Η «σχολή Γιαννάκη» και ο κρυφός «MVP»

Ήταν δεδομένο και έγινε πράξη. Στην τελευταία αγωνιστική της regular season, όπως και σε όλες τις προηγούμενες, ο Ολυμπιακός έπαιξε για τη νίκη επί της Αρμάνι Μιλάνο, που του χάρισε την πρωτιά για δεύτερη σερί χρονιά (και τρίτη τα τέσσερα τελευταία χρόνια) στην τελική κατάταξη της EuroLeague. Και αυτό το σημαντικό και άκρως τιμητικό επίτευγμα το πιστώνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό ο Γιώργος Μπαρτζώκας.

Ως γνήσιος απόφοιτος της σχολής Γιαννάκη,

με τον οποίο είχε θητεύσει κατά την τετραετία 2002-2006, ο προπονητής του Ολυμπιακού έμαθε ότι «για να γίνεις ο καλύτερος, πρέπει να κερδίσεις τους καλύτερους» και ότι αυτή η διαδικασία της ατομικής και ομαδικής βελτίωσης δεν χωρά υπολογισμούς και δεύτερες σκέψεις στις τελευταίες αγωνιστικές. Άλλωστε, στο μυαλό του κόουτς Μπαρτζώκα και των συνεργατών του, η πρωτιά στην κανονική περίοδο της EuroLeague σημαίνει… Final Four και αυτό θα το διαπιστώσει κανείς μελετώντας τη σύγχρονη ιστορία της ομάδας.

Τι ακριβώς εξασφαλίζει το πλεονέκτημα έδρας; Μα φυσικά το πολυπόθητο Game 5, που δεν έχει χάσει ποτέ ο Ολυμπιακός στο ΣΕΦ. Από το 2013 ως και το 2024, οι Ερυθρόλευκοι δεν έχουν χάσει ποτέ σε Game 5 στο γήπεδό τους. Μια φορά αποκλείστηκαν, αλλά είχαν αγωνιστεί στην έδρα της Ρεάλ Μαδρίτης (2014) και άλλη μια φορά πέτυχαν αυτό που δεν είχε πετύχει άλλη ομάδα κατακτώντας το εισιτήριο της πρόκρισης απέναντι στην Μπαρτσελόνα μέσα στο σπίτι της (2024), κάτι που έχουν καταφέρει μόνο ο Ολυμπιακός και η Φενέρμπαχτσε (την ίδια σεζόν στο Πριγκιπάτο).

Στη διάρκεια της αναμέτρησης του Ολυμπιακού με την Αρμάνι Μιλάνο, που μετά τον Νίκολα Μιλουτίνοβ (πέρυσι) θέλει φέτος να κάνει δικό της τον Αλεκ Πίτερς, ήλθαν στη σκέψη μου οι στίχοι του Κωνσταντίνου Αργυρού ελαφρώς παραφρασμένοι ως προς την κατάκτηση της πρωτιάς από τους Ερυθρόλευκους: «Δεν κάνω τον σπουδαίο. Μα είμαι παιδί γενναίο. Δεν την φοβάμαι την πρωτιά. Με έναν στρατό τα βάζω. Μα έλα που δειλιάζω. Όταν μπροστά μου προσπερνάς»…

Φέτος, για πέμπτη σερί χρονιά, οι Πειραιώτες είναι πιο αποφασισμένοι από ποτέ. Δεν είναι ότι… δείλιασαν στα τέσσερα προηγούμενα Final Four, αλλά όταν τους… προσπερνούσε το τρόπαιο και κατέληγε σε ξένα χέρια, δέχονταν τη μια μαχαιριά πίσω από την άλλη και ήταν αναγκασμένοι να ξεκινήσουν από την αρχή, με ένα ακόμη μεγαλύτερο βαρίδι στην πλάτη. Πόσω μάλλον φέτος, που το Final Four είναι στην Αθήνα, το μπάτζετ του συλλόγου έχει εκτοξευθεί και το ρόστερ πληροί όλες τις προϋποθέσεις για την κατάκτηση της κορυφής: Αθλητικότητα, σκληράδα, μακρινό σουτ!

Αυτό είναι το τρίπτυχο της επιτυχίας και όχι αυτό που ανέφερε ο κόουτς Μπαρτζώκας στις δηλώσεις του ότι τάχα «λέγεται συχνά πως η πιο ταλαντούχα ομάδα κατακτά την EuroLeague». Κουραφέξαλα! Αυτά τα λένε όσοι δεν γνωρίζουν τη δυσκολία και τις ιδιαιτερότητες της διοργάνωσης. Από το 2015, που ο Πάμπλο Λάσο άλλαξε το soft DNA της Ρεάλ Μαδρίτης μέχρι πέρυσι (Φενέρμπαχτσε), σαμπάνια από την κούπα γεύονται οι σκληροί και οι σκόρερ των μεγάλων σουτ και φέτος ο Ολυμπιακός διαθέτει και από τους δύο.

Έχει, όμως, και έναν παίκτη, που πέρυσι υπήρχε απλώς στο ρόστερ των Ερυθρόλευκων, αλλά για διάφορους λόγους, που αφορούν κυρίως προσωπικά ζητήματα δεν βγήκε ποτέ μπροστά, παρά μόνο στους εγχώριους τελικούς με τον Παναθηναϊκό και αυτό… από σπόντα, λόγω της απουσίας του Ουίλιαμς-Γκος και του τραυματισμού του Λουκά Βιλντόσα. Πρόκειται για τον Τάιλερ Ντόρσι, ο οποίος κατά τη γνώμη μου δεν είναι ο καλύτερος παίκτης (αυτός είναι ο Βεζένκοφ), αλλά το βαρόμετρο στον εφετινό Ολυμπιακό, όπως στον Παναθηναϊκό είναι ο Τζέντι Όσμαν δίπλα στον Ναν. Είναι ο… κρυφός MVP!

«Πέρυσι μερικές φορές δεν ήμουν καν στη δωδεκάδα. Με βοήθησε το καλοκαίρι ο Σπανούλης στην Εθνική, μου έδειξε εμπιστοσύνη και μου έδωσε ρόλο. Αν μου δώσεις την ευκαιρία θα κάνω τη δουλειά», εξομολογήθηκε ο διεθνής γκαρντ επιβεβαιώνοντας αυτό, που έχουμε αναφέρει εκατό φορές σε εκπομπές. Όσο για την «κατάρα» της πρώτης θέσης, που δεν έχει αποφέρει ποτέ τον τίτλο; «Δεν είμαι προληπτικός με την πρώτη θέση και την κατάρα. Είμαι μόνο προληπτικός με τα παπούτσια μου! Αν κάνω δύο καλά παιχνίδια τα κρατάω και συνεχίζω. Αλλιώς τα αλλάζω», αστειεύθηκε. Ε, ας τα κρατήσει μέχρι τις 24 Μαΐου και μετά τα αλλάζει…

Το άρθρο Η «σχολή Γιαννάκη» και ο κρυφός «MVP» εμφανίστηκε πρώτα στο SPORTAL.