οποία αποτελείται από τη Mystique, τον Sabretooth, τον Walter και τον Essex. Η πλοκή είναι αρκετά προβλέψιμη και, ομολογουμένως, κάποιες φορές οι επιλογές των χαρακτήρων δεν βγάζουν ιδιαίτερο νόημα. Ως επί το πλείστον, το σενάριο σας πηγαίνει από το ένα μεγάλο σημείο δράσης στο επόμενο και φαίνεται να προσπαθεί να κερδίσει τις εντυπώσεις περισσότερο με μια επιφανειακά κινηματογραφική προσέγγιση και όχι τόσο με πραγματική ουσία. Από την άλλη, υπάρχουν και μερικές στιγμές που είναι καλογραμμένες και πιο δυνατές στο συναισθηματικό κομμάτι. Φαίνεται πως το παιχνίδι προσπαθεί να συνδυάσει την ιστορία από τα comics με την ιστορία της Insomniac όσο περισσότερο γίνεται, αλλά η συνολική αφήγηση έχει ανάμεικτα αποτελέσματα και αφήνει μια αίσθηση πως κάτι δεν κολλάει γενικότερα.

Πέρα από το story, όμως, σε ένα παιχνίδι Wolverine το επίκεντρο εκ των πραγμάτων είναι η μάχη. Ο ήρωας έχει στη διάθεσή του μια σειρά από βασικές επιθέσεις, αποφυγή και απόκρουση χτυπημάτων. Αργότερα αποκτάτε και μερικές τεχνικές που μπορούν να αναβαθμιστούν και είναι πολύ χρήσιμες, ειδικά όταν είστε περικυκλωμένος ή αντιμετωπίζετε πιο δυνατούς εχθρούς. Επίσης, όσο περισσότερο XP κερδίζετε, ξεκλειδώνετε και κάποια adaptations, τα οποία ουσιαστικά είναι μόνιμα buffs. Μπορείτε να επιλέξετε ποια από αυτά θέλετε, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να φτιάξετε κάτι σαν «build», ανάλογα με τον τρόπο που παίζετε. Υπάρχουν, επίσης, αρκετές ευκαιρίες να χρησιμοποιήσετε το περιβάλλον γύρω σας, όπως πχ να κλωτσήσετε τον εχθρό σε έναν τοίχο και να τον ζαλίσετε, να χρησιμοποιήσετε δέντρα ώστε να κινείστε πάνω από τους ανυποψίαστους στόχους σας ή να πετάξετε τον εχθρό σε σημεία ή αντικείμενα που αποτελούν σίγουρο θάνατο. Όταν χτυπάτε τους εχθρούς με επιτυχημένες επιθέσεις, γεμίζετε την μπάρα rage, η οποία χωρίζεται σε τρία επίπεδα. Όσο μεγαλύτερο το επίπεδο, τόσο πιο δυνατές επιθέσεις μπορείτε να κάνετε. Όμως, το rage είναι χρήσιμο και σε περίπτωση που πέσετε στη μάχη. Αν έχετε έστω και ένα επίπεδο γεμάτο, τότε μπορείτε να θεραπεύσετε τον εαυτό σας χάρη στις δυνάμεις ανάπλασης του Logan.

Γενικά, ενώ οι μάχες είναι ωραίες και έντονες, παραμένουν απλοϊκές, χωρίς ιδιαίτερο βάθος, ούτε δυνατότητα για combos ή κάτι πιο εκλεπτυσμένο. Να προσθέσουμε εδώ πως δεν υπάρχει μεγάλη ποικιλία στους αντιπάλους. Σίγουρα ξεχωρίζουν κάποια boss fights, αλλά ακόμα κι εκεί δεν ζείτε κάτι που δεν έχετε ξαναδεί. Τουλάχιστον, το παιχνίδι δεν απογοητεύει στο κομμάτι της βίας, καθώς οι κινήσεις του ήρωα είναι αιματηρές, φονικές και αδυσώπητες, με σουβλίσματα, μπόλικο αίμα και διάφορα μέλη των εχθρών να πετάγονται δεξιά κι αριστερά, όπως θα περίμενε κανείς από μια μηχανή θανάτου όπως ο Wolverine.

Το παιχνίδι είναι πολύ γραμμικό και χωρίζεται σε επίπεδα, κάποια αρκετά μικρά και σύντομα και άλλα λίγο πιο μεγάλα και με εξερευνήσιμα. Μπορείτε να βρείτε διάφορα collectibles, τα οποία σας δίνουν XP, αλλά και κάποια σημεία ενδιαφέροντος τα οποία, εκτός από XP, δίνουν και λίγο παραπάνω lore. Το ίδιο ισχύει και για τα nightmare doors που βρίσκονται σε κάποια επίπεδα, τα οποία σας δίνουν την ευκαιρία να δοκιμάσετε τις ικανότητές σας σε συγκεκριμένα trials, που, ανάλογα με το πώς τα πάτε, σας δίνουν και τις ανάλογες αμοιβές. Δυστυχώς, αυτά τα trials δεν έχουν ποικιλία – αποτελούν δοκιμασίες μάχης ή δοκιμασίες όπου πρέπει να πάτε από το σημείο Α στο σημείο Β όσο πιο γρήγορα γίνεται και είναι απλά και εύκολα.

Το πρόβλημα με την εξερεύνηση είναι πως, ενώ έχουμε έναν χαρακτήρα που θεωρητικά μπορεί να σκαρφαλώσει σχεδόν παντού και να έχει ένα ενδιαφέρον παρκούρ, τα σημεία όπου μπορείτε όντως να το κάνετε είναι πολύ περιορισμένα. Να πούμε εδώ πως αρκετές φορές το παιχνίδι σας δείχνει συνεχώς πού πρέπει να πάτε ακόμα και όταν δεν χρειάζεται και είναι εμφανές το τί πρέπει να κάνετε, κάτι για το οποίο έχει γίνει αρκετός ντόρος. Το πιο εμφανές παράδειγμα είναι μια μπλε γραμμή, η οποία αντιπροσωπεύει τη δυνατή όσφρηση του Logan και εμφανίζεται όταν υπάρχει κάποιο collectible μπροστά σας ή βρίσκεστε στα ίχνη κάποιου χαρακτήρα. Η αλήθεια είναι πως αυτό δεν γίνεται συνεχώς, αλλά σίγουρα συμβαίνει πολύ πιο συχνά από ότι χρειάζεται, ειδικά αν λάβουμε υπόψη την γραμμικότητα του παιχνιδιού, καθώς δεν αποτελεί κάποια μεγάλη, open-world περιπέτεια. Ευτυχώς, μπορείτε να απενεργοποιήσετε τα διάφορα σημάδια που σας δείχνουν πού να πάτε, εκτός από την εν λόγω μπλε γραμμή. Επίσης, κάτι άλλο που δεν βγάζει κανένα νόημα είναι ότι τα quick time events, όπου πρέπει να πατήσετε κάποια κουμπιά σε συγκεκριμένο χρόνο, δεν έχουν καμία απολύτως συνέπεια αν αποτύχετε και ολοκληρώνονται από μόνα τους. Υπάρχουν και κάποια σημεία που θα μπορούσαν να είναι playable και όχι cutscenes. Είπαμε, κινηματογραφική παρουσίαση, αλλά καλό είναι να θυμόμαστε πως έχουμε να κάνουμε με παιχνίδι και όχι με ταινία.

Κατά τα άλλα, το Wolverine δεν διαφέρει και τόσο από ένα σωρό άλλους AAA games που κρατούν τον παίκτη «από το χεράκι» όσον αφορά το πού να πάει και τί να κάνει. Απλώς, το πρόβλημα εδώ είναι πιο εμφανές, καθώς έχουμε να κάνουμε με έναν μικρότερο σε κλίμακα τίτλο. Γενικότερα, είναι ένα συστημικό ζήτημα της βιομηχανίας και σίγουρα κάποια στιγμή θα πρέπει κάτι να αλλάξει, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Τέλος, να σημειωθεί πως το παιχνίδι διαρκεί γύρω στις 15 με 20 ώρες. Επίσης διαθέτει new game+, όπου μπορείτε να ξεκλειδώσετε και μερικά νέα πράγματα αλλά και να ανεβάσετε το level cap, οπότε υπάρχει και κίνητρο για replayability.

Οπτικά, το παιχνίδι είναι εντυπωσιακό. Τα εφέ φωτισμού, τα χρώματα, τα animations, τα διάφορα περιβάλλοντα και η συνολική ποιότητα βρίσκονται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Επίσης, ξεχωρίζουν κάποια πράγματα, όπως το ότι μπορείτε να δείτε την ζημιά που παθαίνει ο Logan στο σώμα του και στα ρούχα του. Δεν είναι λίγες οι φορές που τον βλέπετε ματωμένο, γεμάτο βαθιές πληγές, με τα κόκαλα και τους μύες να είναι εκτεθειμένα. Οι χαρακτήρες είναι λεπτομερείς, αν και όχι πάντα καλά σχεδιασμένοι. Πχ ο Logan φαίνεται κάποιες φορές να έχει λίγο μεγαλύτερο κεφάλι από ότι θα έπρεπε. Επίσης, δεν ξέρω τι έχουν ενάντια στη Lady Deathstrike, αλλά το πρόσωπό της είναι σαν κάποιος να έπαιξε άκαρδα με το smudge tool στο Photoshop. Γενικά, γίνεται μια προσπάθεια να απεικονιστούν ρεαλιστικά χαρακτήρες που ποτέ δεν ήταν φτιαγμένοι για κάτι τέτοιο, οπότε ίσως αυτό να ξενίσει κάποιους. Κατά τα άλλα, υπάρχουν αρκετές τοποθεσίες στο παιχνίδι, κάθε μία με την δική της εικαστική ταυτότητα, πχ ο Καναδάς με τα χιονισμένα δάση του, η Ιαπωνία με το σύγχρονο, οριακά cyberpunk αστικό τοπίο της, το Madripoor με τις φτωχογειτονιές αλλά και τους σύγχρονους ουρανοξύστες,. Πολύ καλή δουλειά έχει γίνει και στις στολές αλλά και τα νύχια που μπορείτε να ξεκλειδώσετε, τα οποία προέρχονται τόσο από τα comics όσο και από ταινίες με τον Wolverine.

Το soundtrack αποτελείται από ορχηστρικά, ακουστικά και synth στοιχεία. Πρόκειται για έναν ωραίο και αρκούντως ατμοσφαιρικό συνδυασμό, όμως δεν θα έλεγα πως κάνει κάτι παραπάνω πέρα από το να αποτελεί καλή συνοδεία στα τεκταινόμενα. Το voice acting, σε γενικές γραμμές, είναι πολύ καλό και πειστικό. Υπάρχουν βέβαια κάποιες εξαιρέσεις όπως ο Troy Baker ως Essex που δεν το έχει και τόσο με τη βρετανική προφορά, ή ο Brett Gipson ως Sabretooth που ακούγεται λίγο πιο καρτούν από ό,τι θα έπρεπε. Να αναφέρουμε πως το παιχνίδι διαθέτει ελληνικούς υπότιτλους και μενού.

Το Wolverine είναι διασκεδαστικό, αλλά η αλήθεια είναι ότι μπορούσε να αποτελέσει κάτι πολύ καλύτερο. Δεν θα μου έκανε εντύπωση αν μαθαίναμε πως η ανάπτυξή του είχε θέματα και πως είτε κάποια πράγματα κόπηκαν, είτε δεν δουλεύτηκαν αρκετά λόγω έλλειψης χρόνου ή μπορεί και να κρατήθηκαν για μελλοντικό sequel. Σε κάθε περίπτωση, οι διάφορες αδυναμίες δυστυχώς αποτρέπουν τον Λυκομάτη -όπως τον έλεγαν σε παλιές ελληνικές μεταφράσεις- από το να είναι ο καλύτερος σε αυτό που κάνει. Ας ελπίσουμε πως σε επόμενο παιχνίδι θα απολαύσουμε τον Wolverine στο πλήρες μεγαλείο του.

7/107/10Ωραία γραφικά και εντυπωσιακές σκηνές δράσηςΒίαιο και αιματηρό, όπως αρμόζει στον WolverineΑρκετά πράγματα προς ξεκλείδωμαΚαλό voice acting (με κάποιες μικρές εξαιρέσεις)Ποικιλία περιοχώνΙστορία προβλέψιμη και μακριά από το αρχικό υλικό του WolverineΑπλοϊκό σύστημα μάχηςΊσως υπερβολικά γραμμικόΕξερεύνηση περιορισμένη και συχνά καθοδηγούμενηΚάποια σημεία θα μπορούσαν να είναι playable αντί για cutscenesΠλατφόρμα:PS5Ανάπτυξη:InsomniacΈκδοση:SonyΠρομηθευτής:Sony Hellas