Κλασικό οld school προπονητικό ρομπότ, με προγραμματισμό νικητή

Με τον Νίκολιτς μπορεί κανείς να ξεκινήσει να μιλάει για την ΑΕΚ και για το ποδόσφαιρο νωρίς το μεσημέρι και να τελειώσει ξημερώματα της επόμενης μέρας. Αρκεί να μην υπάρχει κάποια υποχρέωση στο ενδιάμεσο, διότι αν ναι, ο κόουτς στην προκαθορισμένη ώρα θα τα παρατήσει όλα για να είναι απολύτως στο λεπτό σ’ αυτό που πρέπει να κάνει. Ό,τι κι αν είναι αυτό. Εφόσον υπάρχει προγραμματισμένο κάτι, θα το κάνει στην ώρα του, ο κόσμος να χαλάσει.

Όμως στον χρόνο που ο Νίκολιτς είναι διαθέσιμος για κουβέντα, θα μπορέσεις να συζητήσεις τα

πάντα γύρω από την ομάδα. Θα πει κάποιος, πως αυτό συνέβαινε και συμβαίνει μ’ όλους τους προπονητές σ’ ανάλογες περιστάσεις. Πολύ σωστό. Το διαφορετικό σ’ αυτή την περίπτωση, είναι πως στο τέλος της συζήτησης με τον Νίκολιτς, η εικόνα που θα έχεις για όλα όσα αφορούν την ομάδα, θα είναι απολύτως καθαρή. Δεν θα ψάχνεσαι για να πιαστείς από μια αποστροφή του λόγου του, για να κάνεις ερμηνείες, μπας και πλησιάσεις κοντά σ’ αυτό που πραγματικά συμβαίνει.

Ο Νίκολιτς είναι ένας πολύ ευθύς προπονητής. Αν θέλει να σου κρύψει κάτι, καθώς θεωρεί πως είναι για το καλό του συλλόγου, θα σου πει αυτό δεν θα στο πω. Τελεία, παύλα, παράγραφος. Ούτε στο είπα αλλά δεν στο είπα, ούτε σου είπα κάτι άλλο απ’ αυτό που πραγματικά ισχύει. Όχι δεν λέω. Και όταν λέω, εννοώ αυτά που λέω. «Αν έχουμε την ευκαιρία να πάρουμε κάποιον ποδοσφαιριστή που θα μας ανεβάσει ποιότητα, σ’ οποιαδήποτε θέση και αν παίζει, θα τον πάρουμε. Δεν βλέπω κανένα πρόβλημα μ’ αυτό». Ούτε οι ισορροπίες, ούτε το δέσιμο, ούτε το λύσιμο, ούτε τίποτα. Πρώτα αυτό που θα κάνει την ομάδα καλύτερη.

Ο Νίκολιτς είναι ένας πολύ old school προπονητής. Βλέπει τα πάντα, παρακολουθεί όλες τις εξελίξεις, αλλά εκείνος έχει την δική του μενταλιτέ. «Είδατε πως προσπαθούμε να παίξουμε με build up, μου αρέσει να το κάνουμε αυτό όταν μπορεί να εξυπηρετήσει το πλάνο μας και να μας δώσει αυτό που θέλουμε. Δεν το κάνουμε, ούτε θα το κάνουμε επειδή είναι της μόδας. Το κάνουμε όταν είναι χρήσιμο. Και όταν δεν είναι χρήσιμο, δεν θα έχουμε κανένα πρόβλημα να παίξουμε με μακρινές μπαλιές προς τον Βάργκα ή τον Γιόβιτς». Νέτα, σκέτα. Ούτε θεωρίες, ούτε αμπελοφιλοσοφίες για το ποδόσφαιρο. Μόνο ουσία.

Ο Νίκολιτς είναι ένας προπονητής που πιά στον έναν χρόνο του στην ΑΕΚ τον έχουμε μάθει. Μόνο η ουσία μετρά. Η ατάκα που είχε πει όταν είχε πρωτοέρθει, πως «αγαπάω το ποδόσφαιρο, αλλά περισσότερο απ’ όλα αγαπάω τη νίκη», είναι μια ολόκληρη κοσμοθεωρία που έχει ο κόουτς για το ποδόσφαιρο και την οποία εφαρμόζει κατά γράμμα. «Δεν συμβιβάζομαι με το μέτριο, το μέτριο δεν δίνει νίκες, δεν δίνει τίτλους» θα πει ξεκάθαρα. «Θέλω να κερδίζω τίτλους. Θέλω το σούπερ καπ γιατί είναι ένα κύπελλο και σίγουρα θέλω το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα. Και πιστεύω σ’ αυτό. Όποιος δεν πιστεύει δεν έχει θέση στην ΑΕΚ». Πόσο πιο ξεκάθαρο.

Για τον Νίκολιτς στο ποδόσφαιρο ένα και ένα, θα κάνουν πάντα δυο. Αλλά για να λειτουργήσει αυτό, θα πρέπει όλα να γίνονται με σχέδιο, με πλάνο. Ναι, αν σκάσει μια σούπερ μεταγραφική ευκαιρία, ο Νίκολιτς θα ζητήσει από τον Ηλιόπουλο και από τον Ριμπάλτα να του την φέρουν, ακόμα και αν στην ίδια θέση έχει παιχταράδες. Από την άλλη μεριά, από τον σχεδιασμό του και τον προγραμματισμό του, δεν θα ξεφύγει ίσως ακόμα και ούτε ένα χιλιοστό. Είναι όλα τα βήματα, προς όλες τις κατευθύνσεις της ομάδας, μελετημένα και δουλεμένα. Τελείωσε το τελευταίο φιλικό και στις δηλώσεις που έκανε μερικά δευτερόλεπτα μετά την λήξη του, ήξερε ήδη πως στην κερκίδα υπήρχαν άνθρωποι του ΟΦΗ ενόψει σούπερ καπ.

Μετά από έναν ολόκληρο χρόνο στην ΑΕΚ, μετά από σχεδόν έναν μήνα καλοκαίρι προετοιμασίας και μετά από σχεδόν μια ώρα κουβέντας στην απολογιστική μας συνέντευξη, το συμπέρασμα είναι πλέον αβίαστο. Ο Νίκολιτς είναι ένας old school προπονητής, που όμως λειτουργεί σαν προγραμματισμένο ρομπότ και πάνω απ’ όλα ξέρει πως να κερδίζει. Δεν κερδίζει πάντα, εννοείται. Δεν υπάρχει τέτοιος προπονητής ούτε σ’ αυτόν, ούτε σε κάποιον άλλον πλανήτη. Η νοοτροπία είναι το θέμα, την οποία ξεκάθαρα έχει περάσει στην ομάδα. Αλλά και η μεθοδολογία. Η δουλειά. Και η νοοτροπία, το γράφω δεύτερη φορά.

Η ΑΕΚ κατέκτησε ένα ιστορικό πρωτάθλημα πριν από λίγους μήνες και ο μόνος τρόπος που χρησιμοποιεί ο Νίκολιτς την λέξη «ιστορικό» είναι για να πει το εξής: «Αυτό το πρωτάθλημα είναι ιστορικό, διότι πλέον έχει περάσει στην ιστορία. Έχει γίνει ιστορία. Δεν ζούμε με την ιστορία». Σχεδόν ποτέ δεν χρησιμοποιεί τον όρο πρωταθλητές. Και είναι ο πρώτος προπονητής σίγουρα στην σύγχρονη ιστορία της ΑΕΚ, που είπε ξεκάθαρα σ’ όλους μέσα στην ομάδα, από την κορυφή που είναι ο Ηλιόπουλος, μέχρι και τον τελευταίο στο ρόστερ, πως η ίδια ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα, θα πρέπει να γίνει σ’ όλα πολύ καλύτερη για να μπορέσει να διατηρήσει την επιτυχία της.

Όπως φυσικά και έχει πει πως το πιο σημαντικό απ’ όλα, είναι να κατακτήσει η ΑΕΚ ένα δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα. Όχι επειδή αυτό έχει να συμβεί 33 χρόνια και είναι… ιστορικό. Διότι «έτσι επιβάλλεις την κυριαρχία σου. Καθιερώνεσαι ως η καλύτερη ομάδα». Είπαμε old school αλλά και ρομπότ, που θα βάλει στην δουλειά του το συναίσθημα, μόνο όταν χρειάζεται να χαμογελάσει πλατιά για μια επιτυχία. Είτε η επιτυχία λέγεται κατάκτηση του πρωταθλήματος, είτε απόκτηση του Μάγερ που είναι ακριβώς αυτό που ήθελε για το απόλυτο ποιοτικό step up της ομάδας.

Παρεμπιπτόντως, αυτό το φιλικό με την Σιντ Τρούιντεν και ο τρόπος που έπαιξε ο Κροάτης όταν πέρασαν τα πρώτα λεπτά και βρήκε ρυθμό, μας έλυσε την απορία για εκείνο το τόσο πλατύ χαμόγελο του Νίκολιτς, όταν έγινε η μεταγραφή. Για κάθε προπονητή, αλλά ειδικά για τον Σέρβο, ένας τέτοιος παίκτης, με τέτοια ποιοτικά αγγίγματα και πατήματα σ’ όλο το τερέν, είναι πραγματική τύχη και ευτυχία.

Το άρθρο Κλασικό οld school προπονητικό ρομπότ, με προγραμματισμό νικητή εμφανίστηκε πρώτα στο Sportal.gr.